Christine Lagarde, Paris’te düzenlenen G7 maliye bakanları toplantısı kulislerinde konuştu ve küresel tahvil piyasasındaki satış dalgası sorulduğunda kendi rolüne atıfta bulundu. AB Komiseri Valdis Dombrovskis, G7 üyelerinin Ukrayna ve İran’daki savaşları ele alacağını söyledi ve Hürmüz Boğazı’nın yakında yeniden açılması gerektiği mesajını yineledi.
Lagarde’ın açıklamalarının ardından Euro’da anında belirgin bir hareket görülmedi. EUR/USD önceki kayıplarını toparlayarak 1,1633 civarında hafif yükseldi, ABD Dolar Endeksi (DXY) ise (doların başlıca para birimleri karşısındaki gücünü gösteren endeks) geriledi.
Frankfurt merkezli Avrupa Merkez Bankası (ECB), Euro Bölgesi için faiz oranlarını belirler ve para politikasını (ekonomideki para koşullarını yönlendiren kararlar bütünü) yürütür. Ana hedefi fiyat istikrarıdır; enflasyonu (fiyat artış hızını) yaklaşık %2 civarında tutmayı amaçlar. Bunu ağırlıklı olarak faizleri artırıp azaltarak yapar.
Politika kararları, ECB Yönetim Konseyi tarafından yılda sekiz toplantıda alınır. Konsey, ulusal merkez bankası başkanları ve ECB Başkanı dahil altı daimi üyeden oluşur.
Parasal genişleme (QE), ECB’nin Euro yaratarak varlık satın almasıdır; genellikle devlet veya şirket tahvilleri alınır. Bu adım piyasaya daha fazla para girmesi anlamına geldiği için Euro’yu çoğu zaman zayıflatır. 2009–11 döneminde, 2015’te ve Covid salgını sırasında kullanıldı.
Parasal sıkılaştırma (QT), parasal genişlemenin tersidir: tahvil alımları durdurulur ve vadesi gelen tahvillerin bedeli yeniden yatırıma yönlendirilmez. Bu, piyasadaki para miktarını azaltmaya destek verdiği için genelde Euro açısından destekleyici görülür.
ECB Başkanı Lagarde’ın “her zaman endişeliyim” sözleri panik değil, temkin mesajı olarak okunmalı. Eurostat’ın hızlı (ön) tahminleri, manşet enflasyonun %2,7 ile inatçı biçimde yüksek kaldığını gösteriyor; bu oran %2 hedefinin belirgin üzerinde. Bu görünüm, ECB’nin kısıtlayıcı para politikasını (talebi frenleyen, sıkı duruş) beklenenden daha uzun süre koruyabileceğine işaret ediyor.
Jeopolitik gerilimler, özellikle Hürmüz Boğazı’na ilişkin riskler, görünümü ciddi biçimde zorlaştırıyor. Brent petrol vadeli işlemlerinin (ileri tarihli alım-satım fiyatını gösteren sözleşmeler) varil başına 95 doların üzerine çıkması, ECB’nin faizle doğrudan kontrol edemeyeceği enflasyon baskısı yaratıyor. Enerji kaynaklı enflasyonla faiz artırarak mücadele etmek büyümeye zarar verebileceği için merkez bankasının işi zorlaşıyor.
Şimdilik Euro 1,1633 civarında tutunuyor. Ancak bu görüntü, Euro’nun kendi gücünden çok genel dolar zayıflığıyla bağlantılı görünüyor. ECB’nin politika faizi %4,25 seviyesinde destek sağlasa da küresel tahvil satışları Almanya 10 yıllık tahvil faizini (getirisi; devletin borçlanma maliyetini gösterir) %3,1’in üzerine taşıdı ve piyasada belirgin bir stres olduğuna işaret ediyor. Bu iki zıt kuvvet—şahin ECB (enflasyonla mücadelede sıkı ve faiz artırmaya yatkın duruş) ile jeopolitik ve büyüme endişeleri—oynaklık riskini artırıyor.
