Altın, ABD-İran arasında gelecek hafta potansiyel bir anlaşmaya varılabileceğine dair söylemlerin risk iştahını desteklemesiyle Cuma günü 4.200 doların üzerinde tutunarak 4.216 dolardan işlem gördü ve %0,11 yükseldi. Piyasanın odağı, Cenevre’deki G7 toplantısı civarında imza atılabileceği yönündeki spekülasyonlarla birlikte İslamabad Mutabakat Zaptı’na (MOU) çevrilirken, İran Dışişleri Bakanlığı belgenin hâlâ karar alma mekanizmaları tarafından incelendiğini bildirdi. Anlaşma sağlanması halinde Hürmüz Boğazı yeniden açılabilir; bu da enerji fiyatları üzerinde baskı yaratıp büyük merkez bankalarında enflasyon endişelerini yatıştırabilir.
Faiz dinamikleri karışık seyretti. Avustralya Merkez Bankası (RBA) ve Avrupa Merkez Bankası (ECB) bu yıl sırasıyla 75 ve 25 baz puan faiz artırırken, ABD tahvil getirilerindeki güçlenme külçeyi baskıladı; 10 yıllık ABD tahvil faizi 1,5 baz puan artışla %4,477’ye çıktı. Dolar Endeksi (DXY) 99,77 ile büyük ölçüde yatay kaldı ve %0,06 yükseldi. ABD’de haziran tüketici güveni 44,8’den 48,9’a yükselirken, 1 yıllık enflasyon beklentisi %4,8’den %4,6’ya geriledi; dikkatler şimdi Fed kararı, SEP (Ekonomik Projeksiyonlar Özeti) ve Perakende Satışlar verisine çevrildi. Teknik tarafta altın perşembe günü %3,50 toparlandı; direnç 4.250 dolarda, ardından 4.300 dolar ve 200 günlük SMA olan 4.450 dolar seviyesinde bulunuyor. Destek ise 4.200 doların ardından 4.150, 4.023 ve 4.000 dolar seviyelerinde.
Jeopolitik Belirsizlik Ortamında Altında Çift Yönlü Risk
ABD-İran anlaşmasına ilişkin belirsizlikler dikkate alındığında, altında belirgin bir çift yönlü risk görüyoruz. Piyasa, güvercin bir merkez bankası dönüşü beklentisinin yarattığı yükseliş potansiyeli ile önemli bir jeopolitik risk priminin ortadan kalkmasının yaratacağı düşüş baskısı arasında sıkışmış durumda. Bu tablo, basit yön bahislerini tehlikeli kılarak, bizzat oynaklıktan kazanç sağlayan stratejilere işaret ediyor.
G7 toplantısına dair haber akışı etrafında beklenen fiyat patlamasını opsiyonlarla işlem yapmanın en temkinli yaklaşım olduğuna inanıyoruz. Altın opsiyonlarında ima edilen oynaklığın yüksek olması muhtemel; Gold VIX’in (GVZ) kendi tarihsel ortalaması olan 17’nin üzerinde işlem görmesi, büyük bir hareketin fiyatlandığına işaret ediyor. Straddle veya strangle kullanımı, anlaşmanın sonucunu doğru tahmin etmeye gerek kalmadan her iki yönde sert bir kırılmadan faydalanmayı mümkün kılıyor.
İşlem Stratejileri ve Merkez Bankası Politikasının Etkisi
Zorunlu olarak yükseliş yönlü bir görüş alınacaksa, bu tamamen Fed’in tepkisine dayanır. Enflasyonu rahatlatan teyitli bir anlaşma, tarihsel olarak altını destekleyen güvercin bir kaymaya yol açabilir; örneğin altın, yalnızca Fed faiz indirim beklentisiyle 2023’ün sonlarında %15’in üzerinde yükselmişti. Bu senaryoda 4.300 dolar direnç seviyesini hedefleyen alım opsiyonları (call) veya boğa alım spreadleri (bull call spread) değerlendirilebilir.
Buna karşılık, anlaşmanın imzalanması halinde “haberi sat” tepkisi son derece gerçekçi bir ihtimal. Altını 4.200 doların üzerine taşıyan jeopolitik korku primi ortadan kalkabilir; tıpkı 2015’te İran nükleer anlaşması çerçevesinin duyurulmasının ardından ham petrol fiyatlarının belirgin şekilde gerilemesine benzer biçimde. Bu da 11 Haziran dip seviyesi olan 4.023 dolar civarındaki desteği hedefleyen satım opsiyonlarının (put) alınmasını gündeme getiriyor.
Son olarak, anlaşmanın durumundan bağımsız olarak, Başkan Warsh dönemindeki ilk toplantı olacak gelecek haftaki Fed toplantısını yakından izlemek gerekiyor. Piyasa beklentilerini belirlemede tonu kritik olacak. Ayrıca, belirsizliğin çözülmesiyle Fed açıklamasının hemen ardından opsiyon primlerinin keskin biçimde düşebileceği bir “volatilite çöküşü” (volatility crush) olasılığına da hazırlıklı olunmalı.
