NYMEX’te WTI vadeli işlemleri, Donald Trump’ın İran’la 19 Haziran’da İsviçre’de imzalanması beklenen bir mutabakat zaptını takiben Hürmüz Boğazı’nın yeniden açılacağını ve ABD deniz ablukasının kaldırılacağını söylemesinin ardından Avrupa işlemlerinde %4’ün üzerinde düşerek yaklaşık 79,50 dolara geriledi. Boğaz, küresel enerji arzının yaklaşık %20’sinin geçtiği bir hat niteliğinde. İran medyası, yeniden açılışın İran düzenlemeleri kapsamında 30 gün içinde gerçekleşeceğini bildirirken, Seatrade Maritime News de ablukasının 30 gün içinde kaldırılacağını aktardı.
Teknik açıdan WTI, 20 günlük EMA’sı olan 89,44 doların altında kalırken RSI 34,84 seviyesinde. Kayıpların sürmesi halinde bir sonraki seviyeler olarak 17 Nisan dibi 78,88 dolar, ardından 10 Mart dibi 75,95 dolar; ilave destek olarak 70,00 dolar ve 27 Şubat zirvesi 67,74 dolar işaret edildi. Fiyatı etkileyen unsurlar arasında arz-talep, siyasi istikrarsızlık ve yaptırımlar, ABD Doları ve OPEC’in 12 üyeli kota kararları gösterildi; API ve EIA’nın stok verileri de fiyatları oynatabiliyor ve raporlarının tipik olarak zamanın %75’inde birbirinden %1 içinde seyrettiği belirtildi.
ABD-İran Anlaşmasının Petrol Fiyatlarına Etkisi
ABD-İran anlaşmasına ilişkin açıklamaya dayanarak, petrol fiyatları için yakın vadedeki güzergâhı aşağı yönlü görüyoruz. Günlük yaklaşık 21 milyon varillik petrol akışının geçtiği bir darboğaz olan Hürmüz Boğazı’nın yeniden açılması, fiyatları yüksek tutan küresel arz endişelerini temelden hafifletiyor. 80 doların altına doğru ilk %4’lük kayma, piyasanın önemli jeopolitik risk primini çözmesiyle daha geniş bir aşağı hareketin başlangıcı olabilir.
Önümüzdeki haftalar için, bu düşüş momentumu üzerinden pozisyon almak adına en doğrudan aracın satım (put) opsiyonları olduğunu düşünüyoruz. 75 ve 70 dolar seviyelerini hedefleyen kullanım fiyatlarına bakıyoruz; bu seviyeler, kritik teknik destek alanlarıyla örtüşüyor. Bu haberle birlikte ima edilen oynaklık yükseldi; bu da opsiyonları WTI ham petrolünde güçlü yönsel görüş ifade etmek için etkili bir araç haline getiriyor.
Riskler, Oynaklık ve Tarihsel Benzerlikler
Bu haber, son stok verileriyle de pekişiyor. 10 Haziran tarihli son EIA raporu 2,1 milyon varillik sürpriz bir artış göstererek talepte hafif bir yumuşamaya işaret etti. Şimdi tüm dikkatler, bu eğilimin teyidi için Çarşamba günkü rapora çevrilecek; bu da fiyat düşüşünü hızlandırabilir. Stokların beklentilere karşı tırmanmaya devam etmesi halinde belirgin bir aşağı yönlü risk görüyoruz.
Bununla birlikte temkinli olmak gerekiyor; çünkü anlaşmanın fiili uygulamasının “30 gün içinde” olması planlanıyor ve nihai şartlar ancak 19 Haziran’da imzalanacak. Herhangi bir gecikme sinyali veya etkisi daha sınırlı bir anlaşma, sert bir kısa pozisyon kapama rallisini tetikleyebilir. Hasar görmüş enerji altyapısına ilişkin raporlar, arzın piyasaya fiilen dönüş hızını sınırlayabilecek geçerli bir endişe unsuru.
Tarihsel olarak 2015’teki JCPOA anlaşmasına bakılabilir; bu anlaşma sonrasında piyasalar günlük 1 milyon varilin üzerindeki İran petrolünün yavaş geri dönüşünü fiyatlarken petrol aylar boyunca aşağı eğilim göstermişti. Bu emsal daha fazla zayıflığa işaret etse de, mevcut piyasada 2015’e kıyasla daha düşük yedek üretim kapasitesi bulunduğunu not ediyoruz. Bu durum, savaş öncesi seviyelere göre daha yüksek bir taban oluşturabilir; muhtemelen 70 dolar civarında.
Takvim ve piyasaya dönecek fiili petrol hacmine ilişkin belirsizlik, yüksek oynaklıklı bir ortam yaratıyor. Yön konusunda emin olmayan ancak büyük fiyat salınımlarına güvenenler için uzun straddle gibi opsiyon stratejileri etkili olabilir. Piyasa, önümüzdeki ay boyunca bu anlaşmanın detaylarını sindirirken petrol oynaklık endeksinin yüksek kalmasını bekliyoruz.
