EUR/USD, üst üste beşinci günde geriledi ve Cuma günü Asya işlemlerinde 1,1650 civarında işlem gördü. Düşüş, Orta Doğu gerilimine bağlı daha yüksek enflasyon (fiyat artışı) beklentileri ve ABD Merkez Bankası’nın (Fed) faizleri daha uzun süre yüksek tutabileceği düşüncesiyle ABD dolarının güçlenmesiyle geldi.
ABD Perakende Satışları (tüketicilerin mağaza ve benzeri kanallardaki harcamaları) nisan ayında aylık bazda %0,5 arttı. Bu, beklentilerle uyumlu olurken marttaki %1,6 artışa göre yavaşlamaya işaret etti. Satışlar yıllık bazda %4,9 yükseldi; bu artış %3,3 tahmininin üzerinde gerçekleşti.
ABD doları, Fed yönetimindeki değişikliklerden de destek buldu. Yönetim Kurulu üyesi Stephen Miran istifa etti; Kevin Warsh’un Fed Başkanı olarak görevi devralması bekleniyor.
Euro/dolar paritesindeki kayıplar, Euro Bölgesi’nde enflasyon baskısı artarsa sınırlı kalabilir. ABD-İran arasında kalıcı bir barış anlaşmasına dair umutların zayıflaması, Hürmüz Boğazı’nı fiilen kapalı tutuyor. Bu durum, Euro Bölgesi’nde enerji maliyetlerini (özellikle petrol ve türevlerini) yukarı destekliyor.
Para piyasaları (faiz vadeli işlemleri gibi araçların işlem gördüğü piyasa), Avrupa Merkez Bankası’nın (ECB) haziranda faiz artırmasını fiyatlıyor; 2026 sonuna kadar üç artış neredeyse tamamen fiyatlara yansımış durumda. ECB yetkilisi Martins Kazaks, ham petrol fiyatlarındaki yükselişin enflasyon beklentilerine (halkın ve şirketlerin gelecekteki fiyat artışlarını bekleme düzeyi) yansıması halinde faizlerin artması gerekebileceğini söyledi.
EUR/USD 1,1650’de seyrederken, yakın vadeli eğilim doların güçlü kalabileceğine işaret ediyor. Nisan ayına ait ABD TÜFE (Tüketici Fiyat Endeksi: hanehalkının satın aldığı ürün ve hizmetlerin fiyatlarının genel göstergesi) verisi, enflasyonun %4,1 olduğunu gösterdi. Bu oran beklentileri aşarak Fed’in “şahin” duruşunu (enflasyona karşı daha sert, faiz artırmaya yakın politika) güçlendirdi. Piyasalar, eylüle kadar bir faiz artışı daha gelme olasılığını %40 olarak fiyatlıyor; bu, geçen aya göre belirgin bir artış.
Kevin Warsh’un bir sonraki Fed Başkanı olması, bu beklentileri güçlendiriyor. Warsh, piyasada seleflerine kıyasla enflasyona karşı daha sert adımlar atabilecek bir isim olarak görülüyor. Bu yönetim değişikliği, faiz indirimi için şartların daha da zorlaşabileceği beklentisini artırırken, yatırımcıları orta vadede daha güçlü dolar yönünde pozisyon almaya itiyor. Türev ürün işlemcileri (değeri başka bir varlığa bağlı sözleşmeler) EUR/USD’de düşüşten yararlanmak için “satım opsiyonu/put” (belirli fiyattan satma hakkı veren sözleşme) almayı düşünebilir.
Ancak paritede aşağı yön tek taraflı değil; ECB de enflasyon baskısını hissediyor. Euro Bölgesi HICP (Uyumlaştırılmış Tüketici Fiyat Endeksi: ülkeler arasında karşılaştırılabilir enflasyon ölçümü) verisi enflasyonu %3,5 gösterirken, ham petrol fiyatlarının yüksek seyri ECB’nin haziranda faiz artırmasına zemin hazırlıyor. ECB’de artan “şahinlik”, euro için taban oluşturabilir ve sert bir düşüşü engelleyebilir.
2014-2015 döneminde benzer bir tablo görülmüştü: merkez bankası politikalarındaki ayrışma (birinin gevşek, diğerinin sıkı politikaya yönelmesi) EUR/USD’yi 1,40 civarından neredeyse eşit seviyeye (pariteye) kadar düşürmüştü. Bugünkü eğilim o dönemi andırsa da önemli fark, bu kez iki merkez bankasının da sıkılaşma eğiliminde olması. Bu da oynaklığı (fiyatların hızlı ve sert dalgalanması) artırabilir. Yatırımcılar, yön ne olursa olsun sert hareketlerden faydalanmak için “straddle” (aynı vadede aynı kullanım fiyatlı alım ve satım opsiyonunu birlikte almak) stratejisini değerlendirebilir.
