นายฟรองซัวส์ วิลเลรอย เดอ กาลโฮ ผู้กำหนดนโยบายของ ECB กล่าวว่า การเพิ่มผลตอบแทนระยะยาว หากปัจจัยอื่นๆ เท่ากัน จะนำไปสู่ภาวะการเงินที่ตึงตัวขึ้น เขากล่าวว่า ฝรั่งเศสจะต้องลดการขาดดุลลงเหลือ 3% นายวิลเลรอย ซึ่งได้ผ่อนปรนจุดยืนเมื่อปีที่แล้ว ยังคงใช้แนวทางนี้ต่อไป
เขากล่าวว่า ภาษีศุลกากรที่ทรัมป์กำหนดอาจส่งผลกระทบเล็กน้อยต่อเงินเฟ้อของเขตยูโร แต่อาจทำให้ GDP ลดลง 0.3% ตลอดทั้งปี ซึ่งแสดงให้เห็นว่าควรใช้นโยบายการเงินแบบผ่อนคลายมากกว่าการหยุดชะงัก
ผลกระทบจากผลผลิตที่สูงขึ้น
คำพูดของ Villeroy เน้นย้ำถึงความเชื่อมโยงระหว่างผลตอบแทนที่สูงขึ้นและสภาพคล่องทางการเงินที่ตึงตัวขึ้น ซึ่งตอกย้ำถึงผลกระทบในวงกว้างต่อนโยบายการเงิน หากผลตอบแทนพันธบัตรมีแนวโน้มสูงขึ้น ต้นทุนการกู้ยืมก็จะตามมาด้วย ส่งผลให้ทั้งธุรกิจและรัฐบาลมีแรงกดดัน ซึ่งส่งผลต่อสภาพคล่องทางการเงิน
สิ่งนี้ทำให้ยากต่อการรักษานโยบายการเงินที่รัดกุม ซึ่งมีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะเมื่อคำนึงถึงความจำเป็นของฝรั่งเศสในการลดการขาดดุลลงเหลือ 3% ซึ่งบ่งชี้ว่าอาจจำเป็นต้องมีจุดยืนทางการคลังที่เข้มงวดยิ่งขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับเป้าหมายทางเศรษฐกิจที่กว้างขึ้น
การอ้างถึงภาษีศุลกากรของทรัมป์ของเขาทำให้การอภิปรายในเรื่องนี้มีความซับซ้อนมากขึ้น แม้ว่าเขาจะลดความสำคัญของผลกระทบโดยตรงต่อเงินเฟ้อ แต่การลาก GDP ที่อาจเกิดขึ้นก็ยังคงเป็นปัญหาที่น่ากังวล
การเติบโตที่ลดลง 0.3% อาจดูเหมือนจัดการได้เมื่อแยกจากกัน แต่เมื่อรวมกับแรงกดดันอื่นๆ เช่น
- อัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้น
- ข้อจำกัดทางการคลัง
ผลกระทบสะสมดังกล่าวจะเรียกร้องความสนใจ การเติบโตที่ช้าลงอาจทำให้การอภิปรายเกี่ยวกับการผ่อนคลายทางการเงินเข้มข้นขึ้น โดยสนับสนุนการปรับตัวมากกว่าการรอคอยและดูอย่างยาวนาน
แม้ว่านายวิลเลอรอยจะคงท่าทีผ่อนปรนมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่ความสม่ำเสมอในตำแหน่งของเขาแสดงให้เห็นถึงความต่อเนื่องในการกำหนดนโยบายมากกว่าการเปลี่ยนแปลงเชิงรับ การที่เขามีแนวโน้มผ่อนปรนนโยบายอย่างชัดเจนนั้นสะท้อนให้เห็นถึงการยอมรับถึงแรงกดดันภายนอกที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจในประเทศ
การยึดมั่นในนโยบายการเงินมากเกินไปในช่วงที่ความตึงเครียดด้านการค้า ความไม่สมดุลทางการคลัง และสภาพทางการเงินที่เข้มงวดยิ่งขึ้น อาจทำให้ความเสี่ยงทวีความรุนแรงมากขึ้น
ความคาดหวังของตลาดและสัญญาณนโยบาย
ในสัปดาห์ต่อๆ ไป ผู้ที่ติดตามตลาดตราสารอนุพันธ์ควรมีความตระหนักเป็นพิเศษว่าการสื่อสารของธนาคารกลางมีปฏิสัมพันธ์กับความคาดหวังของตลาดอย่างไร
หากผู้กำหนดนโยบายรายอื่นๆ ออกมาแถลงในลักษณะเดียวกัน การเสริมสร้างแนวคิดผ่อนปรนอาจได้รับแรงผลักดัน ในทางกลับกัน สัญญาณที่บ่งบอกถึงความลังเลใจหรือความแตกแยกภายในหน่วยงานกำกับดูแลอาจนำไปสู่ความไม่แน่นอนในระดับเพิ่มเติม ซึ่งส่งผลต่อการกำหนดราคาที่คาดหวังของ:
- อัตราดอกเบี้ย
- ผลตอบแทนระยะยาว
- ความคาดหวังด้านเงินเฟ้อ
- การคาดการณ์ GDP
หากแรงกดดันด้านผลตอบแทนยังคงมีอยู่ขณะที่เงินเฟ้อยังคงลดลง ข้อโต้แย้งในการผ่อนคลายก็จะยิ่งมีมากขึ้น หากความพยายามในการรัดเข็มขัดทางการเงินเร่งตัวขึ้นเพื่อตอบสนองต่อความกังวลเรื่องการขาดดุล การใช้จ่ายที่ลดลงอันเป็นผลจากเหตุการณ์ดังกล่าวอาจเพิ่มน้ำหนักให้กับข้อโต้แย้งนั้น
อย่างไรก็ตาม การเบี่ยงเบนใดๆ จากแนวโน้มเหล่านี้อาจกระตุ้นให้เกิดการปรับเปลี่ยนตำแหน่งในตลาด
แม้ว่าผู้กำหนดนโยบายแต่ละคนจะมีส่วนสนับสนุนการอภิปรายในวงกว้าง แต่การส่งข้อความที่ประสานงานกันจะมีความสำคัญมากกว่า ความแตกต่างใดๆ ระหว่างเจ้าหน้าที่อาจส่งผลต่อความคาดหวังด้านอัตราดอกเบี้ยในทางที่ไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งสร้างโอกาสและความเสี่ยงขึ้นอยู่กับว่าการจัดแนวตามวาทกรรมของธนาคารกลางจะดำเนินไปอย่างไร
การเปลี่ยนแปลงไปจากภาษาปัจจุบันอย่างชัดเจนจะถูกสังเกตเห็นได้ทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเสียงที่ดังกว่าภายในธนาคารกลางเปลี่ยนโทนเสียงของพวกเขา
เริ่มซื้อขายทันที – คลิกที่นี่ เพื่อสร้างบัญชีจริงของ VT Markets
