Uzun vadeli Japonya devlet tahvili (JGB: Japon hükümeti tarafından çıkarılan devlet tahvili) getirileri yükseldi. 30 yıllık JGB getirisi 20 Ocak’taki zirvesinin üzerine çıkarak %3,93’e ulaştı. Bu hareket piyasada yakından izlendi ve Japonya Merkez Bankası’nın (BoJ) kısa vadede politika faizini artırabileceği beklentilerini güçlendirdi.
Getirilerdeki yükseliş, Orta Doğu’daki çatışmanın enflasyon (fiyat artışı) risklerini artırmasıyla bağlantılı tahvil satışlarının ardından geldi. Satışlara ayrıca BoJ Yönetim Kurulu üyesi Kazuyuki Masu’nun “şahin” (faiz artışı yanlısı) açıklamaları destek verdi.
Masu, “eğer istatistiksel veriler ekonomide belirgin bir yavaşlamaya işaret etmiyorsa, politika faizinin mümkün olan en erken aşamada artırılmasının arzu edilir olduğunu düşünüyorum” dedi. Bu sözler, bir sonraki BoJ faiz artışının Haziran’daki politika toplantısında gelebileceği beklentisini artırdı.
Haziran’da olası bir faiz artışı, daha güçlü bir Japon yeni ve döviz piyasasına müdahale (kur hareketini sınırlamak için resmi alım-satım) ihtiyacı üzerinde daha az baskı ile ilişkilendirildi. Haberde, metnin bir yapay zekâ aracıyla hazırlandığı ve bir editör tarafından incelendiği belirtildi.
Önümüzdeki haftalarda türev ürün (dayanak varlığa bağlı sözleşmeler, örn. opsiyon/forward) işlemi yapan yatırımcılar, yenin güçlenmesinden fayda sağlayan stratejileri değerlendirebilir. JPY alım opsiyonu (call: belirli bir fiyattan alma hakkı) almak veya USD/JPY’de ayı put spread’i (bear put spread: düşüş beklentisiyle iki farklı kullanım fiyatlı satım opsiyonu kombinasyonu) kurmak, sınırlı riskle (zararın prim/ödenen bedelle sınırlanması) paritede aşağı yönlü harekete pozisyon almayı sağlar. USD/JPY’de ima edilen oynaklık (implied volatility: opsiyon fiyatlarına yansıyan beklenen dalgalanma) yaklaşık %9,8 seviyesinde; bu da opsiyonları olası politika sürprizlerine karşı kullanışlı kılıyor.
ABD ile Japonya arasındaki faiz farkının daralması da bu görüşü destekliyor. ABD Merkez Bankası (Fed) politika faizini %4,5’te sabit tutarken, BoJ’nin kademeli sıkılaşması (faiz artırımı ve/veya likiditeyi azaltma) daha önce doları destekleyen farkı azaltıyor. Bu temel değişim, yen uzun pozisyonunu (yenin değer kazanacağı beklentisiyle pozisyon) daha mantıklı hale getiriyor.
