จอห์น เวลิส และเดวิด แทม จาก BNY ระบุว่า รายงานการประชุม FOMC เดือนพฤษภาคม (บันทึกการประชุมของคณะกรรมการนโยบายการเงินธนาคารกลางสหรัฐ) เมื่อประกอบกับความเห็นของผู้ว่าการเฟด คริสโตเฟอร์ วอลเลอร์ สะท้อนว่า “ความเสี่ยงสองทาง” ต่ออัตราดอกเบี้ยสหรัฐเพิ่มขึ้น (หมายถึงดอกเบี้ยมีโอกาส “ขึ้นหรือ ลง” ได้พอ ๆ กัน) ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองได้ยกเลิกมุมมองเดิมที่คาดว่าจะลดดอกเบี้ย 2 ครั้งในปี 2026 และปรับเป็น “ไม่เปลี่ยนนโยบาย” เว้นแต่การขนส่งน้ำมันผ่านช่องแคบฮอร์มุซจะกลับมาได้ค่อนข้างเร็ว ซึ่งพวกเขามองว่าอยู่ในช่วงต้นถึงกลางฤดูร้อน การหารือเดือนพฤษภาคมมีน้ำเสียง “เข้มงวด” มากกว่าที่คาด แม้มีกรรมการ 3 รายแสดงความเห็นต่างต่อแนวทางในถ้อยแถลงของ FOMC (ความเห็นต่าง/คัดค้าน หมายถึงลงคะแนนไม่เห็นด้วยกับถ้อยคำหรือทิศทางนโยบาย)

วอลเลอร์ ซึ่งเคยคัดค้านในเดือนกรกฎาคม 2025 จากความกังวลเรื่องตลาดแรงงาน และคัดค้านอีกครั้งในเดือนมกราคม 2026 กล่าวว่า ดอกเบี้ยมีโอกาส “ขึ้น” พอ ๆ กับ “ลง” โดยอ้างความกังวลว่า “ความคาดหวังเงินเฟ้อระยะสั้น” (มุมมองของประชาชน/ธุรกิจต่อเงินเฟ้อในช่วงใกล้ ๆ) อาจส่งต่อไปเป็น “ความคาดหวังระยะยาว” ได้ ทั้งสองเสริมว่า หากน้ำมันเริ่มไหลผ่านอ่าวเปอร์เซียได้อีกครั้ง การลดดอกเบี้ยอาจกลับมาเป็นวาระได้ นอกจากนี้ ยังมองว่ารายงานเงินเฟ้อ PCE วันพฤหัสฯ (ดัชนีราคาการใช้จ่ายเพื่อการบริโภคส่วนบุคคล ซึ่งเฟดติดตามใกล้ชิด) จะชี้ว่าราคาสินค้าและบริการของผู้บริโภคเร่งขึ้น ซึ่งเป็นฉากหลังที่ย้ำให้เฟดเอนเอียงไปทางการคุมเข้มนโยบาย

ตลาดปรับมุมมองดอกเบี้ยใหม่ หลังเฟดส่งสัญญาณเข้มงวดขึ้น

จากโทนที่เข้มงวดขึ้นของธนาคารกลางสหรัฐ เรามองว่าแนวโน้มดอกเบี้ยได้เปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญ ตลาดปรับ “คาดการณ์” ใหม่อย่างรวดเร็ว โดยข้อมูลจาก CME Group (ผู้ให้บริการตลาดซื้อขายล่วงหน้าและข้อมูลตลาด) ชี้ว่า โอกาสที่ดอกเบี้ยจะถูกลดภายในกันยายน 2026 ต่ำกว่า 10% ลดลงมากจากราว 60% ที่ตลาดเคยประเมินไว้เมื่อสองเดือนก่อน ดังนั้น เราจึงตัดคาดการณ์การลดดอกเบี้ยออกไป

ประเด็นหลักของเฟดคือ “เงินเฟ้อ” ที่ยังลดลงยาก ข้อมูลล่าสุด เช่น ดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI: ตัวชี้วัดราคาสินค้าและบริการที่ผู้บริโภคซื้อ) เดือนเมษายน 2026 ที่เพิ่มขึ้น 3.8% เมื่อเทียบรายปี ตอกย้ำแรงกดดันด้านราคา รายงาน PCE สัปดาห์นี้จะเป็นตัวแปรสำคัญ และเราคาดว่าจะยืนยันแนวโน้มที่ราคาเร่งขึ้น ทำให้เฟดไม่มีเหตุผลที่จะผ่อนคลายนโยบาย (ผ่อนคลาย หมายถึงลดดอกเบี้ยหรือทำให้นโยบายตึงน้อยลง)

ตัวแปรสำคัญของเรายังเป็นสถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์ในอ่าวเปอร์เซีย การปิดช่องแคบฮอร์มุซทำให้ราคาพลังงานทรงตัวสูง โดยสัญญาน้ำมันดิบเบรนท์ล่วงหน้า (สัญญาซื้อขายล่วงหน้า: ข้อตกลงซื้อขายในอนาคต) ยืนเหนือ 115 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และส่งผ่านไปกดดันเงินเฟ้อโดยตรง เราไม่เห็นการเปลี่ยนนโยบายของเฟด จนกว่าน้ำมันจะกลับมาไหลได้ตามปกติ ซึ่งขณะนี้มองว่าอย่างเร็วสุดไม่น่าก่อนกลางฤดูร้อน

ผลต่ออนุพันธ์ ความผันผวน และกลยุทธ์การเทรด

สำหรับผู้เทรดอนุพันธ์ (ตราสารอนุพันธ์: เครื่องมือการเงินที่มูลค่าอิงกับสินทรัพย์อ้างอิง เช่น ดอกเบี้ย พันธบัตร ดัชนีหุ้น) สภาพแวดล้อมนี้ชี้ว่าควรให้น้ำหนักกับกลยุทธ์ที่ได้ประโยชน์จากดอกเบี้ยที่ทรงตัวสูงหรือปรับขึ้น เราระมัดระวังต่อการวางสถานะเพื่อรอการลดดอกเบี้ยในเร็ว ๆ นี้ และมองว่ามีคุณค่าใน “ออปชัน” บนสัญญาฟิวเจอร์สพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐ (ออปชัน: สิทธิในการซื้อ/ขายในราคาที่กำหนด ฟิวเจอร์ส: สัญญาซื้อขายล่วงหน้า) ที่เดิมพันว่าดอกเบี้ยจะ “สูงนาน” สถานการณ์นี้คล้ายช่วงวิกฤตราคาพลังงานในอดีต ที่ธนาคารกลางต้องคงนโยบายตึงตัวเพื่อรับมือเงินเฟ้อจากฝั่งต้นทุนและอุปทาน (เงินเฟ้อจากฝั่งอุปทาน: ราคาสูงขึ้นเพราะต้นทุน/สินค้าไม่พอ ไม่ใช่เพราะอุปสงค์ร้อนแรง)

ความไม่แน่นอนที่สูงขึ้นยังหมายถึง “ความผันผวน” ของตลาดที่มากขึ้น ซึ่งเห็นได้จากดัชนี VIX (ดัชนีความผันผวนที่สะท้อนความคาดหวังความผันผวนของตลาดหุ้นสหรัฐ) ที่เคลื่อนไหวเหนือระดับ 20 ต่อเนื่อง ผู้ลงทุนควรพิจารณาซื้อออปชันเพื่อป้องกันพอร์ต หรือใช้กลยุทธ์อย่าง “สตรัดเดิล” (การซื้อออปชันซื้อและออปชันขายพร้อมกันเพื่อได้ประโยชน์เมื่อราคาผันผวนแรง) บนดัชนีหลักก่อนการประกาศข้อมูลเงินเฟ้อสำคัญ การเปลี่ยนท่าทีที่ชัดขึ้นจากบุคคลสำคัญของเฟดอย่างวอลเลอร์ ซึ่งมองว่าการขึ้นดอกเบี้ยมีโอกาสพอ ๆ กับการลดดอกเบี้ย สนับสนุนการวางตำแหน่งเพื่อรองรับการแกว่งตัวของตลาดที่มากขึ้น