EUR/USD, ABD Doları’nın zayıflamasıyla Çarşamba günü yükseldi. Risk iştahı (yatırımcıların daha riskli varlıklara yönelme eğilimi), ABD-İran görüşmelerinin yeniden başlayabileceği umuduyla desteklendi. Parite sekizinci gün üst üste artışını sürdürdü; hareketin ana nedeni Euro’daki güçten çok Dolar’daki zayıflıktı.
Parite 1,1800 seviyesine yakın, bir ayın zirveleri civarında işlem gördü. Yeni jeopolitik haber akışı sınırlı olduğu için piyasa hareketi sakin kaldı. ABD Dolar Endeksi (DXY: Doların başlıca para birimlerine karşı gücünü gösteren endeks) 98,10 civarındaydı; bu seviye Salı günkü altı haftanın en düşük düzeyine yakındı.
Risk İştahı ABD-İran Görüşmesi Umuduyla Destekleniyor
Piyasalar, Donald Trump’ın Pakistan’da “önümüzdeki iki gün içinde” müzakerelerin olabileceğini söylemesinin ardından ikinci tur görüşmelerin teyidini bekledi. Trump ayrıca “İran savaşı çok yakında bitebilir” dedi.
Anlaşma beklentisi, geçen hafta sonuçsuz kalan görüşmelerin ardından geldi. Bu süreçte ABD, Hürmüz Boğazı’nda deniz ablukası (deniz yoluyla geçişi kısıtlama/engelleme) uyguladı. Washington Post, Pentagon’un önümüzdeki günlerde Orta Doğu’ya binlerce ek asker sevk etmeye hazırlandığını yazdı.
Petrol kaynaklı enflasyon riskleri (enerji fiyatları üzerinden genel fiyat artışını tetikleme riski), petrol fiyatları son zirvelerinden gerilese de, Fed ve ECB’nin faiz beklentilerini etkilemeye devam etti. Ham petrol, çatışma öncesi seviyelerin üzerinde kaldı. Piyasalar Fed’in faizi sabit tutmasını beklerken, ECB’de olası faiz artışlarını da fiyatlamaya devam etti.
Perşembe günü Euro Bölgesi enflasyon verisi açıklanacak. Ön veriler, enflasyonun ECB’nin %2 hedefine çıktığını göstermişti. ECB politika yapıcısı Joachim Nagel, nisan kararında Hürmüz Boğazı gelişmelerinin belirleyici olacağını söyledi. Cleveland Fed Başkanı Beth Hammack ise faizlerin “iyi bir seviyede” olduğunu ve “bir süre” sabit kalabileceğini ifade etti.
Odak Para Politikası Ayrışmasına Kayıyor
2025’teki gibi “Fed sabit, ECB artış” beklentileri yerini farklı bir tabloya bıraktı. Her iki merkez bankası da enflasyonla mücadele için sert faiz artışları yaptı. Şimdi ana soru, faizi ilk kim indirecek. Bu değişim, yatırımcıların Orta Doğu manşetlerine daha az, ABD ile Euro Bölgesi verilerinin karşılaştırmasına daha çok odaklanması gerektiği anlamına geliyor.
Enflasyon ana gündem olmaya devam ediyor; ancak sadece petrol değil, daha geniş faktörler etkili. Euro Bölgesi HICP (uyumlaştırılmış tüketici fiyat endeksi: ülkeler arasında karşılaştırılabilir enflasyon göstergesi) %2,4 iken, ABD TÜFE (CPI: tüketici fiyat endeksi) %3,1 ile daha yüksek seyrediyor. Bu nedenle iki merkez bankası da “enflasyon bitti” demekte temkinli. Kalıcı enflasyon, “faizler daha uzun süre yüksek kalabilir” beklentisini canlı tutuyor ve olası politika değişiminin zamanlamasını belirsizleştiriyor.
Türev ürün (dayanak varlığın fiyatına bağlı, vadeli işlem ve opsiyon gibi ürünler) işlemcileri açısından oynaklığın (volatilite: fiyatların hızlı ve geniş aralıkta hareket etmesi) niteliği değişti. 2025’te jeopolitik haberlere göre işlem yapmak için kullanılan kısa vadeli opsiyonlar artık daha az öne çıkıyor. Bunun yerine, merkez bankası toplantıları ve enflasyon verileri gibi takvimli olaylar etrafındaki oynaklığı hedefleyen opsiyon stratejileri öne çıkıyor.
Bu çerçevede önümüzdeki haftalarda pozisyonlanma, para politikası ayrışmasından faydalanan yapılara odaklanmalı. Örneğin, kritik ABD PCE (kişisel tüketim harcamaları enflasyonu: Fed’in yakından izlediği enflasyon göstergesi) veya Euro Bölgesi enflasyon verileri öncesinde straddle (aynı vadede aynı kullanım fiyatında alım ve satım opsiyonu almak) ya da strangle (aynı vadede farklı kullanım fiyatlarında alım ve satım opsiyonu almak) stratejileri etkili olabilir. Ayrıca Almanya ve ABD tahvilleri arasındaki faiz farkı (getiri spread’i: iki tahvil getirisi arasındaki fark) üzerine opsiyon işlemleri, faizi ilk kimin indireceğine dair beklentileri daha doğrudan fiyatlamak için kullanılabilir.
