Bölüm, kalıcı federal bütçe açıkları ve artan ulusal borcu enflasyon riski ile değerli metallere destek unsuru olarak ilişkilendiriyor; piyasaların yavaş biriken mali baskıyı, doların itibarını ve hükümetin borçlanma kapasitesine duyulan güveni etkilemeye başlayana kadar görmezden gelebileceğini savunuyor. İki Partili Politika Merkezi’nin (Bipartisan Policy Center) “belirgin ölçüde daha yüksek federal borç” beklentilerinin ABD’nin kredi değerliliğini zayıflatabileceği uyarısına atıf yapıyor; ardından Hazine tahvillerine (Treasuries) talebin yumuşamasının daha yüksek faizlere (getirilere) dönüşebileceğini tartışıyor. Sunucu, tahvil getirilerinin en son 2001’de görülen seviyelere ulaştığını söylüyor. Mali disiplin bozulmasını iki partili bir olgu olarak da çerçeveliyor; Calvin Coolidge’den bu yana her başkanın görevi devraldığına kıyasla daha yüksek ulusal borçla görevden ayrıldığını belirtiyor.
Enflasyon tarafında bölüm, açık finansmanının daha fazla borçlanmaya ve borcun parasallaştırılmasına (monetizasyon) yol açarak; savaş gibi unsurlarla birlikte fiyat baskılarını artırdığı ve zaman içinde hanehalkının satın alma gücünü aşındırdığı bir kanalı özetliyor. %2 hedefi üzerinden, doların beş yılda yaklaşık %10, on yılda %20 satın alma gücü kaybedeceğini söyleyerek bunu “enflasyon vergisi” olarak nitelendiriyor. Ardından “debasement trade”i (paranın değersizleşmesi teması) somut varlıklara bağlıyor; Çin’in dolar maruziyetini azaltmak için altın alımlarını örnek veriyor ve mali baskıların uzun süre yavaş birikip koşulların bir anda sertleşebileceği fikriyle bitiriyor.
Yükselen Getirilere ve Para Birimi Değersizleşmesine Konumlanma
Federal borçlanma hızla artarken, faiz türevlerinde kalıcı oynaklığa karşı kendimizi konumlandırmamız gerekiyor. ABD ulusal borcu 36 trilyon doları aşarken ve yıllık açıklar 1,8 trilyon dolar civarında seyrederken, tahvil getirileri yapısal olarak yukarı yönlü bir baskıyla karşı karşıya. Zayıflayan yatırımcı talebine karşı korunmak için, uzun vade getiri (long yield) stratejilerini veya uzun vadeli devlet tahvili vadeli işlemleri üzerine satım opsiyonlarını değerlendirmeliyiz.
Para birimi değersizleşmesinden faydalanmak için, önümüzdeki haftalarda değerli metallerde alım opsiyonları üzerinden uzun pozisyon maruziyeti oluşturmalıyız. Merkez bankası alımları, yabancı aktörlerin rezervlerini kâğıt varlıklardan uzaklaştırmasıyla altın fiyatlarını ons başına 2.700 doların üzerindeki rekor seviyelerin üstüne taşımaya son dönemde destek oldu. Altın ve gümüş vadeli işlemlerinde alım spread stratejileri kullanmak, aşağı yönlü riskimizi sıkı biçimde tanımlarken bu ivmeden pay almamızı sağlar.
Ayrıca döviz pozisyonlarımızı da hedge etmeliyiz; zira kalıcı enflasyon, zaman içinde doların satın alma gücünü istikrarlı biçimde aşındırır. Tarihsel olarak, uzun süreli mali açıklar hükümetleri borcu parasallaştırmaya zorlar; yabancı kreditörler daha yüksek risk primi talep etmeye başladığında bu süreç para biriminde zayıflamaya yol açar. Dolar dışı para birimlerinde alım opsiyonları veya emtiaya bağlı varlıklarda pozisyon almak, itibari (fiat) paraya yönelik olası şoklara karşı portföyleri yastıklar.
Oynaklığı Yönetme ve Portföyleri Koruma
Piyasa kaymaları çoğu zaman önce kademeli gerçekleşir, ardından beklenmedik şekilde hızlanır; geçmiş borç tavanı ve bütçe krizleri sırasında görülen Hazine piyasası oynaklığı buna benzer. Başlıca faiz ve emtia türevlerinde, paranın dışında (out-of-the-money) oynaklık kontratları satın alarak kuyruk riskine (tail-risk) karşı koruma taşınmasını öneriyoruz. Sıkı risk kontrollerini şimdiden tesis etmek, ani piyasa yeniden fiyatlamaları yaşanmadan önce korumada kalmamızı sağlar.
Hemen işlem yapmaya başlayın — gerçek VT Markets hesabınızı oluşturmak için buraya tıklayın.
