Brown Brothers Harriman, risk iştahı (yatırımcıların riskli varlıklara yönelme isteği) 30 Mart’ta dip yaptıysa, ABD Dolar Endeksi’nin (DXY) ağırlıklı olarak faiz farklarına göre hareket etmesini bekliyor. Banka, piyasaların IMF’nin daha zayıf küresel büyüme tahminlerini şimdilik geri plana ittiğini ve “toparlanma” hikâyesine odaklandığını belirtiyor.
Banka, DXY’nin yaklaşık bir yıldır koruduğu 96,00–100,00 bandında yatay seyredeceğini öngörüyor. Bu aralığın önümüzdeki birkaç ay daha devam etmesini bekliyor.
Faiz Farkları Doları Hareket Ettiriyor
Enerji şokunun (enerji fiyatlarındaki ani ve sert yükselişin) sürebileceğini, ancak en kötü dönemin muhtemelen geride kaldığını söylüyor. Bu senaryo geçerli olursa, DXY’nin genel risk hareketlerinden çok faiz oranı farklarıyla yön bulacağını ifade ediyor.
Ayrıca, takvimde çok sayıda merkez bankası yetkilisinin konuşması olduğuna işaret ediyor. Ancak son para politikası toplantıları (faiz ve diğer kararların alındığı toplantılar) henüz yakın olduğu için yeni bir yönlendirme beklemiyor.
Daha Güçlü Dolar İçin Türev Pozisyonlanma
Bugün de ana belirleyici faiz farkları; ancak artık bu farklar yatay banttan ziyade kalıcı dolar gücüne işaret ediyor. ABD’de hizmet enflasyonunun (özellikle hizmet fiyatlarındaki artışın) yüksek seyretmesi ve son TÜFE verisinde çekirdek enflasyonun (enerji ve gıda hariç enflasyon) %3,7 gelmesi, piyasada bu yıl beklenen FED faiz indirimlerinin (ABD Merkez Bankası’nın politika faizini düşürmesi) büyük bölümünün fiyatlamadan çıkmasına yol açtı. Bu durum, daha zayıf büyüme nedeniyle Haziran gibi erken bir tarihte faiz indirimi sinyali veren Avrupa Merkez Bankası (ECB) ile net bir ayrışma yaratıyor.
Türev ürün kullanan yatırımcılar için (türev: değeri başka bir varlığa dayanan sözleşmeler; opsiyon ve vadeli işlemler gibi) bu, geçen yıl işe yarayan bazı stratejilerin artık daha riskli olduğu anlamına geliyor. Örneğin, DXY’de “strangle satmak” (aynı anda farklı fiyatlardan alım opsiyonu ve satım opsiyonu satmak; yatay piyasadan prim toplamayı hedefler) artık daha tehlikeli olabilir. Bunun yerine, endeksin 105 civarında seyrettiği ortamda yukarı yönlü bir kırılma ihtimaline göre pozisyon almak öne çıkıyor. Dolar endeksinde “call spread” almak (alım opsiyonu alıp daha yukarı fiyattan başka bir alım opsiyonu satmak; maliyeti düşürür ve hedefli yükselişten yararlanır) 2025 sonlarındaki 107 seviyesine doğru hareketi hedeflemek için kullanılabilir.
Dolar çaprazlarında ima edilen oynaklık (implied volatility: opsiyon fiyatlarının ima ettiği beklenen dalgalanma) yükseliyor; bu, para politikası ayrışmasını yansıtıyor. CME FedWatch Tool’a göre Temmuz’a kadar FED’in faiz indirme olasılığı %40’ın altına geriledi; yıl başında %80’in üzerindeydi. Bu yeniden fiyatlama, dolar tarafında “out-of-the-money put” satmayı (mevcut seviyenin altında kullanım fiyatlı satım opsiyonu satmak; prim geliri elde edilir) ve yükseliş beklentisini korumayı mümkün bir yaklaşım hâline getiriyor.
Bu görüş, ABD ile diğer büyük ekonomiler, özellikle Japonya arasındaki belirgin faiz farkıyla da destekleniyor. Japonya Merkez Bankası’nın geçen yıl negatif faiz politikasını bitirmesine rağmen getiri farkı (yield differential: iki ülke tahvil faizleri arasındaki fark) hâlâ çok yüksek. Bu nedenle, türev araçlarla USD/JPY’de uzun pozisyonu (long: değer artışı beklentisiyle alınan pozisyon) sürdürmek bu temayı ifade eden temel işlemlerden biri olmaya devam ediyor.
