GBP/USD ปรับขึ้นเป็นวันที่ 4 ในวันพฤหัสบดี เพิ่มขึ้น 0.31% ซื้อขายบริเวณกลางๆ โซน 1.3400 โดยขึ้นไปแตะ 1.3480 ก่อนย่อตัวลง ขณะที่ช่วง 1.3400 ถึง 1.3450 ทำหน้าที่เป็น “แนวต้าน” (ระดับราคาที่มักมีแรงขายกดไว้) ที่แข็งแรง และคู่เงินนี้ดีดกลับราว 300 pips จากใกล้ 1.3150 ในช่วงต้นเดือนเมษายน (pip คือหน่วยการเปลี่ยนแปลงราคาขนาดเล็กของคู่เงิน โดยทั่วไปในคู่ที่มีทศนิยม 4 ตำแหน่ง 1 pip = 0.0001)

การทำข้อตกลงหยุดยิงสหรัฐฯ-อิหร่านเป็นเวลา 2 สัปดาห์ช่วยลดความต้องการถือเงินดอลลาร์สหรัฐฯ ในฐานะ “สินทรัพย์ปลอดภัย” (safe haven คือสินทรัพย์ที่คนมักถือเมื่อความเสี่ยงสูง) โดยเงินเฟ้อสหรัฐฯ ตามดัชนี PCE เดือนกุมภาพันธ์ออกมาสูงกว่าคาดเวลา 12:30 GMT: ตัวเลขรวม (headline) อยู่ที่ 2.8% เทียบรายปี (YoY คือเทียบกับช่วงเดียวกันปีก่อน) สูงกว่าคาด 2.6% ส่วนตัวเลขพื้นฐาน (core คือไม่รวมหมวดผันผวนอย่างอาหารและพลังงาน) อยู่ที่ 3.0% YoY และทั้งสองตัวเลขเพิ่ม 0.4% เทียบรายเดือน (MoM คือเทียบกับเดือนก่อน)

Markets Focus On Us Cpi

ตลาดหันไปจับตาเงินเฟ้อสหรัฐฯ ดัชนี CPI เดือนมีนาคมที่จะประกาศวันศุกร์เวลา 12:30 GMT (CPI คือดัชนีราคาผู้บริโภค ใช้วัดการเปลี่ยนแปลงราคาสินค้าและบริการที่ผู้บริโภคซื้อ) คาดการณ์อยู่ที่ CPI รวม 0.8% MoM และราว 3.1% ถึง 3.3% YoY ส่วน CPI พื้นฐานคาด 0.2% ถึง 0.3% MoM และ 2.7% YoY

GBP/USD อยู่แถว 1.3435 และยังยืนเหนือค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่แบบเอ็กซ์โปเนนเชียล (EMA คือค่าเฉลี่ยที่ให้น้ำหนักกับราคาล่าสุดมากกว่า) ระยะ 50 วันและ 200 วันที่ 1.3388 และ 1.3372 ขณะที่ Stochastic RSI ใกล้ 62 (เป็นอินดิเคเตอร์โมเมนตัม ใช้ดูภาวะซื้อมาก/ขายมาก) ด้านสัญญาซื้อขายล่วงหน้าอัตราดอกเบี้ย (rate futures คือเครื่องมือที่สะท้อนความคาดหวังของตลาดต่อดอกเบี้ยนโยบาย) บ่งชี้ว่าแทบไม่มีโอกาสที่เฟดจะลดดอกเบี้ยก่อนเดือนกันยายน

เมื่อย้อนดูช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 2025 จะเห็นว่า GBP/USD เจอความยากลำบากในการทะลุแนวต้าน 1.3450 และไม่สามารถยืนเหนือระดับดังกล่าวได้ยาวนาน ปัจจุบันเราซื้อขายใกล้ 1.2720 สะท้อนว่า “ความได้เปรียบด้านผลตอบแทนพันธบัตร” ของดอลลาร์สหรัฐฯ (yield advantage คืออัตราผลตอบแทนของสินทรัพย์สกุลนั้นสูงกว่า จูงใจให้เงินไหลเข้า) เป็นปัจจัยหลักในท้ายที่สุด

ความกังวลเรื่องเงินเฟ้อที่เห็นในปี 2025 ยังอยู่ และเป็นแกนของกลยุทธ์ปัจจุบัน ด้วยข้อมูลล่าสุดที่เงินเฟ้อ CPI สหรัฐฯ ยังสูงที่ 3.5% และเงินเฟ้อสหราชอาณาจักรอยู่ที่ 3.2% ทำให้ธนาคารกลางสหรัฐฯ (Fed) ยัง “เข้มงวด” มากกว่าธนาคารกลางอังกฤษ (BoE) ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยนี้กดดันเงินปอนด์ ทำให้การฟื้นตัวมีจำกัด

Derivatives Positioning And Risk

ในบริบทนี้ ผู้เทรด “อนุพันธ์” (derivatives คือสัญญาการเงินที่มูลค่าอ้างอิงจากสินทรัพย์ เช่น ค่าเงิน) อาจพิจารณาวางสถานะโดยคาดหวังอัพไซด์ของ GBP/USD ที่จำกัด การซื้อ “พุตออปชัน” (put option คือสิทธิในการขายที่ราคาที่กำหนด ใช้ป้องกันความเสี่ยงขาลงหรือเก็งว่าราคาจะลง) สามารถคุ้มครองความเสี่ยง หรือเดิมพันว่าคู่เงินจะอ่อนต่อไปสู่โซน 1.2600 ได้

ความผันผวนโดยนัย (implied volatility คือความผันผวนที่ตลาดสะท้อนผ่านราคาออปชัน) ยังไม่สูง โดยดัชนีความผันผวน 1 เดือนของ GBPUSD อยู่ราว 6.5% ทำให้ “ค่าเบี้ยออปชัน” (option premium คือราคาที่จ่ายเพื่อซื้อออปชัน) ยังไม่แพงนัก

อีกทางเลือกคือขาย “คอลสเปรด” (call spread คือกลยุทธ์ขาย/ซื้อคอลหลายราคาเพื่อจำกัดความเสี่ยงและรับผลตอบแทนตามกรอบ) โดยกำหนดเพดานแถว 1.2800 ถึง 1.2850 แนวทางนี้ได้ประโยชน์หากราคาแกว่งออกข้างหรือลง โดยอาศัยแนวต้านที่ยังชัด ซึ่งสอดคล้องกับมุมมองว่าการรีบาวด์น่าจะตื้นและมีโอกาสถูกขายกดกลับ

ควรคำนึงถึงปัจจัยภูมิรัฐศาสตร์ด้วย แม้ข้อตกลงหยุดยิงสหรัฐฯ-อิหร่านจะช่วยผ่อนคลายระยะสั้น แต่ความไม่แน่นอนทั่วโลกยังหนุนดอลลาร์ในฐานะสินทรัพย์ปลอดภัย แรงซื้อพื้นฐานนี้เป็นแรงต้านต่อสกุลเงินอย่างปอนด์

ประเด็นหลักยังเป็นท่าที “ฮอว์คิช” ของเฟด (hawkish คือเน้นคุมเงินเฟ้อ มีแนวโน้มคงดอกเบี้ยสูงหรือขึ้นดอกเบี้ย) ซึ่งยังเห็นต่อเนื่อง ตลาดสัญญาล่วงหน้าดอกเบี้ยตอนนี้ประเมินว่าเฟดจะลดดอกเบี้ยเพียง 1-2 ครั้งในปีนี้ ต่างจากที่เคยคาดมาก่อน ซึ่งหนุนภาพดอลลาร์แข็ง และทำให้การแข็งค่าของ GBP/USD ควรถูกมองอย่างระมัดระวัง