EUR/USD Salı günü üst üste yedinci yükselişini sürdürerek 1,1800 seviyesine yakın işlem gördü ve yaklaşık %0,37 arttı. Hareketin arkasında ABD Doları’ndaki zayıflama ve risk iştahındaki (yatırımcıların daha riskli varlıklara yönelme eğilimi) toparlanma vardı.
Haberlere göre ABD–İran arasında bu hafta ikinci tur görüşmeler gündeme gelebilir. ABD Başkanı Donald Trump, İran’ın temas kurduğunu söyledi. Bu hava, “güvenli liman” (belirsizlikte tercih edilen varlık) olarak dolara talebi azalttı ve Petrol fiyatlarını son zirvelerden geri çekti.
Dolar Zayıflığı Euro’yu Yukarı Taşıdı
ABD Dolar Endeksi (DXY: doların başlıca para birimlerine karşı değerini ölçen endeks) 98,00 civarında işlem gördü; bu seviye 2 Mart’tan bu yana en düşük düzey. Dolar, Mart ayı ABD Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE: üreticilerin satış fiyatlarındaki değişimi gösteren enflasyon ölçütü) verisinin zayıf gelmesi sonrası da geriledi.
Manşet ÜFE aylık bazda %0,5 arttı; %1,2 beklentisinin altında kaldı ve önceki %0,5 artışla aynı gerçekleşti (önceki veri %0,7’den aşağı revize edildi). Yıllık ÜFE %4,0 oldu; %4,6 tahmininin altında kaldı ve önceki %3,4’ün üzerinde gerçekleşti.
Petrol fiyatları genel olarak yüksek seyrini korurken, piyasalarda Avrupa Merkez Bankası’ndan (ECB) yaklaşık iki faiz artışı fiyatlanıyor. ECB Başkanı Christine Lagarde, Avrupa’nın olumsuz etkinin merkezinde olmadığını ve politikanın veriye bağlı kalacağını, “sıkılaşma eğilimi” (faiz artırmaya dönük net yönlendirme) bulunmadığını söyledi.
IMF, Euro Bölgesi büyüme tahminini 2026 için %1,1 ve 2027 için %1,2’ye çekti (önce %1,3 ve %1,4). ABD için ise 2026 büyümesini %2,3 (önce %2,4) ve 2027’yi %2,1 (önce %2,0) görüyor.
Piyasanın Odağı Politika Beklentilerine Kaydı
Son fiyat hareketine bakıldığında EUR/USD’nin önemli bir direncin (satış baskısının arttığı seviye) üzerine çıkarak 1,1800’e ulaştığı görülüyor; bu seviye geçen yılın başındaki ABD-İran gerilimi arttığından beri görülmemişti. Hareket, jeopolitik tansiyonun düşebileceğine yönelik beklenti ve üretici enflasyonunda soğuma işaretleriyle zayıflayan dolar tarafından destekleniyor. Bu, orta vadeli eğilimde (birkaç ayı kapsayan yön) euro lehine bir değişime işaret edebilir.
Zayıf ÜFE verisi, Fed’in (ABD Merkez Bankası) para politikasında “bekle-gör” tutumunu sürdürebileceğine işaret ediyor. Ancak Mart 2026 TÜFE (Tüketici Fiyat Endeksi: tüketici fiyatlarındaki değişimi gösteren enflasyon ölçütü) verisi manşet enflasyonun %3,5’te kaldığını gösterdi; bu, Fed’in hedefinin belirgin şekilde üzerinde. Üretici fiyatları daha yavaş artarken tüketici fiyatlarının yüksek kalması, enflasyon görünümünü karışık hale getiriyor ve tüketici tarafındaki baskılar sürerse doların zayıflamasına yönelik beklentileri sınırlayabilir.
ABD-İran görüşmelerine ilişkin iyimserlik dolara “güvenli liman” talebini azaltıyor, ancak bu hava kırılgan. 2025’te gerilim yükseldiğinde petrolün hızla sıçradığı ve doların güçlendiği görülmüştü. Bu nedenle mevcut eğilim euro lehine olsa da, türev ürün kullanan yatırımcılar (opsiyon gibi fiyatı başka bir varlığa bağlı araçlarla işlem yapanlar) olası ani bozulmaya karşı korunma (hedging: riski azaltma) düşünebilir. Örneğin “kullanım fiyatı piyasanın altında” EUR/USD satım opsiyonları (put: kur düşerse değer kazanan opsiyon) koruma amaçlı değerlendirilebilir.
Piyasa beklentileri ile ECB’nin mesajları arasında bir ayrışma oluşuyor. Faiz vadeli işlemleri (gelecekteki faiz seviyesine yönelik sözleşmeler) ECB’nin 2026 sonuna kadar en az iki kez 25 baz puan (0,25 puan) faiz artırma olasılığını %70 civarında fiyatlıyor. Buna karşın Lagarde, veriye bağlı ve net yön vermeyen bir çizgide. Bu tablo, gelecek Euro Bölgesi enflasyon verilerini kritik hale getiriyor: Veriler piyasadaki “şahin” (faiz artışını destekleyen) fiyatlamayı doğrulayabilir ya da “güvercin” (faiz indirimi/gevşeme yanlısı) yeniden fiyatlamaya yol açarak eurodaki yükselişi sınırlayabilir.
IMF’nin daha zayıf büyüme görünümü de euro için iyimserliği azaltıyor. Euro Bölgesi büyüme tahmininin 2026’da %1,1’e indirilmesi, büyüme daha da yavaşlarsa ECB’nin piyasada fiyatlanan kadar hızlı ve güçlü faiz artışlarını gerekçelendirmesini zorlaştırabilir. Bu zayıf büyüme görünümü, mevcut olumlu momentuma (kısa vadeli yükseliş ivmesi) karşı önemli bir risk unsuru.
