นโยบายการเงินของสหรัฐฯ โดยทั่วไปมักถูกวางกรอบบนแนวคิด “การบริหารอุปสงค์รวม” (aggregate demand): การคุมเข้มผ่านการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพื่อกดเงินเฟ้อ และการผ่อนคลายผ่านการปรับลดอัตราดอกเบี้ยเพื่อพยุงการเติบโต อุปสงค์รวมถูกอธิบายว่าเป็นผลรวมของการใช้จ่ายของผู้บริโภค ภาคธุรกิจ ภาครัฐ และดุลการค้าสุทธิ โดยธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) มีอิทธิพลต่อองค์ประกอบเหล่านี้ทางอ้อมผ่านอัตราดอกเบี้ยและภาวะสินเชื่อ มากกว่าจะควบคุมโดยตรง กลไกส่งผ่านส่วนใหญ่จึงอยู่ฝั่งอุปสงค์ ขณะที่การตอบสนองฝั่งอุปทานมักถูกนำเสนอเป็นผลรองจากการเปลี่ยนแปลงความคาดหวังต่ออุปสงค์ในอนาคต
ข้อความนี้โต้แย้งว่าโจทย์ปัจจุบันคือเงินเฟ้อที่ถูกขับเคลื่อนอย่างน้อยบางส่วน—อาจเป็นสัดส่วนหลัก—โดย “ช็อกฝั่งอุปทาน” ที่เชื่อมโยงกับสงครามกับอิหร่าน ซึ่งรบกวนอุปทานพลังงานและปุ๋ย เมื่อราคาที่สูงขึ้นถูกคาดหมายอยู่แล้วว่าจะทำให้กิจกรรมเศรษฐกิจชะลอลง การกดอุปสงค์เพิ่มเติมจากนโยบายการเงินที่คุมเข้มขึ้นอาจ “ตึงเกินไป” เฟดถูกมองว่ายังคงให้ความสำคัญกับเงินเฟ้อ แต่ในการประชุมล่าสุดกลับงดการขึ้นดอกเบี้ยเพิ่มเติม สะท้อนมุมมองว่าการหดตัวของอุปทานรวมเป็นแกนกลาง และเงินเฟ้ออาจ “จางลง” หลังการพุ่งขึ้นครั้งแรก หรืออาจ “ฝังตัว” ผ่านวงจรค่าจ้าง-ราคาสินค้า (wage-price spiral) ประเด็นนี้ตอกย้ำการถกเถียง “ชั่วคราว vs ยืดเยื้อ” ที่ผูกกับชื่อประธานพาวเวลล์ ซึ่งเคยถูกวิจารณ์ว่าถือมุมมองเงินเฟ้อชั่วคราวนานเกินไป และชี้ว่าคำวิจารณ์แบบเดียวกันอาจเป็นความเสี่ยงภายใต้ประธานวอร์ช
ทบทวนการถกเถียงเงินเฟ้อ “ชั่วคราว” อีกครั้ง
เรากำลังเห็นประธานวอร์ชทำซ้ำการเดิมพันว่าเงินเฟ้อเป็นเพียงชั่วคราว ด้วยการคงอัตราดอกเบี้ยไว้แม้แรงกดดันฝั่งอุปทานจะเพิ่มขึ้น ความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ล่าสุดดันราคาน้ำมันดิบเบรนท์กลับเข้าใกล้ระดับ 90 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ซึ่งเสี่ยงส่งผ่านโดยตรงไปยังราคาผู้บริโภคพื้นฐาน ผู้ซื้อขายตราสารอนุพันธ์ต้องตระหนักว่าเฟดกำลังให้น้ำหนักกับการเติบโตทางเศรษฐกิจมากกว่าการสกัดเงินเฟ้อจากฝั่งอุปทานเชิงรุกล่วงหน้า
เพราะเฟดหยุดการขึ้นดอกเบี้ย ฟิวเจอร์ส SOFR (Secured Overnight Financing Rate) ระยะสั้นอาจกำลัง “ตั้งราคา” ความเสี่ยงของการหันกลับไปคุมเข้มอย่างฉับพลัน (hawkish pivot) ต่ำเกินไป เราแนะนำการวางสถานะเพื่อรับยีลด์ที่สูงขึ้นผ่านสว็อปอัตราดอกเบี้ยในช่วงอายุ 2-5 ปี หรือซื้อสวอปชันแบบ payer ที่อยู่นอกเงิน (out-of-the-money) ข้อมูลในอดีตจากช็อกพลังงานครั้งก่อน ๆ ชี้ว่าเมื่อเฟดล่าช้าต่อแรงกดดันฝั่งอุปทาน การปรับแก้เส้นทางดอกเบี้ยในภายหลังมักรุนแรงกว่าที่ตลาดคาด
การวางสถานะตลาดและความเสี่ยงสแต็กแฟลชัน
อัตราเงินเฟ้อคาดการณ์จากเบรกอีเวน (inflation breakeven rates) กำลังซื้อขายอยู่ในระดับต่ำเกินไปเมื่อเทียบกับการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของต้นทุนพลังงานและสินค้าเกษตรทั่วโลก ผู้ซื้อขายตราสารอนุพันธ์ควรวางสถานะ “ฝั่งยาว” ในออปชันของ TIPS (Treasury Inflation-Protected Securities) หรือสว็อปดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI swaps) เพื่อทำกำไรจากความคาดหวัง CPI ที่สูงขึ้น นอกจากนี้ คอลออปชันในสินค้าโภคภัณฑ์พลังงานและฟิวเจอร์สปุ๋ยให้โพรไฟล์ผลตอบแทนต่อความเสี่ยงแบบไม่สมมาตรที่โดดเด่น ท่ามกลางซัพพลายเชนที่ยังแตกร้าว
เมื่อความเสี่ยงสแต็กแฟลชันค่อย ๆ เพิ่มสูงขึ้น ตลาดหุ้นยังเปราะบางอย่างยิ่งต่อการบีบตัวกะทันหันของมาร์จิ้นบริษัท เราเสนอให้ซื้อพุทสเปรดเชิงรับบน S&P 500 ขณะที่กลยุทธ์ถือความผันผวนระยะยาว (long-volatility) เช่น สแตรดเดิลบนดัชนีหลัก ๆ ดูน่าสนใจ การวางสถานะนี้ช่วยป้องกันพอร์ต หากวงจรค่าจ้าง-ราคา บีบให้ประธานวอร์ชต้องละทิ้งแนวทางรอดูสถานการณ์ (wait-and-see)
เริ่มต้นเทรดเดี๋ยวนี้ — คลิกที่นี่เพื่อสร้างบัญชีจริงของคุณกับ VT Markets
