Alan Taylor กล่าวว่าราคาสินค้าและบริการในสหราชอาณาจักร (เงินเฟ้อภาคบริการ) ชะลอลงแล้ว แต่ช้ากว่าและลดลงไม่มากเท่าที่คาด เขาบอกว่าค่าดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI: ดัชนีราคาที่วัดการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้าและบริการที่ผู้บริโภคซื้อ) ของภาคบริการช่วงล่าสุด “น่ากังวลเล็กน้อย”
เขาอ้างถึงการคาดการณ์ที่อ่อนแอลงสำหรับ “ช่องว่างผลผลิต” (output gap: ส่วนต่างระหว่างเศรษฐกิจผลิตได้จริงกับระดับที่ควรผลิตได้เมื่อใช้กำลังการผลิตเต็มที่) และอัตราว่างงาน และบอกว่าการเติบโตของผลิตภาพ (productivity: ประสิทธิภาพในการผลิต เช่น ผลผลิตต่อชั่วโมงทำงาน) ที่อ่อนแอกว่าคาดอาจเป็นความเสี่ยง เขากล่าวว่าการคาดการณ์ตลาดแรงงานกำลังไปในทิศทางมองลบมากขึ้น โดยความเสี่ยงเริ่มเอนเอียงไปทางเงินเฟ้อต่ำลงและว่างงานสูงขึ้น
Taylor กล่าวว่าคาดว่าเงินเฟ้อราคาบริการจะกลับสู่ระดับปกติพร้อมกับการเติบโตของค่าจ้างในปีนี้ เขาเสริมว่าเขามั่นใจมากขึ้นว่าเงินเฟ้อกำลังกลับสู่ระดับปกติด้วยความเร็วที่เหมาะสม
เขากล่าวว่าอาจเหลือการลดอัตราดอกเบี้ยอีก 2–3 ครั้งก่อนถึง “ระดับเป็นกลาง” ตามทฤษฎี (neutral rate: ระดับดอกเบี้ยที่ไม่กระตุ้นหรือกดเศรษฐกิจ) หลังความเห็นดังกล่าว GBP/USD (อัตราแลกเปลี่ยนปอนด์อังกฤษต่อดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 0.17% ใกล้ 1.3500 หลังจากลดช่วงบวกก่อนหน้า
ธนาคารกลางอังกฤษ (Bank of England) กำหนดนโยบายการเงินเพื่อให้เงินเฟ้ออยู่ที่ 2% โดยหลักผ่านการปรับ “อัตราดอกเบี้ยนโยบาย/อัตราฐาน” (base rate: ดอกเบี้ยหลักที่ส่งผลต่อดอกเบี้ยกู้ยืมในระบบ) ซึ่งมีผลต่อค่ากู้ยืมและค่าเงินปอนด์ ดอกเบี้ยสูงมักช่วยหนุนเงินปอนด์ (Sterling: ชื่อเรียกเงินปอนด์อังกฤษ) ส่วนดอกเบี้ยต่ำอาจทำให้เงินปอนด์อ่อนลง
“มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ” (quantitative easing: การเพิ่มปริมาณเงินเพื่อซื้อสินทรัพย์) คือการสร้างเงินเพื่อซื้อสินทรัพย์ เช่น พันธบัตรรัฐบาล หรือพันธบัตรบริษัทที่มีเครดิตสูงระดับ AAA (AAA-rated: อันดับความน่าเชื่อถือสูงมาก โอกาสผิดนัดชำระหนี้ต่ำ) ซึ่งมักทำให้เงินปอนด์อ่อนลง ส่วน “การคุมเข้มเชิงปริมาณ” (quantitative tightening: ทำตรงข้ามกับการผ่อนคลายเชิงปริมาณ) คือหยุดซื้อและหยุดนำเงินที่ได้จากพันธบัตรที่ครบกำหนด (maturing bonds: พันธบัตรที่ถึงวันชำระคืน) ไปลงทุนต่อ ซึ่งมักช่วยหนุนเงินปอนด์
เริ่มซื้อขายทันที – คลิกที่นี่ เพื่อสร้างบัญชีจริงของ VT Markets
