Euro, Perşembe günü ABD doları karşısında üst üste üçüncü seansta geriledi. EUR/USD paritesi hâlâ 1,1600 çevresinde yaklaşık 80 piplik (dövizde en küçük fiyat adımı) dar bir bantta sıkışmış durumda ve 1,1575 seviyesinin üzerinde kalıyor. Jeopolitik risk iştahı belirledi: ABD’nin İran’a yeni saldırılar yaptığına dair haberler, Tahran’ın Körfez’de bir ABD üssünü vurduğunu söylemesi ve Kuveyt’in füze ile insansız hava araçlarını (İHA) engellediğini açıklaması, ateşkesi baskı altında tuttu. Bu tablo, Hürmüz Boğazı’nın (küresel petrol taşımacılığı için kritik geçiş noktası) hızlı şekilde yeniden açılacağı beklentisini zayıflattı. Brent petrol, Çarşamba günü 92 doların altını gördükten sonra 94 doların üzerine çıktı; bu da Euro üzerinde ek baskı yarattı.
Para politikası beklentileri ise denge unsuru. ECB Watch Tool’a göre 11 Haziran toplantısında mevduat faizinin (bankaların ECB’de tuttukları paraya uygulanan faiz) 25 baz puan (0,25 yüzde puan) artırılarak %2,25’e çıkma olasılığı %91. ABD’de ise Nisan ayı Kişisel Tüketim Harcamaları Fiyat Endeksi (PCE: Fed’in en yakından izlediği enflasyon göstergesi) verisi açıklanacak. Piyasalar, enflasyon baskılarının sürdüğüne dair teyit arıyor; bu da Fed’in daha sıkı politika (faizleri daha uzun süre yüksek tutma ya da artırma eğilimi) beklentilerini güçlendirip doları destekleyebilir. Teknik tarafta EUR/USD 1,1610 civarında işlem gördü; 1,1660 civarı direnç (yukarı hareketin zorlaştığı seviye), 1,1575 ise destek (düşüşün yavaşladığı seviye) olarak izleniyor. Aşağıda 1,1505-1,1525 bandı, yukarıda ise 1,1720 ve ardından 1,1790 hedef seviyeler olarak öne çıktı.
Yatay Seyir ve Oynaklık Fırsatı
Mevcut tabloda EUR/USD dar bir bantta sıkışmış görünüyor. Yaklaşan ABD PCE enflasyon verisi, bu bandı kırdırabilecek temel tetikleyici olabilir. Burada önemli olan yön tahmini yapmak yerine güçlü bir harekete hazırlanmaktır. Bu nedenle, oynaklığın (fiyat dalgalanmasının) artmasından faydalanan opsiyon stratejileri önümüzdeki haftalarda daha mantıklı bir yaklaşım.
Euro üzerindeki baskı belirgin. Bunun ana nedeni, İran’daki çatışmanın yeniden alevlenmesiyle Brent petrolün varil başına 94 doların üzerine çıkması. Bu durum, 2022’deki enerji krizini hatırlatıyor: O dönemde Avrupa’nın enerji ithalat faturası hızla yükselmiş, Euro dolar karşısında pariteye (1 euro = 1 dolar) yaklaşmıştı. ABD’nin enerji açısından daha bağımsız olması nedeniyle, petrol fiyatlarının uzun süre yüksek kalması tarihsel olarak doları euroya kıyasla daha avantajlı kılar.
ECB Faiz Artışı Beklentileri ve Stratejik Tepkiler
Buna karşılık Euro için güçlü bir taban Avrupa Merkez Bankası (ECB) tarafından oluşturuluyor. Euro Bölgesi enflasyonuna ilişkin öncü tahminler (ilk açıklanan hızlı hesap) enflasyonun %2,6 ile “yapışkan” (kolay düşmeyen) kaldığını, yani bankanın %2 hedefinin belirgin şekilde üzerinde olduğunu gösteriyor. Bu da karar vericilerin “şahin” duruşunu (enflasyona karşı daha sert, faiz artışına daha yakın tutum) destekliyor. Piyasa, Haziran’da ECB’nin faiz artırma olasılığını %91 olarak fiyatlıyor; bu da Euro’nun daha fazla değer kaybetmesini sınırlıyor.
Bu yüzden en uygun yaklaşımın “oynaklık satın almak” olduğunu düşünüyoruz. “Uzun straddle” stratejisi (aynı vadede, aynı kullanım fiyatıyla hem alım (call) hem satım (put) opsiyonu almak) bu noktada uygun bir kurgu. Kullanım fiyatı 1,1600’e yakın seçilir. Bu pozisyon, PCE verisi sonrası EUR/USD’nin sert şekilde yukarı ya da aşağı hareket ederek mevcut banttan çıkması halinde kazanç sağlayabilir.
Bu görüş, döviz oynaklık endekslerine bakıldığında da destek buluyor: Oynaklık yüksek, ancak büyük kriz dönemlerindeki kadar değil. Bu da piyasanın tedirgin olduğunu, fakat bu opsiyonları satın almanın maliyetinin aşırı pahalı hâle gelmediğini gösteriyor. Özetle, paritenin sıkıştığı 1,1575-1,1660 kanalında birikmiş gerilimin sonunda kırılma yaratmasına pozisyon alıyoruz.
