Debata w Hiszpanii o tym, gdzie przechowywać rezerwy złota, nabrała tempa, w miarę jak kolejne państwa sprowadzają kruszec bliżej kraju. Bank Hiszpanii posiada ok. 289 ton złota — szósty co do wielkości zasób wśród państw UE — ale odmawia podania, ile znajduje się w Nowym Jorku oraz czy planowany jest jakikolwiek transfer, powołując się na poufność. Z doniesień „El País”, opartych na wypowiedziach anonimowych urzędników, wynika, że większość hiszpańskiego złota jest już przechowywana w kraju, a ewentualna część znajdująca się w USA jest prawdopodobnie niewielka. Dyskusja toczy się w ślad za decyzją Holandii o przeniesieniu 86 ton z Ameryki Północnej do Londynu, podczas gdy Francja w tym roku sprzedała „niestandardowe” sztabki składowane w Nowym Jorku i wykorzystała wpływy do zakupu nowo certyfikowanych sztabek spełniających międzynarodowe standardy rezerwowe.
W innych krajach Indie repatriowały 100 ton z Wielkiej Brytanii wiosną 2024 roku oraz kolejne 104 tony w ciągu ostatnich sześciu miesięcy; „Economic Times” wskazywał jako czynniki m.in. sankcje i zamrażanie rezerw. Tło stanowią działania z 2022 roku, które unieruchomiły niemal połowę rosyjskich rezerw złota i walutowych o wartości 650 mld dolarów, oraz badanie World Gold Council pokazujące, że 68% banków centralnych planuje trzymać złoto w kraju (wzrost z 50% w 2020 r.). Niemcy sprowadziły do kraju 674 tony w 2013 roku, lecz nadal przechowują ok. jedną trzecią w Nowym Jorku; pojawiły się też obawy dotyczące depozytu w Londynie po tym, jak Wielka Brytania zablokowała wniosek Wenezueli o wydanie jej metalu.
Repatriacja złota banków centralnych i wpływ na rynek
Obserwujemy wyraźną zmianę w postrzeganiu fizycznego złota przez banki centralne na świecie, co bezpośrednio wpływa na płynność w głównych ośrodkach handlu, takich jak Nowy Jork i Londyn. W miarę jak kraje takie jak Hiszpania, Indie i Niemcy sprowadzają kruszec do kraju, dostępność fizycznego złota w zachodnich skarbcach się kurczy. Dla uczestników rynku instrumentów pochodnych oznacza to konieczność przygotowania się na wzrost zmienności oraz ryzyko zacieśnienia płynności na rynkach „papierowego” złota.
Najnowsze dane World Gold Council pokazują, że banki centralne kupowały w ostatnich latach ponad 1 000 ton złota rocznie, a rekordowa liczba instytucji planuje dalsze zwiększanie rezerw. Ten utrzymujący się popyt instytucjonalny pomógł wynieść ceny złota na historyczne maksima — notowania utrzymują się wyraźnie powyżej 2 500 USD za uncję. Rekomendujemy koncentrację na opcjach call na złoto, aby wykorzystać ten strukturalny trend wzrostowy.
Strategie tradingowe i zarządzanie ryzykiem w warunkach zmienności
W nadchodzących tygodniach powinniśmy uważnie monitorować spready między kontraktami terminowymi na COMEX a cenami spot w Londynie, ponieważ lokalne nierównowagi podaży mogą rozszerzać te różnice. Budowanie długich pozycji w kontraktach terminowych na złoto lub zakup opcji call na główne ETF-y na złoto pozwala uzyskać ekspozycję przy jednoczesnym ograniczaniu ryzyka spadków. Dodatkowo takie transakcje mogą służyć jako zabezpieczenie przed osłabieniem dolara amerykańskiego, na którego pozycję wywierana jest presja, gdy jego dominacja jest kwestionowana przez falę repatriacji.
Napięcia geopolityczne oraz ryzyko zamrażania aktywów oznaczają, że każda nagła eskalacja polityczna może wywołać szybkie skoki implikowanej zmienności na złocie. Warto rozważyć zakup strategii opcyjnych typu straddle na kontraktach futures na złoto, aby skorzystać na gwałtownych, nieoczekiwanych wahaniach cen. Uważne śledzenie nadchodzących komunikatów banków centralnych pomoże lepiej wyczuć moment wejścia w takie transakcje, aby zmaksymalizować ich efektywność.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
