USD/JPY, salı günü 160,00 civarından 160,50’nin hemen altına yükseldikten sonra zirvenin biraz altında kapanarak, Japonya’nın nisan sonundaki yen alım müdahalesini tetikleyen seviyelere geri döndü. Rekor düzeydeki müdahale ve mayıs başındaki olası takip hamlesi pariteyi yaklaşık beş “büyük rakam” aşağı çekmişti; ancak tek yönlü hareketlere ilişkin resmî uyarıların yalnızca kısa süreli rahatlama sağlamasıyla bu prim eridi. Yüksek seyreden ham petrol fiyatları, Japonya’nın ithalat faturasını artırarak yen üzerinde baskı kurarken, Maliye Bakanlığı şimdiye kadar tepkisini sözlü sinyallerle sınırlı tuttu.
Piyasa fiyatlaması, Japonya Merkez Bankası’nın (BoJ) 15–16 Haziran toplantısında politika faizini %1,00’e yükseltme olasılığını hâlâ yaklaşık %80 olarak ima ediyor; bu, son otuz yılın en yüksek seviyesi olacak. Japonya’nın nihai 1Ç GSYH verisi %0,3 beklentiye karşı çeyreklik bazda %0,5’e revize edilirken, yıllıklandırılmış büyüme %1,8 oldu; buna karşın Fed’in %3,50–%3,75 bandındaki faiziyle faiz farkı geniş kalmaya devam ediyor. Grafikte USD/JPY, 159,00 civarındaki 50 günlük EMA’nın ve 156,00 civarındaki 200 günlük EMA’nın üzerinde seyrederken, Stoch RSI 90’lı seviyelerde tutunuyor; 160,50’nin hemen üzeri direnç konumunda. Odak, çarşamba günü 12:30 GMT’de açıklanacak ABD TÜFE verisine kayıyor: beklenti aylık %0,5 ve yıllık %4,2 (önceki %3,8); çekirdek TÜFE’nin ise aylık %0,3 ve yıllık %2,9 gelmesi öngörülüyor.
Japon Müdahalesi ve Faiz Farkı
Japon yetkililerin yalnızca altı hafta önce USD/JPY çaprazı 160,50’ye tırmandığında müdahale ettiği seviyenin aynısına geri dönmüş durumdayız. Haberlerin, Tokyo’nun nisan ve mayısta yaklaşık 10 trilyon yen harcadığına işaret ettiğini gördük ve bu çabanın tamamı artık silinmiş görünüyor. Piyasa, Maliye Bakanlığı’nın blöfünü görüyor ve şimdilik sözlü uyarıları “boş tehdit” olarak fiyatlıyor.
Yendeki zayıflığın temel nedeni, küçük bir BoJ faiz artışının gideremeyeceği ölçüde büyük faiz farkı olmaya devam ediyor. Yaklaşan BoJ artışıyla faizin %1,00’e çıkması, %3,50’nin belirgin şekilde üzerindeki Fed politika faizinin yanında sönük kalıyor. Bu fark, taşıma (carry) işlemi yapan yatırımcıların yeni satmayı sürdürmesinin ana nedeni; ABD 2 yıllık tahvil getirisinin %4,7’nin üzerinde, Japonya 2 yıllık tahvil getirisinin ise yalnızca %0,3 seviyesinde olmasında da bu görülüyor.
Piyasanın Odağı: ABD TÜFE ve İşlem Stratejileri
Tüm gözler, bir sonraki büyük hareketi muhtemelen belirleyecek olan bugünkü ABD Tüketici Fiyat Endeksi (TÜFE) verisinde. 272 bin istihdam artışıyla gelen güçlü mayıs istihdam raporu, Fed’in faizleri daha uzun süre yüksek tutacağı görüşünü zaten pekiştirdi. Bugün yüksek bir enflasyon verisi, doların yen karşısında daha da güçlenmesine yol açabilir ve Japonya’yı yeniden müdahale edip etmeme konusunda karar vermeye zorlayabilir.
Yukarı yönü değerlendiren yatırımcılar için, 160,50’nin üzerinde kullanım fiyatına sahip kısa vadeli alım (call) opsiyonları satın almanın, güçlü bir TÜFE olasılığına karşı hesaplı bir risk olduğunu düşünüyoruz. Bu, 161,00’e doğru olası bir kırılmadan kâr elde etmenin, aynı zamanda azami zararı tanımlamanın bir yolunu sunar. Ancak bu bölgede müdahale riski son derece yükseldiği için, kârları hızlı realize etmeye hazır olmak gerekir.
Öte yandan, sürpriz bir müdahale ya da zayıf bir enflasyon verisi endişesi varsa satım (put) opsiyonları değerli bir hedge işlevi görebilir. Yıl boyunca geri çekilmeler alım fırsatı oldu; ancak 159,00 civarında kullanım fiyatına sahip ucuz, “out-of-the-money” put’lar almak, ani ve sert bir ters dönüşe karşı koruma sağlar. Böylece Tokyo’nun devreye girmesinden kaynaklanan belirgin aşağı yön riskini yönetirken, yükseliş eğilimini korumak mümkün olur.
