เฟด Kugler เตือนถึงภาวะเงินเฟ้อที่อาจเกิดขึ้นจากภาษีศุลกากร ขณะที่อุปสงค์ที่อ่อนแออาจขัดขวางการเติบโต ตลาดเผชิญกับความท้าทายจากต้นทุนปัจจัยการผลิตที่เพิ่มขึ้นและความรู้สึกที่ลดลง ซึ่งส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพของหุ้นและอัตรากำไร

Adriana Kugler ผู้ว่าการธนาคารกลางสหรัฐ กล่าวถึงสถานการณ์เศรษฐกิจที่ซับซ้อน โดยกล่าวว่าแม้ว่า GDP ทั่วไปจะลดลง 0.3% แต่การซื้อขั้นสุดท้ายในประเทศของภาคเอกชน (PDFP) กลับเพิ่มขึ้น 3% ซึ่งบ่งชี้ถึงความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่ อย่างไรก็ตาม สัญญาณเบื้องต้นของเงินเฟ้ออันเนื่องมาจากภาษีศุลกากรและความเชื่อมั่นที่ลดลงชี้ให้เห็นถึงความท้าทายในอนาคต

ตลาดเผชิญกับความเสี่ยงสองประการ ได้แก่ ภาษีศุลกากรที่อาจกระตุ้นให้เกิดเงินเฟ้อโดยต้นทุนปัจจัยการผลิตที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในสินค้า ขณะที่ความรู้สึกที่ลดลงและรายได้จริงที่ชะลอตัวอาจทำให้อุปสงค์ลดลง สถานการณ์นี้ทำให้แนวโน้มของเฟดมีความซับซ้อนมากขึ้น เนื่องจากแรงกดดันด้านเงินเฟ้อที่คงอยู่สอดคล้องกับการว่างงานที่เพิ่มขึ้น ภาคส่วนที่อ่อนไหวต่ออัตราดอกเบี้ยอาจได้รับผลกระทบเชิงลบจากโปรไฟล์ความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยแบบชะงักงัน และต้นทุนปัจจัยการผลิตและการปรับห่วงโซ่อุปทานอาจทำให้อัตรากำไรตึงตัวมากขึ้น

ตัวชี้วัดที่สำคัญ

• GDP: -0.3%
• PDFP: +3.0%
• การสำรวจของเฟดในแต่ละภูมิภาคและข้อมูลของ ISM แสดงให้เห็นถึงต้นทุนปัจจัยการผลิตที่เพิ่มขึ้นในสินค้า
• ความเชื่อมั่นของผู้บริโภคลดลงแม้ว่ายอดขายปลีกจะสูง

การลดลงของรายได้จริงและมูลค่าสินทรัพย์อาจทำให้ความต้องการลดลง และผลผลิตอาจลดลงเนื่องจากห่วงโซ่อุปทานย้ายกลับประเทศ เฟดอาจเผชิญกับแรงกดดันด้านเงินเฟ้อจากภาษีศุลกากรท่ามกลางความอ่อนแอของตลาดแรงงาน ทำให้โอกาสที่อัตราดอกเบี้ยจะลดลงอย่างมากลดลง

ภาคส่วนป้องกันประเทศอาจได้รับความนิยมเนื่องจากความท้าทายด้านความต้องการ เนื่องจากอัตรากำไรจากการผลิตและการบริโภคตามวัฏจักรยังคงถูกกดดัน

สิ่งที่เราเห็นมาจนถึงตอนนี้เผยให้เห็นภาพเศรษฐกิจที่ผสมผสานกัน แม้ว่าตัวเลข GDP ที่เป็นพาดหัวจะบ่งชี้ถึงการหดตัว 0.3% ซึ่งดูเผินๆ อาจดูน่าเป็นห่วง แต่การเพิ่มขึ้น 3% ของการซื้อขั้นสุดท้ายในประเทศของภาคเอกชนกลับบอกเล่าเรื่องราวที่แตกต่างกัน การวัดผลหลังนี้ทำให้เสียงหายไปและเข้าใกล้เครื่องยนต์หลักของการใช้จ่ายของผู้บริโภคและธุรกิจภายในพรมแดนมากขึ้น

ในขณะที่ความแข็งแกร่งของข้อมูลประเภทนั้นอาจบ่งบอกถึงโมเมนตัมได้โดยทั่วไป แต่ขณะนี้เรากลับติดอยู่ระหว่างสองแนวโน้มที่ตรงกันข้ามกัน นั่นคือ ต้นทุนที่สูงขึ้นทำให้ฝั่งอุปทานขุ่นมัว และความเชื่อมั่นที่ไม่มั่นคงซึ่งคุกคามฝั่งอุปสงค์

อัตราเงินเฟ้อที่เกี่ยวข้องกับภาษีศุลกากรและความเชื่อมั่นของผู้บริโภค

ความคิดเห็นของ Kugler ให้ความสำคัญกับภัยคุกคามจากอัตราเงินเฟ้อที่เกี่ยวข้องกับภาษีศุลกากรซึ่งมองเห็นได้น้อยกว่าแต่ก็เกิดขึ้นจริง ต้นทุนปัจจัยการผลิต โดยเฉพาะในภาคส่วนที่เน้นสินค้าเป็นหลัก เริ่มที่จะค่อยๆ สูงขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับหลักฐานที่เพิ่มขึ้นจากการสำรวจในภูมิภาคและข้อมูล ISM

ราคาที่สูงขึ้นในช่วงเริ่มต้นของกระบวนการผลิตนั้นแทบจะไม่เคยถูกจำกัดไว้ ในที่สุด แรงกดดันด้านอัตรากำไรก็เริ่มก่อตัวขึ้นสำหรับผู้ผลิต และแรงกดดันเหล่านี้ก็จะถูกส่งต่อไปยังห่วงโซ่อุปทาน

ในขณะเดียวกัน ปัญหาอีกประการหนึ่งที่แฝงอยู่ก็คือความเชื่อมั่นของผู้บริโภคที่อ่อนแอลง ซึ่งลดลงแม้ว่ายอดขายปลีกจะทรงตัวอยู่ก็ตาม ความเสี่ยงในเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการใช้จ่ายในปัจจุบันเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการถดถอยในอนาคตที่อาจเกิดขึ้นตามมาเมื่อผู้คนประเมินสถานะทางการเงินของตนใหม่

การลดลงของรายได้จริงและราคาสินทรัพย์อาจกัดกร่อนความเต็มใจที่จะใช้จ่ายแม้ว่าตัวเลขหลักจะยังไม่เปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวมักจะตามหลังข้อมูลความเชื่อมั่น แต่สามารถเกิดขึ้นได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อเกิดขึ้น

ในแง่นั้น เรากำลังเผชิญกับเงื่อนไขชุดหนึ่งที่คล้ายกับโครงร่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำแบบเฉื่อยชา แรงกระตุ้นจากเงินเฟ้อจากต้นทุนที่ลดลงนั้นส่งผลต่อความต้องการแรงงานที่ลดลงและการกัดเซาะผลผลิตที่อาจเกิดขึ้น ซึ่งบางส่วนเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของห่วงโซ่อุปทาน เช่น แผนงานการย้ายฐานการผลิตกลับประเทศ

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหาทางทฤษฎี แต่ผลกระทบกำลังก่อตัวขึ้นในส่วนของอัตรากำไรที่ลดลงและอำนาจในการกำหนดราคาที่ลดลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่ต้องพึ่งพารายได้ตามดุลพินิจหรือการจัดหาจากทั่วโลกเป็นอย่างมาก

สำหรับผู้ที่วิเคราะห์ความเสี่ยงที่อ่อนไหวต่ออัตราดอกเบี้ย สิ่งสำคัญคือไม่ควรฝากความหวังไว้กับการปรับลดอัตราดอกเบี้ยอย่างก้าวร้าว ธนาคารกลางสหรัฐฯ อาจพบว่าตัวเองถูกจำกัด เงินเฟ้อที่ยังคงอยู่เนื่องจากภาษีศุลกากรทำให้เส้นทางการผ่อนปรนมีความซับซ้อน แม้ว่าการว่างงานจะทำให้การจ้างงานลดลงก็ตาม ซึ่งทำให้มีพื้นที่ในการเคลื่อนไหวน้อยลง

เมื่อด้านอุปสงค์ไม่แน่นอนและต้นทุนด้านอุปทานสูงขึ้นเล็กน้อย เงื่อนไขเหล่านี้มักจะตอบแทนกลยุทธ์ที่เน้นเสถียรภาพ ภาคส่วนบางภาคส่วนที่พึ่งพาความยืดหยุ่นทางเศรษฐกิจน้อยลงและพึ่งพากระแสเงินสดที่มั่นคงมากขึ้นนั้นสามารถให้เบาะรองรับได้เมื่อทั้งการเติบโตและอัตรากำไรเป็นปัญหา

ในขณะเดียวกัน อุตสาหกรรมการผลิตและอุตสาหกรรมที่เชื่อมโยงกับผู้บริโภคบางส่วนอาจต้องเผชิญกับการปรับตัวอีกครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้นทุนการนำเข้าและความอ่อนไหวต่อราคาไม่สามารถชดเชยได้ง่าย

สิ่งที่เราสามารถเรียนรู้จากการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ได้ก็คือ การเตือนใจว่าเงินเฟ้อไม่ได้ขับเคลื่อนโดยอุปสงค์ที่เพิ่มสูงเกินไปเสมอ

เริ่มซื้อขายทันที – คลิกที่นี่ เพื่อสร้างบัญชีจริงของ VT Markets