ช็อกน้ำมันกระทบแบบสแต็กแฟลชันน้อยกว่า
พวกเขาเสริมว่า “ช่องว่างผลผลิต” (output gap คือส่วนต่างระหว่างการผลิตจริงกับศักยภาพของเศรษฐกิจ ถ้าช่องว่างกว้างแปลว่ายังมีทรัพยากรว่าง) ที่กว้างกว่าในปี 2022 หมายความว่าแรงช็อกอาจออกมาในรูป “ค่าจ้างจริง” (real wages คือค่าจ้างหลังหักเงินเฟ้อ) ที่ลดลง มากกว่าจะเป็นเงินเฟ้อที่สูงต่อเนื่อง ภายใต้กรณีฐานโดยใช้แบบจำลอง FRBUS ของเฟด (แบบจำลองเศรษฐกิจขนาดใหญ่ที่เฟดใช้วิเคราะห์นโยบาย) พวกเขาประเมินว่าเงินเฟ้อ PCE แบบทั่วไป (PCE คือดัชนีราคาการใช้จ่ายเพื่อการบริโภคส่วนบุคคลของสหรัฐฯ ที่เฟดใช้ติดตามเงินเฟ้อ) อาจขึ้นไปแถว 3.1% ในไตรมาส 2 พวกเขาประเมินว่าเงินเฟ้อพื้นฐานอาจชะงักอยู่ใกล้ 3.0% เมื่อเทียบรายปีในระยะใกล้ ก่อนจะทรงตัวในไตรมาส 4 พวกเขายังมองว่าอัตราว่างงานอาจสูงขึ้นเล็กน้อยเหนือ 4.5% และผลลบต่อการเติบโตมีเพียงเล็กน้อย พวกเขาระบุว่า ตลาดได้ตัด “ความคาดหวังการผ่อนคลายนโยบาย” ของเฟด (Fed easing คือการลดดอกเบี้ยหรือทำให้นโยบายการเงินผ่อนลง) ออกไปมากกว่า 50bps (basis points คือจุดพื้นฐาน 1bps = 0.01% ดังนั้น 50bps = 0.50%) สำหรับปีนี้ และตอนนี้ตลาดประเมินโอกาสเล็กน้อยของการขึ้นดอกเบี้ย อย่างไรก็ดี พวกเขาโต้แย้งว่าแบบจำลองชี้ว่า การเติบโตที่อ่อนลงควรชดเชยความเสี่ยงเงินเฟ้อระยะใกล้ ทำให้ผู้กำหนดนโยบายมีแนวโน้มรอดูหลักฐานที่ชัดเจนก่อนตัดสินใจ พวกเขามองว่า การพุ่งขึ้นของราคาน้ำมันครั้งนี้ ไม่ได้กำลังกลายเป็นช็อกแบบสแต็กแฟลชันที่หลายคนกังวล แม้ Brent (น้ำมันดิบเบรนท์ คือราคามาตรฐานอ้างอิงน้ำมันดิบในตลาดโลก) เคยพุ่งเกิน 110 ดอลลาร์ต่อบาร์เรลปลายปีก่อน แต่หลังจากนั้นลงมาทรงตัวแถว 95 ดอลลาร์ และสหรัฐฯ ดูทนทานกว่า เพราะสัดส่วนค่าใช้จ่ายพลังงานในรายจ่ายผู้บริโภคอยู่ใกล้ 4% เทียบกับมากกว่า 8% ในช่วงช็อกทศวรรษ 1970มองว่าเฟดจะคงดอกเบี้ย
พวกเขาคาดว่าผลกระทบจะกระจุกอยู่ที่เงินเฟ้อทั่วไป และลามไปสู่ราคาพื้นฐานได้จำกัด ข้อมูลล่าสุดสอดคล้องกับมุมมองนี้ โดยเงินเฟ้อ PCE ทั่วไปอยู่ที่ 2.9% เมื่อเทียบรายปี ขณะที่ PCE พื้นฐานอยู่ที่ 2.8% พร้อมกับตลาดแรงงานที่อ่อนลง ซึ่งช่วยกดแรงกดดันด้านราคาในภาพรวม ในฉากหลังนี้ พวกเขามองว่าเฟดจะ “คงท่าที” (on hold คือยังไม่ขึ้นหรือลดดอกเบี้ย) คล้ายกับการประชุมล่าสุด เมื่อความคาดหวังการลดดอกเบี้ยแบบแรง ๆ ถูกปรับลง แต่การกลับไปขึ้นดอกเบี้ยรอบใหม่ก็ดูไม่น่าเกิด พวกเขาจึงสรุปว่าเฟดจะยังรอดูสถานการณ์ และเสนอแนวคิดการวางตำแหน่งที่ได้ประโยชน์จาก “ความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย” ที่ลดลง (interest-rate volatility คือการแกว่งตัวแรงของอัตราดอกเบี้ยที่กระทบราคาสินทรัพย์) พวกเขาคาดว่าผลต่อการเติบโตจะยังไม่รุนแรง โดยอัตราว่างงานค่อย ๆ ขยับเหนือ 4.5% ช่วงปลายปีนี้ จากราว 4.3% ในกรอบความคิดของพวกเขา นี่คือการชะลอมากกว่าการเข้าสู่ภาวะถดถอย (recession คือกิจกรรมเศรษฐกิจหดตัวเป็นวงกว้าง) จึงมองว่าความกลัวการทรุดหนักอาจเกินจริง ในตลาด พวกเขาเห็นว่า “ความผันผวนโดยนัยของหุ้น” (implied equity volatility คือความผันผวนที่สะท้อนจากราคาสัญญาออปชัน) ยังดูสูง และทำให้การ “ขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า VIX” (VIX futures คือสัญญาฟิวเจอร์สที่อิงดัชนี VIX ซึ่งเป็นตัวชี้วัดความกลัว/ความผันผวนของตลาดหุ้นสหรัฐฯ) อาจเป็นกลยุทธ์ที่น่าสนใจในระยะใกล้
เริ่มซื้อขายทันที – คลิกที่นี่ เพื่อสร้างบัญชีจริงของ VT Markets
