เงินปอนด์อังกฤษปรับขึ้นเทียบสกุลเงินหลักในช่วงการซื้อขายยุโรปวันศุกร์ โดยแข็งค่า 0.43% มาอยู่ใกล้ 1.3610 เทียบดอลลาร์สหรัฐ
แรงหนุนเงินปอนด์มาจากความต้องการสินทรัพย์เสี่ยง (risk-sensitive assets: สินทรัพย์ที่ราคามักขึ้นลงตามความกล้าเสี่ยงของตลาด เช่น หุ้น และสกุลเงินที่ให้ผลตอบแทนสูง) ที่ยังแข็งแกร่ง หลังตลาดคาดหวังผลลัพธ์ทางการทูตระหว่างสหรัฐและอิหร่าน
แรงซื้อสินทรัพย์เสี่ยงหนุนเงินปอนด์
สัญญาล่วงหน้าดัชนี S&P 500 (S&P 500 futures: สัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่อิงดัชนีตลาดหุ้นสหรัฐ ใช้สะท้อนมุมมองตลาดก่อนตลาดเปิด) ขยับขึ้น 0.55% สู่ราว 7,375 ก่อนการประกาศตัวเลขการจ้างงานนอกภาคเกษตรของสหรัฐ (Nonfarm Payrolls หรือ NFP: จำนวนการจ้างงานใหม่ในสหรัฐที่ไม่รวมภาคเกษตร เป็นข้อมูลสำคัญต่อทิศทางเศรษฐกิจและดอกเบี้ย) เดือนเมษายน เวลา 12:30 GMT ขณะที่ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (US Dollar Index หรือ DXY: ดัชนีวัดค่าเงินดอลลาร์เทียบตะกร้าเงินสกุลหลัก) ลดลง 0.3% มาอยู่ใกล้ 97.95
GBP/USD เพิ่มขึ้น 0.25% ใกล้ 1.3590 ในช่วงเดียวกัน โดยยังทรงตัวได้จากแรงหนุนเงินปอนด์ที่แข็งกว่าสกุลเงินส่วนใหญ่ ยกเว้นสกุลเงินแถบออสเตรเลีย-นิวซีแลนด์ (antipodean currencies: ดอลลาร์ออสเตรเลียและดอลลาร์นิวซีแลนด์)
สัญญาล่วงหน้า S&P 500 ยังถูกยกขึ้นราว 0.3% แถว 7,360 ส่วน DXY ลดลง 0.16% ใกล้ 98.10 หลังรีบาวด์ในวันพฤหัสบดี
ความต่างนโยบายการเงินและแนวทางการเทรด
วันนี้ภาพต่างออกไปอย่างชัดเจน โดย GBP/USD แกว่งแถว 1.2550 หลังตัวเลข NFP ของสหรัฐเดือนเมษายน 2026 ออกมาดีที่ 240,000 สูงกว่าคาด และตอกย้ำท่าที “รอประเมิน” ของเฟดต่อการลดดอกเบี้ย (patient stance: ยังไม่รีบลดดอกเบี้ย) ส่งผลให้ DXY ขยับขึ้นมาราว 105.50 ต่างจากระดับแถว 98 เมื่อปีก่อน
ฝั่งอังกฤษก็ยังกดดันเงินปอนด์ โดยเงินเฟ้อ CPI (CPI inflation: ดัชนีราคาผู้บริโภค ใช้วัดเงินเฟ้อ) เดือนเมษายนล่าสุดอยู่ที่ 3.1% สูงกว่าเป้าหมายธนาคารกลางอังกฤษ (BoE) ที่ 2% ทำให้ BoE คงดอกเบี้ยที่ 5.25% ในการประชุมสัปดาห์นี้ พร้อมส่งสัญญาณว่ายังไม่ใกล้เวลาลดดอกเบี้ย ซึ่งเพิ่มแรงกดดันต่อแนวโน้มเศรษฐกิจอังกฤษ
ท่ามกลางเศรษฐกิจสหรัฐแข็งแกร่งและความกังวล “เศรษฐกิจชะลอแต่เงินเฟ้อสูง” ในอังกฤษ (stagflation: การเติบโตอ่อนแรงแต่ราคาสินค้าสูง) ผู้เทรดตราสารอนุพันธ์ (derivatives: เครื่องมือการเงินที่มูลค่าขึ้นกับสินทรัพย์อ้างอิง เช่น ค่าเงิน) อาจพิจารณากลยุทธ์ที่ได้ประโยชน์หากเงินปอนด์อ่อนต่อ โดยการซื้อออปชันแบบพุต (put options: สิทธิในการขายสินทรัพย์ที่ราคาเฉพาะภายในเวลาที่กำหนด ใช้ทำกำไรเมื่อราคาลงหรือป้องกันความเสี่ยง) ที่ราคาใช้สิทธิ (strike price: ราคาที่กำหนดไว้ในสัญญาออปชัน) ต่ำกว่า 1.2500 เพื่อป้องกันความเสี่ยงหรือเก็งกำไรจากการหลุดระดับในช่วงสัปดาห์หน้า อีกทางคือขายชอร์ตสัญญาฟิวเจอร์ส GBP/USD (shorting futures: เปิดสถานะขายในสัญญาล่วงหน้าเพื่อหวังได้กำไรเมื่อราคาลง) เพื่อเกาะแนวโน้มขาลง
ความต่างของนโยบายธนาคารกลางทำให้เกิดความไม่แน่นอนและโอกาสผันผวนแรง จึงอาจใช้กลยุทธ์เน้นความผันผวน (volatility-based strategies: กลยุทธ์ที่หวังผลจากการแกว่งแรงของราคา) เช่น ซื้อสแตรดเดิลหรือสแตรงเกิล (straddle/strangle: ซื้อออปชัน “คอลและพุต” พร้อมกัน โดยสแตรดเดิลใช้ราคาใช้สิทธิเดียวกัน ส่วนสแตรงเกิลใช้คนละราคา) ก่อนการประกาศเงินเฟ้ออังกฤษครั้งถัดไป เพื่อมีโอกาสทำกำไรหากราคาเคลื่อนแรงไม่ว่าทิศทางใด
ความผันผวนโดยนัย (implied volatility: ค่าที่สะท้อนความคาดหวังของตลาดต่อความผันผวนในอนาคต ซึ่งคำนวณจากราคาออปชัน) ของออปชัน GBP/USD อายุ 1 เดือน เพิ่มขึ้นเกิน 8% ในสัปดาห์ที่ผ่านมา จากระดับต่ำราว 6% เมื่อต้นปี สะท้อนว่าตลาดคาดความผันผวนมากขึ้น ซึ่งผู้เทรดสามารถนำไปใช้วางกลยุทธ์ได้
