Yeni Zelanda doları, Yeni Zelanda Merkez Bankası (RBNZ) kararı öncesi son dönemde sınırlı pozisyon desteğiyle ilerliyor. Geçen haftaki zayıf işlemlerin ardından cuma günü yaklaşık -2,5 “skor”luk istisnai bir çıkış görüldü. Bu, Nisan 2018’den bu yana en büyük çıkış olarak kaydedildi ve vadesi gelen “net uzun swap” pozisyonunun (swap: iki tarafın belirli bir vadede faiz/kur akışlarını takas ettiği türev sözleşme; net uzun: fiyat yükselişine oynayan toplam pozisyon) yenilenmemesine bağlandı. Bu durum, kurda hemen net bir tepki oluşmasa da toplam risk alma miktarında (net maruziyet: kur hareketlerine açık toplam pozisyon büyüklüğü) sert bir azalmaya işaret ediyor.
Piyasalar, yılın geri kalanında üç ek faiz adımı fiyatlasa da (fiyatlamak: beklentinin varlık fiyatlarına yansıması), para politikasının gidişatından emin değil. Mart başından bu yana küresel riskten kaçışa rağmen para birimi genel olarak dayanıklı kaldı; ancak nisan sonu ve mayıs ortasındaki toparlanma denemeleri kalıcı olmadı. ABD faiz görünümünde vites yükseltirse, risk iştahına daha duyarlı G10 para birimleri (G10: gelişmiş ülkelerin başlıca para birimleri) zorlanabilir. NZD’nin “carry” getirisi (carry: yüksek faizli para birimini tutup faiz farkından gelir elde etme) tarihsel düzeylerin belirgin altında görülüyor; büyüme riskleri sürerse uzun pozisyonların azaltılması gündeme gelebilir.
—
Artan Riskler ve Değişen Yatırımcı Duyarlılığı
RBNZ kararı öncesinde Yeni Zelanda dolarının görünümünü oldukça zayıf görüyoruz. Geçen haftaki büyük çıkışın—Nisan 2018’den bu yana en yükseği—yatırımcıların uzun swap pozisyonlarını yenilememesinden kaynaklanması, para biriminde yükseliş yönlü beklentilerin azalmasına işaret ediyor.
Piyasa bu yıl ek RBNZ faiz artışlarını fiyatlıyor; ancak tereddüt artıyor. Yeni veriler, Yeni Zelanda’nın GSYH’sinin (GSYH: ekonominin toplam üretim değeri) son çeyrekte %0,1 daraldığını gösterdi. RBNZ’den temkinli bir mesaj gelmesi, mevcut “uzun NZD” pozisyonlarında (uzun pozisyon: yükseliş beklentisiyle açılan işlem) satışları tetikleyebilir. Yatırımcıların ana kaygısı giderek büyüme riski oluyor.
Bu görüş, merkez bankaları arasındaki görünüm farkıyla da güçleniyor. Yeni Zelanda’da enflasyon (TÜFE: tüketici fiyat endeksi) %2,9’a gerileyerek soğuyor. Buna karşılık ABD’de çekirdek PCE (çekirdek PCE: gıda ve enerjiyi dışlayan, Fed’in yakından izlediği enflasyon göstergesi) %3,2 ile yüksek kalıyor ve Fed üzerindeki baskıyı sürdürüyor. Bu politika farkının açılması, Yeni Zelanda dolarına kıyasla ABD dolarını daha cazip hale getiriyor.
—
Zayıflayan Carry Çekiciliği ve Türev Strateji
Ayrıca NZD’yi faiz avantajı (carry) için elde tutmanın cazibesi geçmişe göre daha zayıf. Tarihsel olarak RBNZ’nin ABD’ye göre faiz üstünlüğü (faiz farkı/spread: iki ülke faizi arasındaki fark) daha genişti ve risk karşılığında daha iyi bir getiri sunuyordu. Bugünkü dar fark, küresel risk algısı bozulursa kayıplara karşı sınırlı koruma sağlıyor.
Bu rüzgârlar karşısında, önümüzdeki haftalarda NZD’de zayıflığa yönelik pozisyonların öne çıkacağını düşünüyoruz. NZD/USD “put” opsiyonu almak (put: belirli fiyattan satma hakkı veren opsiyon; opsiyon: belirli tarihe kadar hak tanıyan türev ürün) olası bir düşüşten, riski baştan sınırlayarak yararlanmanın net bir yolu. Özellikle RBNZ “beklemeye geçme” sinyali verirse (pause: faiz artışına ara verme), bu strateji daha anlamlı olur. Bu yaklaşım, son yükseliş denemelerinin kalıcı olmadığı ihtimaline karşı da koruma sağlar.
