ประธานเฟดสาขานิวยอร์ก จอห์น วิลเลียมส์ ระบุว่า ทิศทางนโยบายการเงินในระยะต่อไปจะขึ้นอยู่กับข้อมูลเศรษฐกิจที่ทยอยประกาศ (incoming data) แนวโน้มเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลง และความเสี่ยงด้านต่าง ๆ ที่ต้องชั่งน้ำหนักร่วมกัน เขาชี้ว่า “ผลิตภาพ” ของสหรัฐ (productivity: ประสิทธิภาพการผลิตต่อชั่วโมงทำงาน/ต่อแรงงานหนึ่งคน) กำลังดีขึ้น โดยมองว่าการฟื้นตัวเริ่มมาก่อนกระแสปัญญาประดิษฐ์ (AI: เทคโนโลยีที่ให้คอมพิวเตอร์เรียนรู้และทำงานคล้ายมนุษย์) สะท้อนพลังของเศรษฐกิจโดยรวม และคาดว่า AI จะช่วยหนุนการเติบโตในระยะยาวด้วย เขามองเศรษฐกิจโดยรวมยังแข็งแกร่ง และตลาดแรงงานพื้นฐานยังทำได้ดี แต่เตือนว่าสงครามตะวันออกกลางเป็นช่องทางความเสี่ยง ผ่านต้นทุนพลังงานที่สูงขึ้นและห่วงโซ่อุปทาน (supply chains: เครือข่ายการผลิต-ขนส่ง-จัดส่งสินค้า) ที่สะดุด

วิลเลียมส์กล่าวว่าสหรัฐ “อ่อนไหวต่อช็อกน้ำมัน” (oil shocks: ราคาน้ำมันพุ่งแรงและฉับพลัน) น้อยกว่าสมัยก่อน และคาดว่าแรงกดดันเงินเฟ้อจากราคาพลังงานที่พุ่งจะอยู่ไม่นาน โดยผลกระทบต่อเงินเฟ้อน่าจะ “ขึ้นถึงจุดสูงสุด” ในไม่กี่เดือนข้างหน้า เขาเสริมว่าผลของ “ภาษีนำเข้า” (tariffs: การเก็บภาษีกับสินค้านำเข้า) ก็น่าจะแรงที่สุดในช่วงไม่กี่เดือนข้างหน้าเช่นกัน ระยะใกล้เขาประเมินเงินเฟ้ออยู่ราว 4% และ “เงินเฟ้อพื้นฐาน” (core inflation: เงินเฟ้อที่ตัดราคาอาหารและพลังงานซึ่งผันผวนออก) ราว 3% พร้อมย้ำว่าการยึดเหนี่ยว “ความคาดหวังเงินเฟ้อ” (inflation expectations: สิ่งที่ประชาชน/ตลาดคาดว่าเงินเฟ้อในอนาคตจะเป็นเท่าไร) ให้มั่นคงยังสำคัญ โดยความคาดหวังระยะสั้นยังสูง แต่ตัวชี้วัดระยะยาวยังทรงตัว และหากเงินเฟ้อสูงต่อเนื่องจะต้องใช้อัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้น ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (US Dollar Index: ค่าดอลลาร์เทียบตะกร้าสกุลเงินหลัก) แทบไม่เปลี่ยนแปลงที่ 99.20

Outlook for Federal Reserve Policy and Interest Rates

เรามองว่าการที่ผลกระทบเงินเฟ้อน่าจะขึ้นถึงจุดสูงสุดในไม่กี่เดือน บ่งชี้ว่าเฟดน่าจะคงดอกเบี้ยไว้ตลอดช่วงฤดูร้อน รายงานดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI: มาตรวัดการเปลี่ยนแปลงราคาสินค้าและบริการที่ผู้บริโภคซื้อ) ล่าสุดสะท้อนเงินเฟ้อทั่วไปทรงตัวที่ 3.9% ทำให้เฟดมีแนวโน้มรอข้อมูลเพิ่มก่อนตัดสินใจ ส่งผลให้ความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยระยะสั้นน่าจะจำกัด แต่โอกาส “เปลี่ยนท่าทีเชิงนโยบาย” ช่วงปลายปีเพิ่มขึ้น

ตลาดเริ่มสะท้อนภาพดังกล่าวแล้ว โดย “ส่วนต่างอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาล” (Treasury yield curve: เส้นแสดงอัตราผลตอบแทนตามอายุตราสาร) ระหว่างพันธบัตรอายุ 2 ปีและ 10 ปี ยังคง “กลับด้าน” (inverted: อัตราผลตอบแทนระยะสั้นสูงกว่าระยะยาว) ราว 40 เบสพอยต์ (basis points: 1 เบสพอยต์เท่ากับ 0.01%) เราจับตาการใช้ “ออปชัน” (options: สัญญาที่ให้สิทธิซื้อ/ขายสินทรัพย์ในราคาและเวลาที่กำหนด) บน “ฟิวเจอร์สพันธบัตรรัฐบาล” (Treasury futures: สัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่อ้างอิงพันธบัตร) เพื่อวางตำแหน่งรับโอกาสที่เส้นอัตราผลตอบแทนจะ “ชันขึ้น” (steepening: ส่วนต่างระหว่างดอกเบี้ยระยะยาวกับระยะสั้นกว้างขึ้น) ซึ่งจะได้ประโยชน์หากอัตราผลตอบแทนระยะยาวลดลงเร็วกว่าอัตราระยะสั้น เมื่อ 시장ประเมินว่าเฟดจะลดดอกเบี้ยในอนาคต กลยุทธ์นี้ช่วยเตรียมรับจังหวะที่เฟดอาจหันออกจากนโยบายการเงิน “ตึงตัว” (restrictive policy: ดอกเบี้ยสูงเพื่อกดเงินเฟ้อ)

Market Implications and Trading Strategies

สำหรับดัชนีหุ้น ภาพรวมนี้ถือว่าเป็นบวก เพราะลดความเสี่ยงเร่งด่วนที่เฟดจะขึ้นดอกเบี้ยเพิ่มเติมจนกระทบเศรษฐกิจ จากรายงานการจ้างงานเดือนเมษายนที่เพิ่มขึ้น 210,000 ตำแหน่ง เราพิจารณาขาย “พุทออปชัน” ที่อยู่นอกระดับราคา (out-of-the-money puts: สัญญาสิทธิขายที่ราคาใช้สิทธิต่ำกว่าราคาตลาดในปัจจุบัน) บน S&P 500 เพื่อรับ “พรีเมียม” (premium: เงินค่าซื้อสิทธิ/ค่าตอบแทนที่ผู้ขายออปชันได้รับ) จากความไม่แน่นอนที่ยังมีอยู่ โดยดัชนี VIX (ตัวชี้วัดความผันผวนที่ตลาดคาดหมายของ S&P 500) อยู่ใกล้ 18 เราจะคุมขนาดสถานะให้สอดคล้องกับความเสี่ยงรอบการประกาศข้อมูลสำคัญ

เมื่อเฟดส่งสัญญาณว่า “รอบดอกเบี้ย” (rate cycle: ช่วงการปรับขึ้นหรือลงดอกเบี้ยต่อเนื่อง) อาจใกล้แตะจุดสูงสุด เรามองว่าดอลลาร์อาจอ่อนค่าลงเมื่อเทียบสกุลเงินหลักอื่น ๆ ธนาคารกลางยุโรป (ECB) ยังเผชิญแรงกดดันเงินเฟ้อของตนเอง ซึ่งอาจทำให้นโยบายยังคงตึงตัวนานกว่าเดิม เราใช้ “ออปชัน” สร้างสถานะที่ได้ประโยชน์หากดอลลาร์อ่อนค่า โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับยูโรในไตรมาสหน้า