ธนาคารกลางฟิลิปปินส์ (BSP) ปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย “รีเวิร์สรีโป” (reverse repo rate: อัตราดอกเบี้ยที่ธนาคารกลางรับฝาก/ดูดซับสภาพคล่องจากธนาคารพาณิชย์ด้วยการทำธุรกรรมซื้อคืน) 25bp (basis points: หน่วยวัด 0.01% หรือ 25bp = 0.25%) สู่ระดับ 4.50% ถือเป็นการขึ้นดอกเบี้ยครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนกันยายน 2023 โดยผลสำรวจของบลูมเบิร์กพบว่าตลาดคาดการณ์ “ขึ้น” และ “คง” ดอกเบี้ยแบ่งกันฝ่ายละ 50%
การปรับขึ้นครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อยึด “ความคาดหวังเงินเฟ้อ” (inflation expectations: สิ่งที่ประชาชนและธุรกิจเชื่อว่าเงินเฟ้อในอนาคตจะเป็นเท่าไร ซึ่งมีผลต่อการตั้งราคาและการเรียกร้องขึ้นค่าแรง) และจำกัด “ผลกระทบเงินเฟ้อรอบสอง” (second-round effects: เมื่อราคาสินค้าต้นทางแพงขึ้นแล้วลามไปสู่การขึ้นค่าแรง/ขึ้นราคาสินค้าอื่นต่อเนื่อง) ก่อนหน้านี้ BSP เคยคุมเข้มนโยบายในปี 2018 และ 2022 เมื่อเงินเฟ้อทั่วไป (headline CPI: ดัชนีราคาผู้บริโภคที่รวมหมวดที่ผันผวนอย่างอาหารและพลังงาน) สูงเกินกรอบเป้าหมาย 2-4%
New Hiking Cycle Begins
เงินเฟ้อทั่วไปเพิ่มขึ้นเป็น 4.1% เมื่อเทียบรายปี (year on year: เทียบกับเดือนเดียวกันปีก่อน) ในเดือนมีนาคม 2026 ผู้ว่าการ BSP เรมโลนา ระบุว่าได้หารือทางเลือก “ขึ้น 50bp” (0.50%) ด้วย และมองการปรับครั้งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของ “วัฏจักรขึ้นดอกเบี้ยรอบใหม่” (hiking cycle: ช่วงที่ธนาคารกลางทยอยขึ้นดอกเบี้ยหลายครั้ง)
BSP ระบุว่านโยบายปัจจุบันยังควรช่วยพยุงการฟื้นตัวในระยะกลาง พร้อมปรับลดคาดการณ์การเติบโตทั้งปีเหลือ 4.3% จาก 4.6% ต่ำกว่ากรอบเป้าหมายรัฐบาลที่ 5-6%
BSP ชี้ความเสี่ยงด้านลบจากการหยุดชะงักของ “ห่วงโซ่อุปทาน” (supply chain disruption: การสะดุดของการผลิต/ขนส่งจนทำให้สินค้าขาดหรือส่งมอบล่าช้า) ที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งในตะวันออกกลาง การเบิกจ่ายภาครัฐที่ช้าลง และความเชื่อมั่นที่อ่อนลงจากประเด็นกล่าวหาทุจริต พร้อมระบุว่านโยบายการคลัง (fiscal policy: การใช้จ่ายและภาษีของรัฐ) สามารถช่วยพยุงการเติบโตได้
BSP คาดแรงกดดันราคาจะขยายวงผ่านต้นทุนขนส่งและราคาปุ๋ย และลามไปยังหมวดของเงินเฟ้อพื้นฐาน (core CPI: เงินเฟ้อที่ตัดหมวดผันผวนอย่างอาหารสดและพลังงานออก เพื่อดูแนวโน้มราคาแท้จริง) โดยกำลังติดตามความคาดหวังเงินเฟ้อเพื่อไม่ให้การกำหนดค่าแรงตอกย้ำเงินเฟ้อที่เกิดจากต้นทุนฝั่งอุปทาน (supply-driven inflation: เงินเฟ้อจากต้นทุน/การขาดแคลน ไม่ใช่จากอุปสงค์)
Implications For Rates And FX
เงินเปโซอ่อนค่ากว่าสกุลเงินภูมิภาคตั้งแต่สงครามอิหร่าน โดยฟิลิปปินส์มีความเสี่ยงต่อราคาพลังงานตะวันออกกลาง
ธนาคารกลางส่งสัญญาณว่านี่คือจุดเริ่มต้นของรอบขึ้นดอกเบี้ยใหม่ และผู้ว่าการยังระบุว่ามีการพิจารณาขึ้นถึง 50bp ด้วย “การชี้นำล่วงหน้า” (forward guidance: การสื่อสารทิศทางนโยบายล่วงหน้าเพื่อให้ตลาดปรับตัว) ที่ชัดเจนนี้สะท้อนว่าอัตราดอกเบี้ยระยะสั้นอาจสูงขึ้นในช่วงถัดไป กลยุทธ์ที่สื่อมุมมองนี้คือการ “จ่ายดอกเบี้ยคงที่” (pay fixed: ฝั่งที่จ่ายอัตราคงที่และรับอัตราลอยตัว) ในสว็อปอัตราดอกเบี้ย (interest rate swaps: สัญญาแลกเปลี่ยนดอกเบี้ยคงที่กับดอกเบี้ยลอยตัว) สกุลเปโซ อายุ 1 ปี
รูปแบบนี้เคยเกิดขึ้นในปี 2022 ช่วงที่ขึ้นดอกเบี้ยแรง เมื่อเงินเฟ้อหลุดกรอบเป้าหมาย ตอนนั้นเงินเฟ้อยังไต่ขึ้นต่อและแตะจุดสูงสุดเกิน 8% ทำให้ BSP ต้องขึ้นดอกเบี้ยหลายครั้ง ปัจจุบันเงินเฟ้อเดือนมีนาคม 2026 อยู่ที่ 4.1% รอบนี้จึงอาจยืดเยื้อ หากแรงกดดันราคาเพิ่มขึ้นต่อ
โดยปกติการขึ้นดอกเบี้ยมักหนุนค่าเงิน แต่กรณีเปโซยังไม่เห็นผลเช่นนั้น เพราะแรงกดดันมาจากปัจจัยภายนอก โดยเฉพาะการพึ่งพาการนำเข้าพลังงานสูง เมื่อราคาน้ำมันดิบเบรนท์ (Brent crude: เกณฑ์อ้างอิงราคาน้ำมันโลก) แกว่งแถว 110 ดอลลาร์/บาร์เรล จากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ต้นทุนนำเข้าเพิ่มและกดดันค่าเงิน
ดังนั้นแนวโน้มที่เป็นไปได้มากกว่าคือเปโซอ่อนค่าต่อ แม้ธนาคารกลางจะขึ้นดอกเบี้ย ควรพิจารณาซื้อ “ออปชันคอล” ดอลลาร์สหรัฐเทียบเปโซ (US Dollar call options against the Peso: สิทธิ์ในการซื้อดอลลาร์ด้วยเปโซที่ราคาที่กำหนด เพื่อป้องกัน/เก็งกำไรค่าเงินอ่อน) โดยมองระดับกลับไปใกล้จุดสูงสุดเดิม 59.00 ที่เห็นปลายปี 2022 ทั้งนี้ประมาณการเติบโตที่ลดลงเหลือ 4.3% และความกังวลด้านนโยบายการคลังอาจยิ่งซ้ำเติมบรรยากาศเชิงลบ
