Altın, piyasaların daha şahin bir ABD Merkez Bankası (Fed) duruşunu fiyatlamasıyla 200 günlük hareketli ortalamasını kırmasının ardından geriledi; petrol kaynaklı enflasyon endişeleri de baskıyı artırdı. Hareket, fiyatların kısa süreliğine 4.300 ABD dolarının altına sarkmasının ardından dengelenmeden önce hızlı satışları tetikledi; İran ile İsrail arasında tansiyonun düşebileceğine dair işaretlerle petrol kazançlarını geri verdi. Yükselen tahvil getirileri ve güçlü ABD verileri, jeopolitik stres dönemlerinde altının “güvenli liman” cazibesini de azalttı.
Gelişen piyasalardaki politika adımları ilave bir risk katmanı oluşturdu. Hindistan, ithalatı dizginlemek amacıyla 13 Mayıs 2026’dan itibaren geçerli olmak üzere altın ve gümüş ithalat vergilerini %6’dan %15’e yükseltecek. Merkez bankası talebinin dayanıklı kalması beklenirken, bazı gelişen ülke merkez bankaları ABD doları likiditesi sağlamak ve para birimlerini desteklemek için külçeyi devreye sokabilir; Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) TRY’yi istikrara kavuşturmak için yaklaşık 130 ton altın sattı veya ödünç verdi. Bu arka planda OCBC, 2026 sonu tahminini 5.350 ABD$/ons seviyesinden 5.100 ABD$/ons’a düşürürken; para birimi değer kaybı (debasement), mali riskler ve jeopolitik parçalanma gibi süregelen itici güçlere işaret etti.
Kısa Vadeli Teknik Baskılar ve İşlem Stratejileri
Altının 200 günlük hareketli ortalamasının altına inmesinin ardından, kısa vadede baskı altında kalmayı sürdüreceğini düşünüyoruz; söz konusu ortalama şu anda yaklaşık 4.400 ABD$/ons civarında direnç olarak çalışıyor. Bu teknik kırılma, beklenenden güçlü gelen ekonomik verilerin ardından Fed beklentilerinin yeniden fiyatlanmasıyla tetiklendi. Daha yüksek tahvil getirileri ve güçlü ABD doları ortamı, kıymetli metal için belirgin bir karşı rüzgâr oluşturuyor.
Mayıs ayına ilişkin güçlü istihdam raporu, ABD ekonomisinin 250 binin üzerinde istihdam yarattığını gösterirken, 10 yıllık ABD tahvil getirisini yeniden %4,75’in üzerine taşıdı. Bu durum, piyasanın Fed’in şahin kalacağı ve olası faiz indirimlerini bu yılın ilerisine hatta 2027 başına öteleyebileceği inancını pekiştiriyor. Türev işlem yatırımcıları açısından bu, önümüzdeki haftalarda altındaki yukarı yönün sınırlanacağına işaret ediyor.
Bu görünüm çerçevesinde, önümüzdeki birkaç hafta için “paranın dışında” (out-of-the-money) alım opsiyonu (call) spread’lerinde satışın cazip bir strateji olduğunu düşünüyoruz. Bu yaklaşım, altın fiyatının kritik direnç seviyelerini aşmayacağı yönünde pozisyon alarak prim toplamaya imkân verir. Daha uzun vadeli yükseliş trendi yeniden başlamadan önce bir konsolidasyon dönemine konumlanmanın hesaplı bir yoludur.
Merkez Bankası Talebi, Riskler ve Uzun Vadeli Görünüm
Temel destek sütunlarından biri olan merkez bankası talebi de zorluklarla karşı karşıya. 2026’nın ilk çeyreğinde toplam alımlar dayanıklı olsa da, Türkiye’nin Lira’yı savunmak için yaptığı son 130 tonluk satış, gelişen piyasalarda kur stresi dönemlerinde altın tasfiyesine gidilebildiğini gösteriyor. Bu eğilimi yakından izliyoruz; ilave satışlar kısa vadeli fiyat zayıflığını artırabilir.
Buna karşın, jeopolitik parçalanmanın sürmesi ve büyük ekonomilerde uzun vadeli mali riskler nedeniyle altın için yapısal gerekçenin (structural case) korunduğunu düşünüyoruz. Bu nedenle, 4.200 ABD$ destek seviyesine doğru olası ilave geri çekilmeleri, daha uzun vadeli alım (call) opsiyonları almak için stratejik bir fırsat olarak değerlendiririz. Bu, başlangıç sermaye riskini sınırlarken olası bir yükselişe pozisyon almayı sağlar.
Bu kısa vadeli baskı, 2026 yıl sonu tahminimizi sınırlı ölçüde 5.100 ABD$/ons’a indirmemize neden oldu. Bu tablo, 2018 sıkılaşma döngüsünü andırıyor: Altın, şahin Fed’in yarattığı ilk zayıflığın ardından nihayetinde çok yıllı büyük bir yükseliş trendine girmişti. Benzer bir desenin oluşmasını; mevcut konsolidasyon döneminin de anlamlı bir yukarı hareketin zeminini hazırlamasını bekliyoruz.
