Japonii udało się w tym miesiącu powstrzymać osłabienie jena powyżej 160,00 za dolara bez jakiejkolwiek zgłoszonej interwencji, opierając się zamiast tego na oficjalnych ostrzeżeniach, które mają większą siłę rażenia po dwóch wcześniejszych akcjach wsparcia o łącznej wartości 27,1 bln jenów (ok. 170 mld USD). Para na krótko przebiła 160,00 12 listopada po raz pierwszy od początku września, ale nie utrzymała poziomu po tym, jak w ciągu doby wypowiedziało się dwóch urzędników. Dane publiczne pokazują, że Ministerstwo Finansów kupiło 11,73 bln jenów między końcem kwietnia a końcem maja, a następnie 15,4 bln jenów od 30 lipca do 26 sierpnia — był to największy miesięczny wolumen — po tym, jak dolar doszedł do ok. 164,00 jenów. W tym drugim epizodzie kurs spadł z ok. 164,00 do ok. 155,00 między 30 lipca a 3 sierpnia, a krótkie pozycje na jenie straciły ok. 5,5% w trzy dni handlowe.
Miesięczne raporty wskazywały zerową interwencję od 27 sierpnia do 28 października, a Japonia nie opublikuje danych za listopad przed końcem miesiąca. Efekt odstraszający opiera się na tym, że historyczne straty przewyższają zysk z „carry”: przy stopie Fed na poziomie 3,75%–4,00% i stopie BoJ na 1,25% różnica stóp procentowych wynosi ok. 2,6% rocznie, czyli ok. 0,2% miesięcznie. Presja makro nadal wskazuje na słabość jena. Rynek oczekuje ruchu Fed o ćwierć punktu 9 grudnia i zakłada, że BoJ podniesie stopę do 1,50% w grudniu, co pozostawi lukę bez zmian, podczas gdy japoński PKB w III kw. skurczył się w ujęciu annualizowanym o 0,1% wobec prognozy +0,3%. Wsparcie ze strony USA było ograniczone: nowojorski Fed podał, że Departament Skarbu USA kupił 79,4 mld jenów 31 lipca — około pół procent wartości japońskich 15,4 bln jenów — finansując to sprzedażą euro. Urzędnicy twierdzą, że reagują na tempo ruchu, a nie na konkretny poziom, jednak ostrzeżenia koncentrowały się przy 160,00; trwałe wybicie powyżej tego pułapu bez wydatków z rezerw przetestowałoby, czy same słowa wystarczą, by utrzymać kurs.
Ograniczanie ekspozycji i taktyki zabezpieczania
Powinniśmy zacząć od redukcji długich pozycji w dolarze i realizowania zysków za każdym razem, gdy USD/JPY zbliża się do 160,00. Inkaso 2,6% rocznie z tytułu różnicy stóp daje bardzo małą poduszkę wobec kolejnego nagłego tąpnięcia rzędu 5,5% wywołanego oficjalną sprzedażą. Wcześniejsze rundy interwencji pokazały, że dwa pełne lata zysków z carry mogą wyparować w mniej niż tydzień.
Na rynku opcji możemy wykorzystać ostatnie spowolnienie zmienności ceny, aby kupić krótkoterminową ochronę na spadek. Zakup jednomiesięcznych opcji put ze strike’ami w pobliżu 155,00 daje nam ekspozycję na agresywną interwencję bez narażania rachunków na duże obsunięcia gotówkowe. Zmienność implikowana ma tendencję do gwałtownego skoku, gdy tylko zlecenia banku centralnego trafiają do arkusza, co szybko podbiłoby wartość tych długich pozycji.
Zarządzanie siłą dolara i monitorowanie katalizatorów
Jeśli nadal chcemy grać pod siłę dolara, powinniśmy zastąpić bezpośrednie kontrakty futures strategiami call spread o zdefiniowanym ryzyku powyżej 160,00. Wybicie ponad ten sufit może łatwo przerodzić się w „bull trap”, jeśli Tokio zdecyduje się poprzeć słowa realnym kapitałem. Spready wertykalne pozwalają uczestniczyć w stopniowym ruchu w górę, jednocześnie ściśle ograniczając stratę, jeśli urzędnicy wkroczą do gry.
W nadchodzących tygodniach musimy obserwować publikację ministerialnego raportu rezerw na koniec miesiąca oraz zmiany w danych o netto spekulacyjnych pozycjach na rynku futures. Ponieważ inwestorzy wyceniają już ok. 75% prawdopodobieństwo podwyżki stóp przez Bank Japonii w grudniu, każdy jastrzębi sygnał może sam w sobie uruchomić domykanie krótkich pozycji. Dopóki pełne dzienne zamknięcie powyżej 160,00 nie potwierdzi, że werbalne ostrzeżenia straciły znaczenie, traktowanie tego poziomu jako twardej bariery pozostaje najbezpieczniejszym podejściem.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.