ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคของนิวซีแลนด์ ANZ–Roy Morgan ปรับขึ้นมาอยู่ที่ 86.5 ในเดือนพฤษภาคม จาก 80.3 ก่อนหน้า การเพิ่มขึ้นสะท้อนว่าความรู้สึกของครัวเรือนดีขึ้นในเดือนดังกล่าว แต่ยังต่ำกว่าระดับ 100 ซึ่งโดยทั่วไปใช้เป็นเส้นแบ่งระหว่าง “มองบวกโดยรวม” กับ “มองลบโดยรวม”
การฟื้นตัวในเดือนพฤษภาคมเกิดขึ้นหลังจากผลสำรวจครั้งก่อนที่อ่อนแอ และชี้ว่าผู้บริโภครู้สึกว่าแรงกดดันด้านสภาวะเศรษฐกิจลดลง ANZ และ Roy Morgan เผยแพร่ผลสำรวจนี้เป็นรายเดือนเพื่อสะท้อนมุมมองของผู้บริโภค โดยการปรับขึ้นล่าสุดถือเป็นการเด้งกลับของตัวชี้วัดหลัก (headline measure คือค่าดัชนีภาพรวมที่สรุปผลทั้งหมดเป็นตัวเลขเดียว)
แนวโน้มดอกเบี้ยและความทนทานของผู้บริโภค
การพุ่งขึ้นของความเชื่อมั่นผู้บริโภคจาก 80.3 เป็น 86.5 เป็นสัญญาณสำคัญที่ท้าทายมุมมองตลาดที่คาดว่าจะมีการลดดอกเบี้ยในเร็ว ๆ นี้ เรามองว่านี่เป็นหลักฐานว่าการใช้จ่ายในประเทศอาจ “ทนทาน” กว่าที่เคยประเมินไว้ (resilient คือยังประคองตัวได้ดีแม้เผชิญแรงกดดัน) ความแข็งแกร่งดังกล่าวอาจทำให้ธนาคารกลางนิวซีแลนด์ (RBNZ) ชะลอการผ่อนคลายนโยบายการเงิน (monetary policy easing คือการลดดอกเบี้ยหรือทำให้นโยบายการเงินผ่อนคลายลงเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ)
ก่อนหน้านี้ตลาด “ตั้งราคาไว้” (pricing in คือคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าจนสะท้อนในราคาสินทรัพย์แล้ว) ว่าจะมีการลดดอกเบี้ยอย่างน้อย 1 ครั้งขนาด 25 เบสพอยต์ภายในสิ้นปี (basis point คือหน่วย 0.01% ดังนั้น 25 เบสพอยต์เท่ากับ 0.25%) อย่างไรก็ดี เมื่อเงินเฟ้อยัง “เหนียว” อยู่ที่ 3.4% (sticky inflation คือเงินเฟ้อลงช้าหรือปรับลงยาก) ความแข็งแกร่งของผู้บริโภคทำให้แรงจูงใจของ RBNZ ในการลดอัตราดอกเบี้ยนโยบาย (Official Cash Rate: OCR คืออัตราดอกเบี้ยหลักที่ธนาคารกลางใช้กำหนดทิศทางดอกเบี้ยในระบบ) จาก 5.50% ลดลง เราจึงจับตาตลาดสว็อปอัตราดอกเบี้ย (interest rate swaps คือสัญญาแลกเปลี่ยนดอกเบี้ยระหว่าง “ดอกเบี้ยคงที่” กับ “ดอกเบี้ยลอยตัว” ใช้บริหารความเสี่ยงหรือเก็งกำไรทิศทางดอกเบี้ย) เพื่อวางตำแหน่งรับมุมมอง “ดอกเบี้ยสูงนาน” (higher for longer คือดอกเบี้ยอยู่ในระดับสูงต่อเนื่องเป็นเวลานาน) ในช่วงครึ่งหลังของปี
นัยต่อตลาดหุ้นและค่าเงิน
ความเชื่อมั่นที่ดีขึ้นยังเป็นปัจจัยบวกต่อตลาดหุ้น โดยเฉพาะกลุ่มค้าปลีกและบริการ ดัชนี NZX 50 เคลื่อนไหวซบเซา แต่ข้อมูลนี้อาจจุดประกายแรงซื้อให้ดัชนีฟื้นตัวจากระดับปัจจุบัน เราจะเข้าซื้อออปชันคอลระยะสั้น (call options คือสัญญาที่ให้สิทธิ—ไม่ใช่ข้อผูกมัด—ในการซื้อหุ้นที่ราคาและเวลาที่กำหนด ใช้เพื่อคาดหวังราคาหุ้นขึ้นโดยจำกัดขาดทุนไว้ที่ค่าเบี้ยประกัน) ในหุ้นกลุ่มบริโภคที่ไม่จำเป็นต่อชีวิตประจำวัน (consumer discretionary คือสินค้า/บริการที่ผู้คนอาจลดการซื้อได้เมื่อเศรษฐกิจอ่อนแรง) ที่ผลตอบแทนแย่กว่าตลาดในช่วงก่อนหน้า
