Globalna produkcja kopalń osiągnęła 1 071 ton w III kw., najwyższy poziom dla trzeciego kwartału w serii World Gold Council sięgającej 2000 r., a wydobycie wzrosło o 2% r/r, co stawia sektor na ścieżce do rocznego rekordu. Wzrosty produkcji były szerokie geograficznie: Kanada zwiększyła wydobycie o 22%, a Indonezja o 21%, podczas gdy Chile i Ghana odnotowały wzrost odpowiednio o 19% i 13%. Jednocześnie koszty nadal rosły — średni all-in sustaining cost (AISC) sięgnął w II kw. rekordowych 1 930 USD za uncję; oznacza to wzrost o 8% k/k i 22% r/r, najsilniejszy roczny skok od I kw. 2013 r., wobec 5% średniej z ostatnich pięciu lat.
Mimo to całkowita podaż spadła o 1%, ponieważ osłabły przepływy wtórne, a dynamika hedgingu uległa zmianie. Recykling spadł w III kw. o 8% do 314 ton wraz z korektą cen; choć średnia cena była o 23% wyższa niż w III kw. ’25, obniżyła się o 5% względem poprzedniego kwartału, podczas gdy wolumeny recyklingu spadły o 2% k/k i 8% r/r. Kwartalny recykling w Indiach pozostał bez zmian, ale był o 12% niższy r/r; w Chinach spadł o 12% k/k i 20% r/r, natomiast Europa wzrosła o 12% r/r, a USA o 8%. De-hedging producentów zmniejszył podaż o 17 ton, a otwarte pozycje — według szacunków — spadły z 109 ton na koniec II kw. do ok. 92 ton; WGC oczekuje niewielkiego spadku podaży w 2026 r., ponieważ recykling pozostanie słaby także w IV kw.
Napięcia na rynku fizycznym i implikacje dla rynku instrumentów pochodnych
W nadchodzących tygodniach należy przygotować się na presję wzrostową na wyceny instrumentów pochodnych na złoto, ponieważ zacieśnienie na rynku fizycznym zaczyna dominować mimo rekordowego wydobycia. Spadek łącznej podaży rynku o 1% pomimo rekordowej produkcji kopalń na poziomie 1 071 ton pokazuje, że dostępność fizycznego kruszcu szybko się kurczy. Rekomendujemy przesunięcie się w stronę byczych strategii opcyjnych lub wykorzystywanie spadków do budowania długich pozycji na kontraktach futures, aby skorzystać z narastającego „ściśnięcia” podaży.
Rosnące koszty produkcji tworzą silną podłogę cenową, którą traderzy instrumentów pochodnych muszą uwzględniać w modelach ryzyka. Przy wzroście AISC o 22% r/r do rekordowych 1 930 USD za uncję górnicy mierzą się z najsilniejszą inflacją kosztową od 2013 r. Tak wysoka baza kosztowa istotnie ogranicza ryzyko spadków, co sprawia, że bycze spready pionowe mogą być efektywnym sposobem przechwytywania potencjału wzrostowego przy jednoczesnym zdefiniowaniu ryzyka.
Trendy recyklingu, de-hedging i rekomendacje transakcyjne
Spadek kwartalnego recyklingu o 8% do 314 ton sygnalizuje, że posiadacze złota nie chcą sprzedawać, licząc na wyższe ceny w przyszłości. Jednocześnie de-hedging producentów usunął z podaży rynkowej kolejne 17 ton, sprowadzając łączny wolumen otwartych sprzedaży terminowych do ok. 92 ton. Tę niechęć — zarówno po stronie konsumentów, jak i producentów — do „zamrażania” obecnych cen odczytujemy jako wyraźny sygnał, aby unikać agresywnych pozycji krótkich.
Historycznie napięte rynki fizyczne w połączeniu z solidnym popytem strukturalnym — jak coroczne zakupy banków centralnych regularnie przekraczające 1 000 ton w ostatnich latach — uruchamiają przedłużone hossy na rynkach instrumentów pochodnych. Skoro oczekuje się dalszego kurczenia podaży w kierunku końcówki 2026 r., krótkoterminowe cofnięcia cen należy traktować jako punkty wejścia o wysokim prawdopodobieństwie powodzenia. Strategie transakcyjne powinny koncentrować się na wykorzystaniu impetu wybicia w górę, przy jednoczesnym utrzymywaniu zleceń stop-loss tuż poniżej kluczowych stref wsparcia wyznaczanych przez koszty produkcji.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.