Hindistan’ın akaryakıt sübvansiyonları (devletin yakıt fiyatını aşağıda tutmak için verdiği destek) ve enerji tedarikini çeşitlendirmesi, petrol fiyatlarındaki artışın enflasyona ve büyümeye yansımasını (geçişkenlik) sınırladı. Ancak sermaye girişleri zayıf kaldığı için baskı Hint Rupisi’ne (INR) kaydı. Hindistan’ın dış dengesi “bozuluyor (yumuşuyor)” olarak tanımlanıyor; yani “kriz (sıkıntı)” düzeyinde değil. Buna rağmen para birimi, yalnızca cari işlemler dengesi (ülkenin mal-hizmet ticareti ve gelir akımlarını içeren dış denge kalemi) dinamiklerinin açıklayabileceğinden daha fazla değer kaybetti.
ING, cari işlemler açığının 2026’da GSYH’nin (gayrisafi yurt içi hasıla; ülke ekonomisinin toplam üretim değeri) yaklaşık %2,1’ine genişlemesini, 2025’teki yaklaşık %0,5 seviyesinden yükselmesini bekliyor. Bunun ana nedeni petrol fiyatlarının daha yüksek seyretmesi; Brent’in 3Ç’de ortalama 104 dolar/varil olması varsayımıyla bile. Bu tahmin GSYH’nin yaklaşık %2’si civarında ve 2013’teki “taper tantrum” (ABD Merkez Bankası’nın varlık alımlarını azaltma sinyali sonrası gelişen ülkelere satış dalgası ve finansal çalkantı) döneminde görülen GSYH’nin %4’ünü aşan ortalamanın altında kalıyor.
Yurt içi koşullardaki uyumun hızlı olduğu belirtiliyor; TÜFE (tüketici fiyat endeksi; enflasyon göstergesi) enflasyonu ortalama %2,5’e gerileyerek neredeyse yarıya indi. Reel efektif döviz kuru (REER; enflasyon farklarını da dikkate alarak para biriminin ticaret ortaklarına göre “gerçek” değerini ölçen endeks) %12’den fazla düştü, yaklaşık 2014 seviyelerine döndü ve INR’yi son altı yıldaki REER bandının alt kısmına yaklaştırdı. Hindistan Merkez Bankası’nın (RBI) döviz rezervleri ve iyileşen REER göstergeleri, 2026’nın ilerleyen döneminde USD/INR’nin (dolar/rupi kuru) daha dengeli seyretmesine yardımcı olabilecek unsurlar olarak görülüyor; USD/INR’nin yılı 95,50’den kapatması bekleniyor.
Rupide Zayıflığın Nedenleri ve Dış Riskler
Rupi üzerindeki baskının kaynağı, temel bir ekonomik krizden çok zayıf sermaye akımları (ülkeye giren/çıkan portföy ve yatırım parası). Yabancı portföy yatırımcıları (hisse ve tahvil gibi menkul kıymetlere yatırım yapan yabancılar) üst üste üç aydır net satıcı konumunda; yalnızca Mayıs 2026’da Hindistan piyasalarından 4 milyar doların üzerinde çıkış oldu. Bu baskı USD/INR’nin 94,20 civarında işlem görmesine yol açtı.
Brent petrolün varil başına 102 dolar civarında seyretmesi cari açığı büyütse de tablo yönetilebilir. Açığın bu yıl GSYH’nin %2,1’ine ulaşacağını öngörüyoruz; bu oran 2013’teki “taper tantrum” döneminde görülen %4+ seviyelerin oldukça altında. Bu da rupideki zayıflığın ağır bir dengesizlikten çok piyasa algısı (yatırımcıların risk iştahı ve beklentileri) kaynaklı olduğuna işaret ediyor.
İstikrar Olasılığı ve İşlem Fırsatları
Olumsuz uyumun önemli kısmının gerçekleştiğini ve rupinin REER bazında düşük değerli (reel olarak ucuz) göründüğünü düşünüyoruz. RBI’nin ayrıca yaklaşık 635 milyar dolarlık döviz rezervi (merkez bankasının kur istikrarı için kullanabildiği döviz birikimi) gibi güçlü bir tamponu var. Bu, merkez bankasına sert ve düzensiz değer kaybını önlemek ve istikrar sağlamak için önemli bir kapasite veriyor.
Türev (değeri kur gibi bir varlığa bağlı sözleşmeler; ör. opsiyon) işlemi yapanlar açısından bu, önümüzdeki haftalarda oynaklık satma (volatilite satmak; kur dalgalanmasının düşeceği beklentisiyle opsiyon primi toplamak) fırsatına işaret ediyor. Görünüm sert bir çöküşten çok kademeli istikrara işaret ettiğinden, paradan çok uzak (far out-of-the-money; kullanım fiyatı mevcut kurdan çok uzakta olan) opsiyonların primleri (opsiyon fiyatı) pahalı kalmış olabilir. Kısa strangle (iki farklı kullanım fiyatında alım ve satım opsiyonu satmak) veya alım spreadi satmak (call spread; bir alım opsiyonu satıp daha yukarı kullanım fiyatlı bir alım opsiyonu almak) gibi stratejiler etkili olabilir.
Yıl sonu USD/INR hedefi 95,50 dikkate alındığında, daha ileri vadeli (later-dated; vadesi daha uzun) 96,00 ve üzeri kullanım fiyatlı alım opsiyonu satmak daha uygun görünüyor. Bu yaklaşım, “kontrolden çıkan” bir değer kaybına karşı pozisyon almak yerine, yavaş ve yönetilen bir değer kaybı ya da bant içinde hareket beklentisine dayanıyor. Buradaki temel hedef, kur krizi endişeleri azaldıkça ima edilen oynaklığın (implied volatility; opsiyon fiyatının işaret ettiği beklenen dalgalanma) düşmesinden yararlanmak.
