USD/JPY, Çarşamba günü Asya işlemlerinin erken saatlerinde 159,05 civarında yatay seyretti. Paritedeki yükseliş, Japon yetkililerin piyasaya müdahale edebileceği endişesiyle sınırlı kaldı.
Piyasalar, savaşı bitirmeyi amaçlayan ABD-İran görüşmelerine ilişkin haber akışını izledi. Japonya’nın Nisan Ulusal Tüketici Fiyat Endeksi (TÜFE, tüketici fiyatlarındaki genel artış oranı) verisi Cuma günü açıklanacak.
Piyasa Risk ile Politika Arasında Sıkışmış Durumda
Bloomberg’e göre ABD Başkanı Donald Trump, Salı günü İran’a yönelik saldırıların “iki ya da üç gün içinde” yeniden başlayabileceğini söyledi. Pazartesi günü ise Tahran’dan gelen yeni bir teklif sonrası planlanan yeniden başlatmayı durdurduğunu belirtmişti.
Bir İranlı yetkili, büyük çaplı bir saldırıya “kararlı” şekilde karşılık verileceğini ve İran’ın “her türlü askeri saldırganlığa karşı koymaya hazır” olduğunu söyledi. Çatışmanın uzayabileceği beklentisi, doların yen karşısında güçlü kalmasına destek verdi.
Japonya’da yatırımcılar, ilk çeyrekteki %0,5 büyümeyi (GSYH, bir ekonominin toplam üretim değeri) ikinci planda bıraktı. Buna rağmen odak, kurda müdahale riski olmaya devam etti.
Maliye Bakanı Satsuki Katayama, Pazartesi günü aşırı döviz kuru oynaklığına (kısa sürede sert fiyat dalgalanması) karşı her an adım atmaya hazır olduklarını söyledi. Ayrıca olası bir adımın ABD Hazine tahvili faizlerini (ABD’nin borçlanma faizi, küresel dolar faizleri için referans) yukarı itmeyecek şekilde yapılacağını ifade etti.
Doların Gücü Müdahale Riskiyle Çatışıyor
Bugün, geçen yılın aynı dönemine benzer bir tablo var. Mayıs 2025’te USD/JPY 159 seviyesini test ederken piyasa, olası ABD-İran savaşı ve Japon yetkililerden gelebilecek yakın müdahale tehdidi nedeniyle sıkışmıştı. Bu gerilim pariteyi yukarıda sınırlamıştı.
Japon yetkililer 2025 yazında 160 seviyesi aşıldıktan sonra piyasaya güçlü şekilde müdahale (devletin döviz alım-satımıyla kuru etkilemesi) etmiş, USD/JPY sert gerilemişti. Ancak bu etki kalıcı olmadı; çünkü temel dinamik değişmedi. ABD ile Japonya arasındaki büyük faiz farkı (iki ülkenin politika faizleri arasındaki fark) doları desteklemeyi sürdürdü.
Bugün parite yeniden 157,50’ye yaklaşırken yatırımcılar için temel sorun aynı. Fed’in faizi %4,75’te kalırken, hizmet enflasyonunun (hizmet fiyatlarındaki artış) yüksek seyri bunu destekliyor; Japonya Merkez Bankası ise faizi ancak %0,25’e taşıyabildi. Yaklaşık %4,5’lik bu fark, dolar/yen tarafında dolara karşı pozisyon almayı zorlaştırıyor.
Bu nedenle yatırımcılar, iki yönde de sert hareketten yararlanabilecek stratejileri değerlendirebilir. Sadece spot piyasada (anlık kurdan alım-satım) işlem yapmak riskli; olası bir müdahale uyarısız biçimde 500 pip’lik (pip, kurda küçük fiyat adımı) ani düşüş yaratabilir. Bu ortam, fiyat dalgalanması beklentisine dayalı opsiyon işlemleri için (opsiyon, belirli fiyattan alma/satma hakkı veren sözleşme) daha uygun kabul ediliyor.
Önümüzdeki haftalarda straddle ya da strangle gibi stratejiler öne çıkıyor. Straddle, aynı vadede aynı kullanım fiyatıyla (işleme geçme fiyatı) hem alım hem satım opsiyonu almaktır; strangle ise farklı kullanım fiyatlarıyla alım ve satım opsiyonu almaktır. Bu sayede, kur ister “carry trade” (faiz farkından kazanç için düşük faizli para birimiyle borçlanıp yüksek faizli para birimine geçme) etkisiyle 160’a yönelsin, ister Maliye Bakanlığı müdahalesiyle 152’ye sert düşsün, büyük harekette kazanç hedeflenir. Ana risk, paritenin yatay kalması ve opsiyonların zaman içinde değer kaybetmesidir (zaman değeri erimesi).
Son veriler yukarı yönlü baskının sürdüğüne işaret ediyor: ABD TÜFE’si enflasyonun beklenenden daha “inatçı” kaldığını %3,4 ile gösterirken, Japonya’nın ulusal TÜFE’si %2,2 civarında. İran cephesinde gerilim yüksek ama kilitli bir dengeye oturmuş görünüyor; bu da geçen yıl görülen “güvenli liman” (riskten kaçışta tercih edilen para birimi) talebini azaltıyor. Bu tabloda ana itici güç faiz farkı olurken, Japonya’nın olası müdahalesi öngörülemez ana risk olmaya devam ediyor.
