İran bağlantılı enerji şoku, para politikasının yeniden değerlendirilmesine yol açtı. ECB (Avrupa Merkez Bankası), İngiltere Merkez Bankası ve FOMC (ABD Merkez Bankası’nın faiz karar organı) beklenenden daha “şahin” (faiz artırmaya daha istekli) bir duruşa işaret etti. Euro Bölgesi’nde kısa vadeli faizler yükselirken, enflasyon beklentilerinin “kontrol altında” olduğu belirtiliyor.
Başa baş enflasyon (tahvillere yansıyan piyasa enflasyon beklentisi) hızla yükseldi ve getiri eğrileri yataylaştı (kısa ve uzun vadeli faiz farkı azaldı). Piyasalar faiz artışı beklentilerini sert biçimde yukarı revize etti; ECB ve İngiltere Merkez Bankası, çatışmayı “görmezden gelmiyor” (geçici sayıp politika tepkisini ertelemiyor).
Yeni faiz artışları için, beklentilerdeki değişimin ve gelecek verilerin net destek vermesi gerekecek. Sıradaki odak, Mart ayına ait öncü PMI anketleri (satın alma yöneticileri endeksi; ekonomik faaliyetin erken göstergesi) ve Almanya’nın ifo endeksi (iş dünyası güveni göstergesi). Bu veriler; büyüme, sanayi ve ihracatçılar üzerindeki etkileri, özellikle de girdi maliyeti baskılarını (enerji/ham madde gibi üretim maliyetleri) gösterebilir.
Geçen yıl İran’la gerilimlerin tetiklediği enerji şoku, Avrupa Merkez Bankası’nı şahin bir tepkiye zorladı; bugün bunun tartışmalı olduğu görülüyor. Kısa vadeli faizler, ECB’nin çatışmayı geçici görmeyip sıkılaştırmaya gitmesiyle bir dizi faiz artışını fiyatladı. Bu durum, temel ekonomik gidişatla belirgin bir uyumsuzluk yarattı. Piyasa erken bir sıkılaşmaya hazırlanırken getiri eğrisi yataylaştı.
Veriler, 2025’te şüphe duyulduğu gibi bu faiz artışlarının gerekçesinin tam olarak karşılanmadığını gösterdi. Euro Bölgesi’nde HICP (AB uyumlu tüketici enflasyonu) geriledi; son veriler enflasyonun %2,3’e indiğine işaret ediyor. Bu, şok sonrası zirvelerin oldukça altında ve ECB’nin hedefinə yakın. Bu tablo, enflasyon baskılarının büyük ölçüde arz kaynaklı (maliyet ve tedarik etkisi) ve geçici olduğunu; uzun vadeli beklentilerin “çapadan kopması” (kalıcı biçimde yüksek enflasyona yerleşmesi) anlamına gelmediğini gösteriyor.
Bu nedenle türev ürün yatırımcıları (vadeli işlem, opsiyon gibi araçlarla işlem yapanlar) geçen yılki şahin duruşun tersine dönmesine odaklanmalı. Ekonomik yavaşlama ana risk haline gelirken, faiz swap’ları (sabit faiz–değişken faiz takası; faiz riskini yönetmek için kullanılır) kısa vadeli faizlerin düşüşünden fayda sağlayacak şekilde kurgulanabilir. ECB’nin yıl bitmeden faiz indirimi sinyali vermesi gerekeceği öngörülüyor. 2025’teki sert “faiz artışı fiyatlaması” geri sarılırken, EURIBOR vadeli işlemlerinde (Euro Bölgesi kısa vadeli faiz beklentisine dayalı kontratlar) daha “güvercin” (faiz indirimine daha yakın) patikaya oynayanlar için fırsat oluşuyor.
Geçen yıl Almanya’da ifo ve PMI verileri erken uyarı vermiş, girdi maliyetleri hızla artarken sanayi güveni zayıflamıştı. Bugün Euro Bölgesi imalat PMI’ının 48,5 gelmesi, daralma bölgesinde olduğumuzu teyit ediyor (50’nin altı daralma). Bu, politika sıkılaştırmasının ve süren belirsizliğin doğrudan sonucu olarak görülüyor. Bu çerçevede yatırımcılar, büyümede aşağı yönlü sürprizlere karşı korunmak için opsiyon alımını (belirli bir fiyattan alma/satma hakkı veren sözleşmeler) değerlendirebilir; böyle bir senaryo ECB’nin gevşemesi (faiz indirimi/yumuşama) yönündeki çağrıları hızlandırır.
İşgücü piyasası verileri ve ileriye dönük güven göstergeleri yakından izlenmeli. Daha fazla zayıflama, ECB’ye 2025’teki şahin çizgiden büyümeyi daha fazla destekleyen bir duruşa dönmek için gerekli zemini sağlayacaktır. Bu da kısa vadeli tahvil piyasalarında oynaklığı (fiyat/faiz dalgalanması) cazip kılıyor; çünkü ilk faiz indiriminin zamanlaması her yeni veriyle yeniden fiyatlanıyor.
Hemen işlem yapmaya başlayın – Gerçek VT Markets hesabınızı oluşturmak için buraya tıklayın
