จอห์น วิลเลียมส์ กล่าวว่า ขณะนี้ยังไม่สามารถรู้ได้ว่า สงครามอิหร่านจะกระทบเศรษฐกิจสหรัฐอย่างไร โดยระบุว่านโยบายการเงินของสหรัฐ (การกำหนดดอกเบี้ยและสภาพคล่องโดยธนาคารกลาง) ยังอยู่ในระดับที่เหมาะสมต่อเศรษฐกิจที่ไม่แน่นอน

เขากล่าวว่า ความเสี่ยงต่อ “ภารกิจหลัก” ของเฟดทั้งสองด้านเพิ่มขึ้น และเศรษฐกิจกำลังเผชิญสถานการณ์ที่ไม่ปกติ โดยมองแนวโน้มตลาดพลังงานว่าโดยรวมยังไม่รุนแรง แต่ยอมรับว่ายังมีฉากทัศน์เชิงลบที่เป็นไปได้

ความไม่แน่นอนจากสงครามอิหร่าน และการป้องกันความเสี่ยงช็อกราคาน้ำมัน

เขาคาดว่าเงินเฟ้อปีนี้น่าจะอยู่ที่ 3% และจะกลับสู่เป้าหมาย 2% ในปี 2027 โดยระบุว่า “ภาษีนำเข้า” (tariffs: ภาษีที่เก็บกับสินค้านำเข้า ทำให้ต้นทุนสูงขึ้น) และ “พลังงาน” เป็นตัวขับเคลื่อนเงินเฟ้อหลัก ขณะที่เงินเฟ้อพื้นฐาน (underlying inflation: เงินเฟ้อที่ตัดความผันผวนของสินค้าอย่างอาหาร/พลังงานออก เพื่อดูแนวโน้มจริง) ส่วนใหญ่ยังทรงตัว และเงินเฟ้อจากภาษีนำเข้าควรจะค่อย ๆ ผ่อนลง

เขาระบุว่าเริ่มเห็นความติดขัดของห่วงโซ่อุปทานอย่างมีนัย (supply chain disruptions: การส่งมอบวัตถุดิบ/ชิ้นส่วน/สินค้าเกิดสะดุด ทำให้ของขาดและต้นทุนสูงขึ้น) พร้อมกล่าวว่าเป็นสัญญาณบวกที่ “ความคาดหวังเงินเฟ้อ” (inflation expectations: การที่ประชาชนและตลาดเชื่อว่าเงินเฟ้อในอนาคตจะอยู่ระดับใด ซึ่งมีผลต่อการตั้งราคาและค่าแรง) ยังไม่หลุดกรอบ และหน้าที่ของเฟดคือทำให้ความคาดหวังดังกล่าวนิ่ง

เขาคาดว่าเศรษฐกิจสหรัฐจะเติบโต 2%–2.25% ในปีนี้ คาดว่าอัตราว่างงานจะอยู่ราว 4.25%–4.50% และระบุว่าตลาดแรงงานยังประคองตัวได้ดี

เขากล่าวว่าการเติบโตของกำลังแรงงานเปลี่ยนไป และ “จุดคุ้มทุนของตลาดงาน” (job market break-even: จำนวนงานใหม่ขั้นต่ำต่อเดือนที่ทำให้อัตราว่างงานไม่เพิ่ม) อาจอยู่ที่ 0–50,000 ตำแหน่งต่อเดือน นอกจากนี้เขาระบุว่า R-star น่าจะสูงกว่าตัวเลขต่ำในช่วงที่ผ่านมา (R-star: อัตราดอกเบี้ยที่ถือว่า “เป็นกลาง” ไม่กระตุ้นหรือฉุดเศรษฐกิจ) และดอกเบี้ยนโยบายระยะยาวของเฟด (long-run Fed funds rate: ระดับดอกเบี้ยเป้าหมายในระยะยาว) น่าจะอยู่แถว 3%

นัยต่อการเทรด: ดอกเบี้ย เงินเฟ้อ และความผันผวน

ตลาดกำลังอยู่ในช่วงความไม่แน่นอนสูง จากผลกระทบทางเศรษฐกิจที่ยังประเมินไม่ได้ของสงครามอิหร่าน เมื่อมีความเป็นไปได้ของกรณีเลวร้ายต่อภาคพลังงาน ผู้เล่นตลาดควรพิจารณา “ป้องกันความเสี่ยง” (hedging: ทำธุรกรรมเพื่อชดเชยความเสี่ยงจากการขาดทุน) ต่อช็อกราคาน้ำมัน โดยน้ำมันดิบ WTI (West Texas Intermediate: น้ำมันดิบอ้างอิงของสหรัฐ) มีความผันผวนแล้ว และล่าสุดซื้อขายเหนือ 95 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล กลยุทธ์ “ออปชัน” (options: สัญญาที่ให้สิทธิในการซื้อ/ขายสินทรัพย์ในราคาและเวลาที่กำหนด) ที่ได้ประโยชน์เมื่อราคาพุ่งแรงจึงดูเหมาะสม

เงินเฟ้อยังลดลงช้า โดยรายงาน CPI (Consumer Price Index: ดัชนีราคาผู้บริโภค ใช้วัดเงินเฟ้อ) เดือนเมษายนล่าสุดเพิ่มขึ้น 3.4% เมื่อเทียบรายปี ทำให้คาดการณ์เงินเฟ้อ 3% สำหรับปีนี้ดูเป็นไปได้มากขึ้น เส้นทางกลับสู่เป้าหมาย 2% ของเฟดถูกมองว่าอาจเป็นเรื่องของปี 2027 ตอกย้ำภาวะดอกเบี้ย “สูงนาน” (higher for longer: ดอกเบี้ยอยู่ระดับสูงเป็นเวลานานกว่าที่เคยคาด) ซึ่งหมายความว่าการเดิมพันว่าดอกเบี้ยจะถูกลดแรง ๆ ในระยะใกล้อาจไม่ใช่ทางเลือกที่ดี

เศรษฐกิจยังคงแข็งแรงเกินคาด แต่เริ่มเห็นสัญญาณอ่อนแรงในตลาดแรงงาน แม้รายงานการจ้างงานล่าสุดเพิ่ม 175,000 ตำแหน่ง แต่การคาดการณ์ว่าอัตราว่างงานจะขยับขึ้นสู่ราว 4.50% ไม่ควรถูกมองข้าม ความต่างระหว่างการเติบโตที่ยังดีและตลาดงานที่อาจอ่อนลง ทำให้สัญญาณการลงทุนซับซ้อนขึ้น

มุมมองที่แตกต่างกันภายใน FOMC (Federal Open Market Committee: คณะกรรมการกำหนดนโยบายการเงินของเฟด) เกิดบ่อยขึ้น ซึ่งเคยเห็นในช่วงการถกเถียงปี 2025 สะท้อนว่าการประชุมนโยบายในอนาคตอาจมีความผันผวน ทำให้กลยุทธ์ออปชันเพื่อเก็ง/รับประโยชน์จากความผันผวนในช่วงเวลาดังกล่าวน่าสนใจมากขึ้น ทั้งนี้ต้องยอมรับว่าดอกเบี้ยนโยบายระยะยาวมีแนวโน้มอยู่แถว 3% ซึ่งต่างจากยุคดอกเบี้ยต่ำที่ตลาดคุ้นเคย

การกลับมาของปัญหาห่วงโซ่อุปทานร่วมกับผลของภาษีนำเข้าเป็นความเสี่ยงเงินเฟ้อที่ต้องจับตา ภาวะแบบนี้เอื้อให้ถือสถานะที่ได้ประโยชน์จาก “ความผันผวนสูงขึ้น” (long volatility: กลยุทธ์ที่ได้กำไรเมื่อราคาขึ้นลงแรง) เช่น VIX call options (VIX: ดัชนีความผันผวนของตลาดหุ้นสหรัฐ; call option: สิทธิซื้อเพื่อเก็งว่าราคาจะขึ้น) หรือการทำ straddle (กลยุทธ์ซื้อออปชันทั้งฝั่งขึ้นและลงในราคาใช้สิทธิเดียวกัน เพื่อหวังได้กำไรจากการแกว่งแรง) บนดัชนีหลัก โดยแม้ความคาดหวังเงินเฟ้อยังทรงตัว แต่ความเสี่ยงเอนเอียงไปทาง “เงินเฟ้อพุ่งแบบไม่คาดคิด” มากขึ้น