การเติบโตของการจ้างงานในสหรัฐฯ ล่าสุดชะลอลง ทำให้แรงกดดันระยะสั้นต่อธนาคารกลางสหรัฐ (Federal Reserve หรือ Fed: ธนาคารกลางของสหรัฐฯ) ในการ “ลดอัตราดอกเบี้ย” (การปรับดอกเบี้ยลง) ลดลง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังรายงานการจ้างงานนอกภาคเกษตรเดือนมกราคม (nonfarm payrolls: จำนวนงานใหม่ที่เพิ่มขึ้นยกเว้นภาคเกษตร) ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงด้านลบต่อค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ และต่อ “ผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐระยะสั้น” (short-term yields: ดอกเบี้ย/ผลตอบแทนที่นักลงทุนได้รับจากตราสารระยะสั้น) ข้อมูลเงินเฟ้อยังเปิดทางให้ลดดอกเบี้ยได้ หากการเพิ่มขึ้นของราคายังเย็นลงต่อไป รายงานดัชนีราคาผู้บริโภคเดือนมกราคม (CPI: ตัวชี้วัดการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้าและบริการที่ผู้บริโภคซื้อ) ระบุว่าเงินเฟ้อทั่วไปอยู่ที่ 2.4% เมื่อเทียบกับปีก่อน (year on year: เทียบกับเดือนเดียวกันของปีก่อน) และเงินเฟ้อพื้นฐาน (core inflation: ตัดหมวดที่ผันผวนมาก เช่น อาหารและพลังงาน) อยู่ที่ 2.5% คาดว่าเงินเฟ้อจะชะลอลงอีก เพราะผลของการขึ้นภาษีนำเข้า (tariff: ภาษีที่เก็บจากสินค้าที่นำเข้า) ในปีก่อนเริ่มจางลง ความอ่อนแรงของตลาดแรงงาน (labour market: ตลาดการจ้างงาน) คาดว่าจะกดการเติบโตของค่าจ้าง ขณะที่ “ผลิตภาพ” (productivity: ผลผลิตต่อชั่วโมงทำงาน/ประสิทธิภาพการผลิต) ที่ดีขึ้นอาจทำให้เศรษฐกิจเติบโตได้โดยไม่เพิ่มแรงกดดันด้านราคา ดอกเบี้ยสหรัฐที่ต่ำลง การทำ “ป้องกันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยน” มากขึ้น (FX hedging: ลดความเสี่ยงจากค่าเงินผันผวน) โดยผู้ถือครองสินทรัพย์สหรัฐในต่างประเทศ และการย้ายเงินไปลงทุนในตลาดนอกสหรัฐ ถูกมองว่าเป็นปัจจัยที่สอดคล้องกับ “ดอลลาร์อ่อนค่า” ในปี 2026 ผลการดำเนินงานที่ดีกว่าของสินทรัพย์นอกสหรัฐก็เชื่อมโยงกับการย้ายเงินเพิ่มไปยังตลาดนอกสหรัฐและดอลลาร์ที่อ่อนลง จากข้อมูลการจ้างงานล่าสุดที่แข็งแรง การคาดการณ์ว่าจะลดดอกเบี้ยทันทีน่าจะถูกตลาดสะท้อนราคาไปแล้ว (priced in: ราคาสินทรัพย์ได้รวมความคาดหวังนี้ไว้แล้ว) ทำให้ “ออปชันระยะสั้น” บนสัญญาซื้อขายล่วงหน้าอัตราดอกเบี้ย (short-dated options on interest rate futures: สิทธิในการซื้อ/ขายที่อ้างอิงสัญญาที่ผูกกับอัตราดอกเบี้ย โดยมีอายุสั้น) อาจมีราคาแพง อย่างไรก็ตาม เมื่อเงินเฟ้อ CPI เดือนมกราคมชะลอมาที่ 2.4% โอกาสในการผ่อนคลายนโยบาย (easing: ทำให้นโยบายการเงินตึงตัวน้อยลง เช่น ลดดอกเบี้ย) ในช่วงหลังของปี 2026 ยังมีอยู่มาก สภาพแวดล้อมนี้สนับสนุนแนวทางที่มองดอลลาร์สหรัฐอ่อนค่าระยะกลาง เราเห็นว่าผู้เทรดควรพิจารณาซื้อ “คอลออปชัน” (call option: สิทธิในการซื้อสินทรัพย์อ้างอิงในราคาและเวลาที่กำหนด) บนคู่เงินอย่าง EUR/USD และ GBP/USD โดยเลือกวันหมดอายุในครึ่งหลังของปี ในอดีต ดอลลาร์มักอ่อนค่าในช่วงหลายเดือนก่อนที่ Fed จะเริ่มวงจร “ลดดอกเบี้ย” คล้ายกับพฤติกรรมราคา (price action: การเคลื่อนไหวของราคา) ที่เห็นในปี 2019 มุมมองนี้ถูกหนุนด้วยดัชนีราคาผู้ผลิตล่าสุด (PPI: ตัวชี้วัดการเปลี่ยนแปลงราคาที่ผู้ผลิตขายออกมา) ซึ่งลดลงเมื่อเทียบรายเดือน (month-over-month: เทียบกับเดือนก่อน) สะท้อนว่าเงินเฟ้อฝั่งผู้บริโภคน่าจะเย็นลงต่อไป แม้รายงานการจ้างงานเดือนมกราคมจะแข็งแรง แต่การเติบโตของค่าจ้างชะลอจนต่ำสุดนับตั้งแต่ปลายปี 2024 ทำให้ Fed โฟกัสที่เงินเฟ้อได้ โดยไม่ถูกกดดันจากตลาดแรงงานที่ร้อนแรงเกินไป (overheating: ร้อนแรงจนเสี่ยงดันเงินเฟ้อ) เรายังเห็นการกระจายการลงทุนตามที่คาดไว้ที่ไหลออกจากสินทรัพย์สหรัฐ ตั้งแต่ต้นปีถึงปัจจุบัน (year-to-date: ตั้งแต่ต้นปีจนถึงตอนนี้) ดัชนี MSCI EAFE (ดัชนีที่ติดตามตลาดพัฒนาแล้วนอกสหรัฐและแคนาดา) ให้ผลตอบแทนดีกว่า S&P 500 (ดัชนีหุ้นสหรัฐขนาดใหญ่) มากกว่า 3% และดึงดูดเงินลงทุนจำนวนมาก ผู้เทรดอาจวางตำแหน่งโดยซื้อคอลออปชันบน ETF (กองทุนซื้อขายในตลาดที่ติดตามดัชนี) ที่อิงดัชนีต่างประเทศหลัก ผลด้านเงินเฟ้อจากการขึ้นภาษีนำเข้าในปี 2025 กำลังจางลงอย่างชัดเจนในตัวเลขแบบเทียบปีต่อปี ซึ่งหนุนแรงกดเงินเฟ้อลงในปัจจุบัน (disinflation: เงินเฟ้อยังเป็นบวกแต่ชะลอลง) สิ่งนี้น่าจะทำให้ความผันผวนของดอกเบี้ยสหรัฐ (interest rate volatility: การแกว่งของความคาดหวัง/ระดับดอกเบี้ย) ลดลงเมื่อเทียบกับเศรษฐกิจหลักอื่น ๆ และอาจทำให้การขาย “ค่าเวลาของออปชัน” (options premium: ราคาที่ผู้ซื้อจ่ายให้ผู้ขายออปชัน) บนดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (DXY: ดัชนีที่วัดค่าเงินดอลลาร์เทียบกับตะกร้าสกุลเงินหลัก) โดยมองเป้าระดับต่ำกว่า 100 เป็นกลยุทธ์ที่น่าสนใจในช่วงหลายเดือนข้างหน้า

เริ่มซื้อขายทันที – คลิกที่นี่ เพื่อสร้างบัญชีจริงของ VT Markets