Altın, 27 Mart’tan bu yana görülen en düşük seviyeyi test etmesinin ardından toparlanmasını ikinci güne taşıyarak Avrupa seansının erken saatlerinde XAU/USD’yi 4.525 dolar civarına yükseltti. Kazançlar, piyasaların ABD-İran diplomasisine ilişkin başlıkları tartmasıyla sınırlı kaldı: Axios, iki ABD’li yetkiliye dayandırdığı haberinde taslak bir anlaşmanın ateşkesi 60 gün uzatacağını bildirdi. Ham petrolün aylık dip seviyelere yakın seyretmesi, arz kesintisi riskine ilişkin endişeleri azaltırken, bunun da ilave faiz sıkılaştırmasına yönelik beklentileri törpülediği; rezerv varlık olarak ABD dolarına talepteki yumuşamanın ise külçe altına bir miktar destek verdiği görüldü.
Bununla birlikte ihtiyatlı duruş korundu; zira teklifin Başkan Donald Trump’ın onayını gerektirdiği, Tahran’ın nükleer programı ve Hürmüz Boğazı konusunda soru işaretlerinin devam ettiği belirtildi. ABD doları ayrıca daha sıcak enflasyon verilerinden destek buldu: BEA verilerine göre PCE Fiyat Endeksi nisan ayında yıllık bazda %3,5’ten %3,8’e yükselirken, çekirdek PCE %3,3 ile beklentiye paralel geldi. 2026 ilk çeyrek GSYH büyümesi yıllıklandırılmış bazda %2,0’den %1,6’ya revize edildi; CME FedWatch ise 2026’da 25 baz puanlık bir artış olasılığını yaklaşık %50 olarak fiyatlıyor. Teknik tarafta altın, 50 günlük SMA olan 4.627,51 doların ve 4.667,32 dolar civarındaki direncin altında; destekler 200 günlük SMA olan 4.405,20 dolar ve kanal tabanı 4.348,84 dolar seviyelerinde izlenirken, RSI 42 civarında, MACD ise negatif bölgede.
Altın Piyasası Dinamikleri ve Güncel Duyarlılık
Önümüzdeki haftalarda yön tahminini riskli kılan, zıt güçler arasında sıkışmış bir altın piyasası görüyoruz. ABD-İran barış anlaşması ihtimali kısa vadeli oynaklık yaratırken, daha büyük hikâye Fed’in enflasyona karşı mücadelesi olmaya devam ediyor. Bu dinamiğin altın fiyatlarını bir bant içinde tutacağını düşünüyoruz.
Bu belirsizlik opsiyon piyasasına da yansıyor: 3 ay vadeli altın opsiyonlarında ima edilen volatilite geçen ayki %14’lük dip seviyeden %17,5’e yükseldi. Bu, yatırımcıların keskin bir hareket ihtimalini fiyatladığını; bunun da muhtemelen İran görüşmelerinin bozulması ya da beklenmedik ölçüde güçlü bir makro veriyle tetiklenebileceğini gösteriyor. Son CFTC raporu da hedge fonların net-uzun pozisyonda kalmaya devam ettiğini, ancak son dört haftada yükseliş yönlü pozisyonlarını yaklaşık %20 azalttığını ortaya koyuyor; bu da artan temkinliliğe işaret ediyor.
Opsiyon Stratejileri ve Teknik Seviyeler
Bu ortamda, ya büyük bir fiyat salınımından ya da yatay bir dönemden fayda sağlayan stratejileri değerlendiriyoruz. “Strangle” alımı —para dışı (out-of-the-money) bir alım (call) ve satım (put) opsiyonunun birlikte satın alınması— jeopolitik haber akışının mevcut banttan bir kırılmayı zorlaması halinde getiri sağlayabilir. Bu strateji, hareketin yönünü tahmin etmek zorunda kalmadan artan oynaklıktan yararlanma imkânı verir.
Buna karşılık, Fed’in duruşunun güçlü yükselişleri sınırlayacağı görüşündeysek, kritik 4.600 dolar direnç seviyesinin üzerinde “call spread” satmak gelir yaratmanın bir yolunu sunuyor. Bu tablo 2022’yi andırıyor; o dönemde faiz artışı beklentileri, jeopolitik kaynaklı yükseliş iştahını düzenli olarak bastırmış ve altının yukarı yönünü sınırlamıştı. Benzer bir örüntü şimdi de oluşuyor gibi görünüyor; bu da bant içi (range-bound) stratejileri cazip kılıyor.
Önümüzdeki haftalarda teknik seviyeleri rehber olarak kullanacağız. 4.405 dolar civarındaki 200 günlük hareketli ortalama kritik bir taban; bunun altına kalıcı bir kırılmayı daha düşüş (bearish) pozisyonlar başlatmak için sinyal olarak değerlendireceğiz. O zamana kadar altının dalgalı kalmasını ve Orta Doğu başlıklarından ziyade faiz beklentileri ile doların gücüne daha duyarlı hareket etmesini bekliyoruz.
