เงินเฟ้อ CPI พาดหัวของฟิลิปปินส์ในเดือนเมษายนเพิ่มขึ้นเป็น 7.2% เมื่อเทียบรายปี สูงกว่าที่ตลาดคาด 5.2% และเพิ่มขึ้นมากกว่า 3 จุดเปอร์เซ็นต์จาก 4.1% เมื่อเทียบรายปีในเดือนมีนาคม การเร่งขึ้นครั้งนี้เชื่อมโยงกับแรงกดดันด้านอาหารและเชื้อเพลิงในวงกว้าง และเงินเฟ้อเริ่มลามไปยัง “เงินเฟ้อพื้นฐาน” (core inflation: เงินเฟ้อที่ตัดรายการผันผวนสูงอย่างอาหารสดและพลังงานออก เพื่อดูแนวโน้มราคาแท้จริง)
ราคาน้ำมันดิบเบรนท์คาดเฉลี่ยราว 104 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรลในไตรมาส 2 โดยคาดว่าความสะดุดของอุปทานจะคลี่คลายอย่างมีนัยสำคัญในไตรมาส 3 เท่านั้น เงินเฟ้อ CPI คาดเพิ่มขึ้นต่อและเฉลี่ยมากกว่า 8% ในไตรมาส 2 ส่งผลให้คาดการณ์เงินเฟ้อทั้งปีถูกปรับขึ้นเป็น 6% เมื่อเทียบรายปี
ความเสี่ยงการคุมเข้มนโยบายเพิ่มขึ้น
ข้อมูลดังกล่าวเพิ่มความเสี่ยงที่ธนาคารกลางฟิลิปปินส์ (Bangko Sentral ng Pilipinas: BSP) จะ “คุมเข็มนโยบาย” (policy tightening: การขึ้นดอกเบี้ยนโยบายและ/หรือทำให้สภาพคล่องตึงตัวเพื่อลดเงินเฟ้อ) ที่มากขึ้นและเร็วขึ้น การขึ้นดอกเบี้ย 25 จุดพื้นฐาน (basis point: 1 จุดพื้นฐาน = 0.01% ดังนั้น 25 จุดพื้นฐาน = 0.25%) ในเดือนมิถุนายนถูกมองว่าแทบแน่นอน และยังมีโอกาสขยับ 50 จุดพื้นฐาน
ข้อมูลเงินเฟ้อล่าสุดเป็นสัญญาณเตือนสำคัญ CPI เดือนเมษายนพุ่งขึ้นเป็น 5.9% สูงกว่าคาดและเร่งขึ้นชัดเจนจาก 3.8% ในเดือนมีนาคม แรงขับหลักมาจากแรงกดดันรอบใหม่ต่อราคาอาหารและค่าเดินทาง/ขนส่ง จากราคาน้ำมันโลกที่สูงขึ้น
ตลาดเคยเห็นภาพนี้มาก่อน โดยย้อนถึง “ช็อกเงินเฟ้อ” (inflation shock: เงินเฟ้อเร่งตัวแรงและรวดเร็วผิดปกติ) ในปี 2025 เมื่อ CPI พุ่งเกิน 7% ในครั้งนั้น BSP ตอบโต้ด้วยการคุมเข้มแบบเร่ง เพื่อควบคุมสถานการณ์ตั้งแต่ต้น แนวทางในอดีตบ่งชี้ว่าธนาคารกลางมีแนวโน้มตัดสินใจเชิงรุกอีกครั้งเพื่อ “ตรึงความคาดหวังเงินเฟ้อ” (anchor inflation expectations: ทำให้ประชาชนและตลาดเชื่อว่าเงินเฟ้อจะไม่หลุดกรอบ จึงไม่เร่งขึ้นราคาหรือเรียกค่าจ้างเพิ่ม)
ตลาดพลังงานโลกเพิ่มแรงกดดัน โดยเบรนท์ยังยืนเหนือ 95 ดอลลาร์ต่อบาร์เรลอย่างเหนียวแน่น ท่ามกลางความกังวลด้านอุปทาน (supply-side: ปัจจัยฝั่งการผลิต/การส่งมอบสินค้า) ในภูมิภาคผู้ผลิตสำคัญ จึงยังไม่เห็นโอกาสที่ราคาจะลดลงมากในไตรมาสหน้า แรงกดดันด้านต้นทุนที่ยืดเยื้อจะส่งผ่านไปยังตัวเลขเงินเฟ้อในประเทศโดยตรง
การวางสถานะตลาดและนัยต่อเปโซ
ภายใต้ภาพดังกล่าว การวางสถานะเพื่อรับ “ดอกเบี้ยระยะสั้นที่สูงขึ้น” จึงเป็นธีมหลัก การประชุม BSP ในเดือนมิถุนายนกลายเป็นจุดสำคัญ และควรมองการขึ้นดอกเบี้ย 25 จุดพื้นฐานเป็นขั้นต่ำ ความเสี่ยงเอนเอียงไปทางการขึ้น 50 จุดพื้นฐาน โดยเฉพาะเมื่อเงินเปโซอ่อนค่าทะลุ 58.50 ต่อดอลลาร์เมื่อเร็ว ๆ นี้
สำหรับค่าเงิน ภาพรวมซับซ้อนขึ้น แม้การขึ้นดอกเบี้ยมักช่วยพยุงเปโซ แต่เงินเฟ้อที่สูงต่อเนื่องอาจกดดันความเชื่อมั่น ผู้ค้า/นักลงทุนควรพิจารณาใช้ “ออปชัน” (options: สัญญาซื้อขายที่ให้สิทธิในการซื้อหรือขายในราคา/เวลาที่กำหนด เพื่อป้องกันความเสี่ยง) เพื่อป้องกันความผันผวนของเปโซ (hedge: ลดความเสี่ยงจากการแกว่งของราคา/ค่าเงิน) เพราะค่าเงินจะถูกดึงระหว่างนโยบายธนาคารกลางที่เข้มงวด (hawkish: เน้นคุมเงินเฟ้อด้วยดอกเบี้ยสูง) กับพาดหัวข่าวเงินเฟ้อที่เป็นลบ
