Berkshire Hathaway (BRK.B) ถูกมองว่าอยู่ในแนวโน้มขาขึ้นตามทฤษฎี Elliott Wave (การนับคลื่นเพื่อประเมินแนวโน้มและจังหวะขึ้นลงของราคา) โดยในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ราคาทำ “จุดสูงใหม่” และ “จุดต่ำใหม่ที่สูงขึ้น” ต่อเนื่อง การปรับขึ้นรอบนี้ถูกระบุเป็นคลื่นแบบ impulsive (คลื่นขับเคลื่อนหลักที่มักเคลื่อนที่แรงไปตามแนวโน้ม) และได้เดินหน้าเข้าสู่คลื่น ((3)) ก่อนเริ่มเข้าสู่ช่วงพักฐาน
หลังคลื่น ((3)) จบ หุ้นเข้าสู่คลื่น ((4)) ซึ่งเป็นการปรับฐานแบบซับซ้อน การปรับฐานถูกระบุเป็นรูปแบบ W-X-Y (รูปแบบปรับฐานที่มักแกว่งหลายรอบและมีลักษณะออกข้างถึงอ่อนตัว) ทำให้ราคา “แกว่งเป็นช่วง ๆ” มากกว่าจะลงเป็นเส้นตรง
Wave Four Support Zone
คาดว่าคลื่น ((4)) จะอ่อนตัวลงสู่ “โซนแนวรับ” ระหว่าง 433 ถึง 388 ระดับดังกล่าวเชื่อมโยงกับ Fibonacci (เครื่องมือวัดสัดส่วนของการปรับขึ้นลงที่นักวิเคราะห์เทคนิคใช้หาจุดรับ/ต้าน) รวมถึงระดับ 1.0 และ 1.618 extensions (การ “ขยายระยะ” จากสวิงก่อนหน้าเพื่อคาดเป้าหมายราคา)
เมื่อคลื่น ((4)) จบ การปรับขึ้นถัดไปถูกระบุเป็นคลื่น ((5)) โดยคาดว่าจะขึ้นผ่านจุดสูงของคลื่น ((3)) และเดินหน้าตามแนวโน้มระยะยาว
เนื้อหายังกล่าวถึงจุดสังเกตหลังการปรับฐานครบโครงสร้างการแกว่ง 3, 7 หรือ 11 สวิง (จำนวนรอบการแกว่งขึ้นลงภายในรูปแบบปรับฐาน) ภายในโซน 433–388 มุมมองหลักคือ การย่อลงมาในช่วงนี้อาจเป็นจังหวะก่อนกลับเข้าสู่ขาขึ้นรอบใหม่
มุมมองโดยรวมคือ Berkshire Hathaway ยังอยู่ในวัฏจักรขาขึ้นระยะยาว แต่ระยะสั้นกำลังพักฐาน ผู้เทรดตราสารอนุพันธ์ควรรอจังหวะ เพราะราคามีแนวโน้ม “ตั้งฐาน” ในช่วง 433–388 ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า การเร่งขายตามแรงอ่อนตัวคาดการณ์นี้จึงไม่เหมาะ
Options Strategy Considerations
การย่อตัวที่คาดนี้สอดคล้องกับความไม่แน่นอนของตลาด โดยข้อมูลเงินเฟ้อเดือนเมษายน 2026 ทำให้ตลาดฟิวเจอร์ส (สัญญาซื้อขายล่วงหน้า ที่สะท้อนการคาดการณ์ของตลาด) ประเมินว่า Fed (ธนาคารกลางสหรัฐ) จะลดดอกเบี้ยช้ากว่าคาด อย่างไรก็ดี ปัจจัยพื้นฐานของ Berkshire ยังแข็งแกร่ง โดยกำไรจากการดำเนินงานไตรมาส 1/2026 โต 8% เมื่อเทียบปีก่อน (year-over-year คือเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน) จากธุรกิจประกันภัยและรถไฟ อีกทั้งเงินสดสะสมเพิ่มสู่ระดับสูงสุดใหม่ 210 พันล้านดอลลาร์ เป็นกันชนสภาพคล่องที่สำคัญ
แนวทางที่นำไปใช้ได้คือพิจารณา “ขายพุทแบบมีเงินค้ำ” (cash-secured puts คือขายออปชันพุทโดยกันเงินสดไว้เพื่อซื้อหุ้นหากถูกใช้สิทธิ) เลือกราคาใช้สิทธิ (strike price คือราคาที่ผู้ถือออปชันมีสิทธิซื้อ/ขาย) อยู่ในโซนแนวรับ 433–388 และเลือกอายุสัญญา 45–60 วัน จะช่วยรับ “พรีเมียม” (premium คือค่าออปชันที่ผู้ซื้อจ่ายให้ผู้ขาย) ระหว่างรอให้ราคาสร้างฐาน กลยุทธ์นี้ทำให้ผู้ลงทุนได้ 2 ทางเลือก: เก็บพรีเมียมหากราคายืนเหนือ strike หรือได้หุ้นในราคาที่น่าสนใจกว่าเมื่อถูกใช้สิทธิ
อีกทาง เมื่อราคาเริ่มทรงตัวในโซนแนวรับ อาจพิจารณาซื้อคอลออปชัน (call options คือสิทธิในการซื้อหุ้นที่ราคา strike) หรือทำ bull call spread (กลยุทธ์ซื้อคอลและขายคอลอีกตัวที่ strike สูงกว่าเพื่อลดต้นทุน) ควรรอเห็นสัญญาณกลับตัวชัดเจนก่อน เป้าหมายคือการขึ้นไปทำจุดสูงใหม่เหนือระดับเดิม
เนื่องจากรูปแบบพักฐานอาจซับซ้อน ควรควบคุมขนาดสถานะ (position size คือจำนวนเงิน/สัญญาที่เปิด) โดยความผันผวนโดยนัย (implied volatility คือความผันผวนที่ตลาด “ใส่ราคา” ไว้ในค่าออปชัน) อาจเพิ่มเมื่อราคาเข้าใกล้ขอบล่างของแนวรับ ทำให้พรีเมียมแพงขึ้นสำหรับฝั่งซื้อ แต่ดึงดูดสำหรับฝั่งขาย ซึ่งสะท้อนว่าการขายพุทช่วงต้นของการปรับลงอาจได้เปรียบ
