Euro ve sterlin, 13 Mayıs’tan bu yana ABD doları karşısında yaklaşık %0,9 geriledi. Hareketler; petrol ve doğal gaz fiyatlarındaki değişimler ile tahvil getirilerindeki (tahvilin yıllık faizine denk gelen kazanç oranı) oynaklıkla ilişkilendirildi.
ABD Hazine tahvili getirileri, Euro Bölgesi devlet tahvili getirilerinden daha hızlı yükseldi. Aynı zamanda Avrupa Merkez Bankası (ECB) için piyasa fiyatlaması (yatırımcıların beklentilerini işlem fiyatlarına yansıtması) daha istikrarlı kaldı. Bu durum getiri farkını büyüttü ve euro üzerinde dolara karşı kısa vadeli baskı yarattı.
Değişen Para Politikası Beklentileri
ABD para politikasına (merkez bankasının faiz ve likidite kararları) yönelik beklentiler de değişti. Piyasa artık ABD Merkez Bankası’nın (Fed) bu yıl veya gelecek yıl faiz indireceğini beklemiyor. Fiyatlamalar, yıl sonuna kadar olası bir faiz artışı için 18 baz puan (0,18 yüzde puan) olasılığına işaret ediyor.
Orta Doğu’daki gelişmeler enerji piyasalarını etkilemeye devam etti. Bu etki, tahvil piyasasına ve para politikası görünümüne de yansıdı. Bu unsurlar, euro ve sterlinin dolar karşısındaki son zayıflığına katkı verdi.
Bugün getiri farkı (iki ülkenin tahvil getirileri arasındaki fark) hâlâ ana tema. ABD 10 yıllık Hazine tahvili getirisi yaklaşık %4,6 iken Almanya 10 yıllık tahvili (Bund) yaklaşık %2,7 seviyesinde; bu da doları cazip tutuyor. Ancak EUR/USD 1,07 civarında seyrederken, geçen yılki güçlü dolar yükselişinin ivme kaybettiğine dair işaretler görülüyor.
EURUSD İçin İşlem Etkileri
Son enflasyon verileri önümüzdeki haftalar için bu tabloyu daha da önemli kılıyor. ABD’de TÜFE (CPI: tüketici fiyat endeksi) %3,1’e sınırlı gerilerken, Euro Bölgesi’nin HICP enflasyonu (uyumlaştırılmış tüketici fiyat endeksi; ülkeler arasında karşılaştırılabilir enflasyon göstergesi) %2,8 ile yüksek seyrediyor. Bu durum, ECB yetkililerinden daha “şahin” (faiz indirimi yerine daha sıkı politika eğiliminde) açıklamalar gelmesine yol açtı. Bu değişim, geçen yıla kıyasla daha belirgin ve politika ayrışmasının (Fed ve ECB’nin farklı yönde politika izlemesi) daralabileceğine işaret ediyor.
Opsiyon (belirli tarihe kadar belirli fiyattan alım-satım hakkı veren türev ürün) işlemleri yapanlar için, gelecek çeyrekte 1,09 seviyesine yakın kullanım fiyatlı (strike) EUR/USD alım (call) opsiyonları değerlendirilebilir. Piyasa ECB’yi Fed’e göre daha sıkı fiyatlamaya başlarsa, bu pozisyonlar euronun toparlanmasından kaldıraçlı (küçük sermayeyle daha büyük pozisyon etkisi) şekilde faydalanma imkânı sunar. Zımni oynaklık (implied volatility: opsiyon fiyatına yansıyan beklenen dalgalanma) orta seviyede, bu da giriş maliyetlerini görece makul tutuyor.
Ayrıca faiz vadeli işlemleri (rate futures: gelecekteki faiz seviyesine dayalı vadeli kontrat) üzerinden getiri farkını işlemeye yönelik fırsatlar izlenebilir. Almanya Bund vadeli kontratında uzun (long) pozisyon alıp, ABD 10 yıllık T-Note vadeli kontratında kısa (short) pozisyon almak; Euro Bölgesi getirileri ABD’ye kıyasla daha yavaş düşer veya daha hızlı yükselirse avantaj sağlar. Bu yaklaşım, iki merkez bankası arasındaki politika farkının daralması temasını doğrudan hedefler.
