İsviçre frangı, kabul edilebilir likidite (kolay alınıp satılabilme), güçlü bütçe dengesi, cari fazla (ülkenin döviz kazancının harcamadan fazla olması) ve yerleşik kurumlar gibi birçok “güvenli liman” özelliğini taşıyor. Ancak frangın gücü, sık sık İsviçre Merkez Bankası (SNB) için sorun yarattı.
İsviçre’de TÜFE (tüketici fiyat endeksi) enflasyonu yıllık %0,1 olurken, AB ile uyumlu (EU-harmonised) oran yıllık %0,5 seviyesinde gerçekleşti. Politika faizi sıfırdayken SNB’nin faiz indirme alanı sınırlı; banka, gerekirse negatif faizin (faizin sıfırın altına indirilmesi) hâlâ mümkün olduğunu belirtti.
Döviz müdahalesi (merkez bankasının kur üzerinde etki için piyasadan döviz alıp satması) bir diğer seçenek. Ancak bu araç risk taşır ve her zaman hedeflendiği gibi sonuç vermeyebilir. ABD’nin denetimi de SNB’nin ne kadar ileri gidebileceğini sınırlandırıyor.
ABD-İsviçre ticaret görüşmelerinde ABD Başkanı Trump, karşılıklı gümrük tarifelerinin (ithalata uygulanan vergi) %39 olacağını duyurmuş, oran daha sonra kasım ayında %15’e indirilmişti. İsviçre, ABD Hazine’sinin kur politikaları “İzleme Listesi”nde yer alıyor ve bu statü yılın başında yenilendi.
Eylül ayında ABD Hazine’si ile İsviçreli yetkililer, iki tarafın da rekabetçi amaçlarla döviz kurunu hedeflemediğini belirten ortak bir açıklama yayımladı. Açıklamada ayrıca döviz müdahalesinin SNB için parasal koşulları (kredi faizleri, finansman maliyetleri ve genel finansal şartlar) ve fiyat istikrarını destekleyen bir para politikası aracı olduğu ifade edildi.
SNB Başkan Yardımcısı Martin, 4 Mart’ta yaptığı açıklamada, yakın dönemdeki siyasi bir olay nedeniyle SNB’nin müdahaleye hazır olma düzeyinin arttığını söyledi; 2 Mart’ta da benzer bir değerlendirme yapmıştı.
Hemen işlem yapmaya başlayın – Gerçek VT Markets hesabınızı oluşturmak için buraya tıklayın
