ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (US Dollar Index: DXY) ยุติการรีบาวด์ช่วงต้นสัปดาห์ และถอยกลับเข้าใกล้ระดับก่อนเหตุขัดแย้งในตะวันออกกลาง หลังตลาดมองบวกต่อโอกาสการเจรจาระหว่างสหรัฐ–อิหร่านเพิ่มเติม และแนวโน้มลดความตึงเครียด (de-escalation คือการทำให้สถานการณ์ผ่อนคลายลง)
เดือนนี้ เงินดอลลาร์สหรัฐและเงินเยนญี่ปุ่นทำผลงานตามหลัง ขณะที่สกุลเงินกลุ่มสแกนดิเนเวียและสกุลเงินที่อิงสินค้าโภคภัณฑ์ (commodity-linked คือสกุลเงินของประเทศที่เศรษฐกิจพึ่งพาการส่งออกสินค้าโภคภัณฑ์ เช่น น้ำมัน แร่ โลหะ) ทำผลงานดีที่สุดในกลุ่ม G10 (G10 คือกลุ่มสกุลเงินหลักของประเทศพัฒนาแล้วที่ซื้อขายมากที่สุด) โดยโครนนอร์เวย์และโครนาสวีเดนนำการปรับขึ้น ตามด้วยดอลลาร์นิวซีแลนด์และดอลลาร์ออสเตรเลีย
ราคาน้ำมันปรับลงกลับมาต่ำกว่า 100 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และตลาดหุ้นทั่วโลกขยับเข้าใกล้จุดสูงสุดเป็นประวัติการณ์ ดอลลาร์ไม่ต่อยอดการปรับขึ้น แม้ก่อนหน้านี้ราคาพลังงานดีดตัว ทำให้การคาดการณ์ค่าเงินดอลลาร์ของ MUFG ที่อัปเดตล่าสุดมีความเสี่ยงด้านขาลงเพิ่มขึ้น
บทความนี้จัดทำด้วยเครื่องมือ AI และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการ เผยแพร่ผ่านทีม FXStreet Insights ซึ่งคัดเลือกมุมมองตลาดและเติมข้อมูลจากนักวิเคราะห์ทั้งภายในและภายนอก
เราย้ำว่า การที่ดอลลาร์ไม่สามารถรักษาการปรับขึ้นไว้ได้ในช่วงตะวันออกกลางเริ่มผ่อนคลายในปี 2025 เป็นสัญญาณเชิงลบ (bearish คือมีแนวโน้มอ่อนค่า/ปรับลง) ที่สำคัญ เหตุการณ์ดังกล่าวสะท้อนการเปลี่ยนไปสู่ภาวะ “รับความเสี่ยง” (risk-on คือผู้ลงทุนกล้าลงทุนในสินทรัพย์เสี่ยงมากขึ้น) และกดดันสกุลเงินปลอดภัย (safe-haven คือสกุลเงินที่มักแข็งค่าเมื่อเกิดความผันผวน เช่น ดอลลาร์ เยน ฟรังก์สวิส) รูปแบบที่ดอลลาร์รีบาวด์แล้วไปต่อไม่ได้จากข่าวภูมิรัฐศาสตร์ (geopolitical คือปัจจัยการเมืองระหว่างประเทศที่กระทบตลาด) จึงชัดเจนมากขึ้นในระยะต่อมา
สกุลเงินสินค้าโภคภัณฑ์ที่แข็งค่าเมื่อปีก่อน เช่น ดอลลาร์ออสเตรเลีย เริ่มชะลอแรงส่งในไตรมาส 1/2026 โดยคู่เงิน AUD/USD (คืออัตราแลกเปลี่ยนดอลลาร์ออสเตรเลียต่อดอลลาร์สหรัฐ) ทะลุระดับ 0.6900 ได้ยาก หลังข้อมูล CPI ล่าสุดของออสเตรเลีย (CPI คือดัชนีราคาผู้บริโภค ใช้วัดเงินเฟ้อ) ชี้ว่าเงินเฟ้อชะลอลงเหลือ 3.4% สะท้อนว่าการปรับขึ้นแบบ “ง่าย ๆ” จากการฟื้นตัวช่วงรับความเสี่ยงในปี 2025 น่าจะผ่านไปแล้ว
ต่อมา DXY ทรงตัวในกรอบแคบ และขณะนี้ยืนใกล้ 104.5 การตัดสินใจของธนาคารกลางสหรัฐ (Federal Reserve หรือ Fed) ในเดือนมีนาคม 2026 ที่คงอัตราดอกเบี้ย โดยให้เหตุผลว่าเงินเฟ้อภาคบริการยังลดลงยาก (sticky services inflation คือเงินเฟ้อในหมวดบริการที่ดื้อ อยู่สูงนาน) ช่วยพยุงดอลลาร์ไว้ในระยะสั้น พฤติกรรมราคานี้สะท้อนช่วง “พักฐาน/สะสมกำลัง” (consolidation คือการแกว่งตัวในกรอบ) ซึ่งมักเหมาะกับผู้ที่ขายออปชัน (options sellers คือผู้ขายสัญญาออปชันเพื่อรับค่าเบี้ยประกัน/พรีเมียม)
ภายใต้ความนิ่งนี้ ผู้เล่นตราสารอนุพันธ์ (derivatives คือเครื่องมือการเงินที่มูลค่าขึ้นกับสินทรัพย์อ้างอิง เช่น ฟิวเจอร์ส/ออปชัน) อาจพิจารณา “ขายความผันผวน” (sell volatility คือทำกลยุทธ์ที่ได้ประโยชน์เมื่อราคาผันผวนน้อย) โดยเฉพาะในคู่เงินหลัก เช่น การทำ short straddle หรือ short strangle บน EUR/USD (straddle/strangle คือกลยุทธ์ขายออปชันทั้งฝั่งซื้อและขายที่ราคา/ช่วงราคาต่างกัน เพื่อรับพรีเมียม หากราคาไม่แกว่งแรง) เพื่อรับพรีเมียมระหว่างที่ตลาดรอท่าที Fed รอบถัดไป เรามองว่าความผันผวนโดยนัย (implied volatility คือค่าความผันผวนที่สะท้อนอยู่ในราคาออปชัน) ของคู่เงินหลักยังไม่สะท้อนภาวะเคลื่อนไหวในกรอบนี้เต็มที่
อย่างไรก็ดี เงินเยนยังอ่อนค่า ต่อเนื่องจากปี 2025 ทำให้คู่เงินอย่าง AUD/JPY (ดอลลาร์ออสเตรเลียต่อเยนญี่ปุ่น) ไวต่อการกลับไปสู่ภาวะ “เลี่ยงความเสี่ยง” (risk-off คือผู้ลงทุนลดความเสี่ยง หันไปถือสินทรัพย์ปลอดภัย) แบบฉับพลัน ผู้ลงทุนอาจพิจารณาซื้อ put options ที่อยู่นอกกรอบราคา (out-of-the-money put คือออปชันขายที่ราคาใช้สิทธิอยู่ต่ำกว่าราคาตลาด ทำให้เบี้ยถูกกว่า) เพื่อเป็นประกันความเสี่ยงต้นทุนต่ำต่อเหตุการณ์ช็อกที่คาดไม่ถึง
ดัชนีความผันผวนของ CBOE หรือ VIX (VIX คือดัชนีที่สะท้อนความผันผวนคาดการณ์ของตลาดหุ้นสหรัฐ จากราคาออปชัน S&P 500) ปรับขึ้นจากระดับต่ำล่าสุดราว 13 มาที่ประมาณ 15 แต่ยังถือว่าต่ำเมื่อเทียบกับอดีต ภาวะนี้อาจเปิดโอกาสเชิงกลยุทธ์ในการซื้อ put options เพื่อป้องกันความเสี่ยงในดัชนีหุ้น (protective put คือการซื้อออปชันขายเพื่อคุ้มครองพอร์ตเมื่อหุ้นปรับลง) ในต้นทุนที่ยังพอรับได้ โดยช่วยกันพอร์ตหากความสงบของตลาดถูกทำลายจากข้อมูลเงินเฟ้อที่ออกมาเกินคาดในช่วงสัปดาห์ข้างหน้า
