WTI zakończyła czwartek na 18-tygodniowym minimum, wymazując premię za ryzyko, która w trakcie tegorocznego konfliktu wyniosła ceny ropy powyżej 110 USD, i sprowadzając benchmark z powrotem do warunków sprzed wojny. Notowania znajdują się obecnie poniżej 50-okresowej EMA w okolicach 83 USD oraz 200-okresowej EMA blisko 78 USD, ponieważ wzrost podaży z USA, Gujany i Brazylii zbiega się z zapasami utrzymującymi się w pobliżu wieloletnich maksimów. Pomimo trwającego sporu o opłaty za tranzyt przez Cieśninę Ormuz, rynek potraktował ten temat jako marginalny czynnik kosztowy, a nie bezpośrednie zagrożenie dla podaży.
Zmienił się także fokus polityki pieniężnej, ponieważ słabsza ropa przekłada się na niższą inflację headline. Taka dynamika wspiera scenariusz, w którym Rezerwa Federalna może utrzymać stopy bez zmian; komentarze łączą ten ruch z miękkimi danymi z amerykańskiego rynku pracy z tego tygodnia, podczas gdy ceny w górnych rejonach 60 USD wzmacniają impuls dezinflacyjny. Z technicznego punktu widzenia opór wypada na 70 USD, a następnie 72 USD, natomiast wsparcie widać w pobliżu 65 USD oraz w niskich rejonach 60 USD; wskaźniki momentum pozostają skrajnie rozciągnięte, a dzienny Stoch RSI jest blisko 6.
Nadpodaż i słabość popytu dominują nastroje rynkowe
Handlujemy obecnie na rynku, na którym premia wojenna całkowicie zniknęła, pozostawiając ceny na 18-tygodniowym minimum. Najnowszy raport Energy Information Administration (EIA) z ubiegłego tygodnia potwierdził wzrost zapasów ropy o 3,5 mln baryłek, wbrew oczekiwaniom spadku, co wzmacnia narrację o nadpodaży. Ta fundamentalna rzeczywistość — zbyt dużo ropy — jest dziś głównym czynnikiem kształtującym ceny.
Nadwyżka podaży to nie teoria; według danych za czerwiec wydobycie ropy w USA utrzymuje się w pobliżu rekordowych 13,4 mln baryłek dziennie. Tymczasem próżno szukać katalizatorów popytowych, co podkreśla najnowszy chiński PMI dla przemysłu za czerwiec, który spadł do 49,8, sygnalizując kurczenie się aktywności gospodarczej. Historycznie takie rozjechanie się wysokiej podaży i słabnącego popytu — obserwowane po skoku cen w 2022 r. — prowadzi do wydłużonego okresu niższych cen.
Trwające groźby wokół Cieśniny Ormuz traktujemy jako polityczny szum, a nie realne ryzyko podaży. Nawet po tym, jak irańscy urzędnicy w środę ponownie podtrzymali plan „opłaty za usługę”, rynek zniżkował, co dowodzi, że postrzega to jako zwykły podatek, a nie blokadę. Teheran potrzebuje przepływu ropy, aby pobierać opłaty, więc zamknięcie szlaku byłoby sprzeczne z jego własnymi celami.
Strategia i perspektywa techniczna na najbliższe tygodnie
W związku z tym strategią na najbliższe tygodnie jest wykorzystanie każdego umocnienia w kierunku 70–72 USD za baryłkę jako okazji do zajmowania pozycji spadkowych. Dla traderów instrumentów pochodnych może to oznaczać zakup opcji put lub budowę spreadów put, aby skorzystać z potencjalnych dalszych spadków przy jednoczesnym zdefiniowaniu ryzyka. Nie interesują nas bycze scenariusze, dopóki obraz fundamentalny nie ulegnie wyraźnej zmianie.
Jednak przy tak głęboko wyprzedanych wskaźnikach momentum nie gonimy ceny w dół. Kluczowa jest cierpliwość — czekamy na korekcyjne odbicie, które zaoferuje lepsze poziomy wejścia dla nowych shortów. Takie krótkie, gwałtowne podbicia są typowe dla silnych trendów spadkowych i często zapewniają korzystniejszy profil relacji zysku do ryzyka.
Nasze niedźwiedzie nastawienie pozostanie w mocy, chyba że WTI odzyska 200-okresową średnią kroczącą, obecnie w okolicach 78 USD. Trwałe wybicie powyżej tego poziomu sygnalizowałoby zmianę strukturalną i zmusiłoby nas do zamknięcia krótkich pozycji. W przeciwnym razie najmniejsza linia oporu pozostaje w dół, z poziomami wsparcia w pobliżu 65 USD, a następnie w niskich rejonach 60 USD.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
