ปริมาณเงิน M4 ของสหราชอาณาจักรเพิ่มขึ้น 4.3% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันปีก่อนในเดือนมีนาคม เทียบกับ 3.6% ในงวดก่อนหน้า
ข้อมูลปริมาณเงิน M4 ของสหราชอาณาจักรเดือนมีนาคมล่าสุดชี้ว่าอัตราขยายตัวแบบปีต่อปีพุ่งขึ้นเป็น 4.3% สูงกว่าที่คาด และเร่งจากเดือนก่อนหน้า สะท้อนว่า “สภาพคล่อง” (เงินสดและเงินฝากหมุนเวียนในระบบ) ไหลผ่านเศรษฐกิจมากขึ้น ซึ่งมักถูกมองเป็น “สัญญาณนำ” (ตัวชี้วัดที่มักมาก่อน) ของเงินเฟ้อในอนาคต ประเด็นนี้ควรติดตามใกล้ชิด เพราะสวนทางกับมุมมองว่าแรงกดดันด้านราคากำลังค่อย ๆ ลดลง
สัญญาณจากปริมาณเงินและเงินเฟ้อ
ข้อมูลปริมาณเงินชุดนี้มีความสำคัญ เพราะตัวเลขเงินเฟ้อล่าสุดของเดือนเมษายนชี้ว่า CPI (ดัชนีราคาผู้บริโภค ซึ่งใช้วัดการเปลี่ยนแปลงราคาสินค้าและบริการที่ประชาชนซื้อ) ยังอยู่ที่ 2.8% สูงกว่าเป้าหมาย 2% ของธนาคารกลางอังกฤษ (Bank of England) การที่ปริมาณเงินเพิ่มขึ้นพร้อมกับเงินเฟ้อยัง “เหนียว” (ลดลงช้า) ทำให้โอกาสที่ธนาคารกลางจะลดอัตราดอกเบี้ยในไม่กี่เดือนข้างหน้าลดลง ตลาดอาจต้องสะท้อนท่าที “เข้มงวด” มากขึ้น (Hawkish: ให้ความสำคัญกับการคุมเงินเฟ้อ จึงมีแนวโน้มคง/ขึ้นดอกเบี้ย) ของผู้กำหนดนโยบายต่อเนื่องในช่วงฤดูร้อน
สำหรับผู้ซื้อขายอัตราดอกเบี้ย ควรทบทวนกลยุทธ์ที่เดิมพันว่าอัตราดอกเบี้ยจะลดลง “สัญญาซื้อขายล่วงหน้าอัตราดอกเบี้ยระยะสั้น” (Short-term interest rate futures: สัญญาในตลาดล่วงหน้าที่เคลื่อนไหวตามทิศทางอัตราดอกเบี้ยระยะสั้น) เช่น สัญญาที่อิง SONIA (อัตราดอกเบี้ยอ้างอิงตลาดเงินปอนด์แบบข้ามคืน) อาจถูกใช้เพื่อวางสถานะรับมือกรณีต้นทุนการกู้ยืมยังสูง ส่วน “สัญญาซื้อขายล่วงหน้าพันธบัตรรัฐบาลอังกฤษ” (Gilt futures: สัญญาล่วงหน้าที่อิงราคาพันธบัตรรัฐบาลอังกฤษ) มีโอกาสถูกกดดันให้ลดลง ทำให้ “ออปชันพุต” (Put option: สิทธิในการขายสินทรัพย์ที่ราคาในสัญญา เพื่อป้องกันความเสี่ยงขาลง) เป็นเครื่องมือป้องกันความเสี่ยงที่น่าสนใจ
ในตลาดเงิน ปัจจัยดังกล่าวเป็นบวกต่อเงินปอนด์อังกฤษ โดยทั่วไป “ดอกเบี้ยสูงนาน” จะดึงดูดเงินทุนต่างชาติ ทำให้ค่าเงินในประเทศแข็งขึ้น อาจพิจารณาถือสถานะซื้อ GBP เทียบกับสกุลเงินที่ธนาคารกลางมีแนวโน้มลดดอกเบี้ยก่อน เช่น ใช้ “ออปชันคอล” (Call option: สิทธิในการซื้อสินทรัพย์ที่ราคาในสัญญา เพื่อรับประโยชน์จากราคาขึ้น) ในคู่เงินอย่าง GBP/USD
สถานการณ์นี้อาจทำให้หุ้นสหราชอาณาจักรผันผวน โดยเฉพาะกลุ่มที่ “อ่อนไหวต่อดอกเบี้ย” (เช่น กลุ่มการเงิน อสังหาริมทรัพย์ หรือหุ้นเติบโตที่พึ่งพาต้นทุนเงินทุน) กลยุทธ์ใน “ตราสารอนุพันธ์” (Derivatives: เครื่องมือทางการเงินที่มูลค่าขึ้นกับสินทรัพย์อ้างอิง) ที่ได้ประโยชน์จากความผันผวนที่เพิ่มขึ้น เช่น การซื้อสัญญาล่วงหน้าที่อิงดัชนีความผันผวนของ FTSE 100 (ตัวชี้วัดความคาดหวังความผันผวนของตลาด) อาจเหมาะสม และการป้องกันพอร์ตหุ้นด้วยออปชันพุตบนดัชนีก็เป็นแนวทางเชิงรับที่รอบคอบ
ความคาดหวังการลดดอกเบี้ยของตลาดเปลี่ยนไป
เมื่อเทียบกับก่อนหน้า ถือเป็นการเปลี่ยนภาพคาดการณ์ของตลาดอย่างชัดเจน จากช่วงที่ตลาดเคยคาดว่าจะมี “วงจรลดดอกเบี้ย” ครั้งใหญ่ เรื่องเล่านั้นอาจต้องชะลอลง โดยข้อมูล M4 เดือนมีนาคมตอกย้ำว่าเส้นทางกลับสู่เงินเฟ้อ 2% ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป
