ข้อมูลเงินเฟ้อล่าสุดของออสเตรเลียทำให้ตลาด “ลดการคาดการณ์” ว่าธนาคารกลางออสเตรเลีย (RBA) จะขึ้นดอกเบี้ยเป็นครั้งที่ 3 ติดต่อกันในการประชุมสัปดาห์หน้า หลังจากขึ้นดอกเบี้ยไปแล้วในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม
ก่อนประกาศเงินเฟ้อ ตลาดให้น้ำหนักราว 80% ว่าจะมีการขึ้นดอกเบี้ยอีกครั้ง แต่ขณะนี้ความคาดหวังดังกล่าว “ไม่แน่นอน” มากขึ้น
ข้อมูลเงินเฟ้อทำให้โอกาสขึ้นดอกเบี้ยเปลี่ยนไป
ราคาสินค้ารายเดือนเพิ่มขึ้น 1.1% ดันเงินเฟ้อทั่วไป (headline inflation: เงินเฟ้อที่รวมสินค้าทั้งตะกร้า) รายปีขึ้นมาอยู่ที่ 4.6% สูงกว่าเป้าหมายของ RBA ที่ 2–3%
เงินเฟ้อหมวดขนส่งเพิ่มขึ้น 8.9% เมื่อเทียบรายปี เชื่อมโยงกับราคาน้ำมันเบนซินที่เพิ่มขึ้นราว 25% แต่หมวดอื่น ๆ ในตะกร้าราคาสินค้าได้รับผลกระทบต่อเนื่องไม่มาก
ตัวชี้วัด “ค่าเฉลี่ยตัดทอน” (trimmed mean: วิธีวัดเงินเฟ้อพื้นฐานโดยตัดรายการที่ขึ้น/ลงแรงผิดปกติออก เพื่อเห็นแนวโน้มจริง) ขยับจาก 3.4% เป็น 3.5% เมื่อเทียบรายปี ขณะที่เงินเฟ้อภาคบริการ (services inflation: ราคาค่าบริการ เช่น ค่าเช่า ค่าแพทย์ ค่าเรียน) ชะลอลงเล็กน้อย
เมื่อนโยบายดอกเบี้ยมักใช้เวลาประมาณ 6 เดือนกว่าจะส่งผลชัดเจน RBA จึงมีทางเลือก “คงดอกเบี้ย” ในสัปดาห์หน้าได้
กลยุทธ์รับความผันผวนของดอลลาร์ออสเตรเลีย (AUD)
เราจำได้ว่ามีสถานการณ์คล้ายกันช่วงเดียวกันของปีก่อน ในเดือนเมษายน 2025 เมื่อความมั่นใจของตลาดต่อการขึ้นดอกเบี้ยครั้งถัดไปอ่อนลงอย่างรวดเร็ว เงินเฟ้อพื้นฐานที่ชะลอช่วยเปิดทางให้ RBA “พักการขึ้นดอกเบี้ย” หลังปรับขึ้นเร็ว 2 ครั้ง ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญต่อค่าเงินดอลลาร์ออสเตรเลีย ทำให้เกิดการเคลื่อนไหวแรง
ปัจจุบันมีความไม่แน่นอนคล้ายเดิม แต่รายละเอียดเปลี่ยนไป ข้อมูลดัชนีราคาผู้บริโภครายไตรมาส (CPI: ตัวเลขเงินเฟ้อของผู้บริโภค) ล่าสุดชี้ว่าเงินเฟ้อทั่วไปชะลอลงมาอยู่ที่ 3.8% จาก 4.6% เมื่อปีก่อน แต่ค่าเฉลี่ยตัดทอนที่ RBA ให้ความสำคัญยัง “เหนียว” (sticky: ลดลงช้า/ดื้อด้าน) อยู่ที่ 3.6% เงินเฟ้อพื้นฐานที่ยังสูงทำให้แรงกดดันต่อธนาคารกลางยังคงอยู่
ปัจจัยกดดันเพิ่มเติมคือ ตลาดแรงงานเริ่มอ่อนลง โดยอัตราว่างงานขยับขึ้นเป็น 4.1% อีกทั้งยอดค้าปลีกล่าสุดลดลง 0.2% สะท้อนว่า “การขึ้นดอกเบี้ยก่อนหน้า” เริ่มกดการใช้จ่ายของผู้บริโภค ข้อมูลที่ไปคนละทางทำให้การคาดเดาทิศทางการตัดสินใจของ RBA ยากขึ้น
ภาพรวมทำให้การประชุม RBA ที่กำลังจะมาถึงเป็น “จุดเปลี่ยน” อีกครั้ง และควรคาดว่าความผันผวนโดยนัย (implied volatility: ความผันผวนที่สะท้อนอยู่ในราคาของสัญญาออปชัน) ของ AUD จะเพิ่มขึ้น นักลงทุนอาจพิจารณา “ซื้อความผันผวน” ผ่านกลยุทธ์อย่างสตรัดเดิล (straddle: ซื้อออปชันซื้อและออปชันขายที่ราคาใช้สิทธิเดียวกัน เพื่อได้ประโยชน์เมื่อราคาแกว่งแรงไม่ว่าขึ้นหรือลง) หรือสแตรงเกิล (strangle: ซื้อออปชันซื้อและขายคนละราคาใช้สิทธิ เพื่อเน้นต้นทุนต่ำลงแต่ต้องการการแกว่งมากขึ้น) บน AUD/USD โดยเลือกสัญญาที่หมดอายุหลังการประกาศของธนาคารกลาง วิธีนี้ได้ประโยชน์จากการเคลื่อนไหวแรง “ไม่ว่าจะทิศทางใด” โดยไม่ต้องทายผลล่วงหน้า
สำหรับผู้ที่มองว่า RBA อาจผ่อนคลายมากขึ้น (dovish: โน้มเอียงไปทางคง/ลดดอกเบี้ย) การรวมกันของอุปสงค์ผู้บริโภคที่อ่อนลงและเงินเฟ้อพื้นฐานที่ยังสูง อาจนำไปสู่ AUD ที่อ่อนค่า ในกรณีนี้ การซื้อออปชันขายของ AUD (put options: สิทธิในการขายที่ราคาใช้สิทธิ) หรือทำสเปรดขาลงด้วยออปชันขาย (bearish put spread: ซื้อ put ราคาใช้สิทธิหนึ่งและขาย put อีกระดับ เพื่อลดต้นทุนแต่จำกัดกำไร) เป็นวิธีจัดโครงสร้างความเสี่ยงให้ชัดเจน โดยจะได้ประโยชน์หากธนาคารกลางส่งสัญญาณว่าวัฏจักรการคุมเข้มนโยบายการเงิน (tightening cycle: ช่วงขึ้นดอกเบี้ย/ลดสภาพคล่อง) สิ้นสุดแล้ว
