Narracja wokół dolara amerykańskiego na 2026 r. rozszerzyła się z wyceny działań Rezerwy Federalnej (Fed), inflacji i geopolityki o dyskusję o tzw. „transakcji na dewaluację”, po tym jak Departament Skarbu USA zapowiedział co najmniej podwojenie wykupów dłuższych obligacji skarbowych wspierających płynność. Od 9 września maksymalny rozmiar zakupu wzrasta z 2 mld USD do co najmniej 4 mld USD na operację w segmentach 10–20 lat oraz 20–30 lat, w trakcie bieżącego kwartału refundingu, który kończy się 4 listopada. Ruch ten jest przedstawiany jako zarządzanie długiem, a nie luzowanie ilościowe, jednak wzmógł analizę tego, czy Waszyngton zaczyna odczuwać dyskomfort z powodu wyższych rentowności na długim końcu krzywej oraz czy to waluta ostatecznie może wchłonąć dostosowanie.
Tłem jest silna presja podażowa wynikająca z emisji, przy długu publicznym USA powyżej 40 bln USD oraz rentowności 30-letnich papierów, która ostatnio znalazła się na najwyższym poziomie od 2007 r. Skarb Państwa wcześniej planował w tym kwartale wykupy „off-the-run” o wartości do 38 mld USD dla poprawy płynności, obok nawet 25 mld USD w krótszych terminach zapadalności dla zarządzania gotówką — skala ta jest jednak znacznie mniejsza niż wcześniejsze programy QE Fed. Rynki obserwują relację między rentownością 30-latek a indeksem dolara (DXY): jeśli rentowności rosną, a DXY spada, a jednocześnie zyskuje złoto lub bitcoin, sugeruje to przesunięcie z „premii za przewagę stóp” w stronę premii za ryzyko fiskalne. Departament Skarbu przedstawi dalsze wskazówki 4 listopada podczas kwartalnego refundingu.
—Monitorowanie dynamiki obligacje–dewaluacja
Musimy przygotować się na zmianę z 9 września, gdy Departament Skarbu USA podwoi wykupy obligacji do 4 mld USD na operację. Jako traderzy instrumentów pochodnych powinniśmy uważnie monitorować relację między rentownością 30-letnich obligacji skarbowych a indeksem dolara (DXY). Jeżeli rentowności będą rosły, podczas gdy dolar będzie się osłabiał, potwierdzi to, że „debasement trade” jest aktywny, i będziemy musieli odpowiednio dostosować portfele.
Ponieważ dług narodowy USA oficjalnie przekroczył w tym roku poziom 40 bln USD, trwałość fiskalna nie jest już odległą obawą. Historycznie, gdy relacja długu publicznego do PKB przekracza 120%, presja na wartość waluty się nasila — jak w poprzednich cyklach monetarnych. Złoto już zareagowało na te obawy o waluty fiducjarne, wybijając wcześniej w tym cyklu powyżej historycznych szczytów 2500 USD za uncję i utrzymując trwałą siłę.
Pozycjonowanie i strategia ryzyka na wypadek zmiany reżimu
Aby wykorzystać tę zmianę reżimu, rekomendujemy pozycjonowanie w długich opcjach call na złoto jako bezpośrednią grę pod dewaluację waluty. Warto też rozważyć niedźwiedzie strategie opcyjne na DXY, ukierunkowane na ekspozycję na spadki w przypadku załamania tradycyjnej przewagi wynikającej z różnicy stóp procentowych. Zastosowanie strategii straddle na opcjach na Treasuries może również pomóc uchwycić ogromną zmienność oczekiwaną przed ogłoszeniem refundingu 4 listopada.
Nie możemy jednak ignorować jastrzębiej przeciwwagi ze strony przewodniczącego Fed Kevina Warsha, który nadal pozostawia podwyżki stóp procentowych w grze. Jeśli uporczywa inflacja zmusi Fed do działania, dolar może zaliczyć gwałtowny, krótkoterminowy rajd, który wyciśnie krótkie pozycje. Dlatego musimy utrzymywać ścisłe stop-lossy na transakcjach nastawionych na spadek wartości walut fiducjarnych i zachować dyscyplinę w zakresie wielkości pozycji.
Skupienie Skarbu na segmentach 10–20 oraz 20–30 lat oznacza, że transakcje na kształt krzywej dochodowości są obecnie wyjątkowo wrażliwe. Sugerujemy wdrożenie opcyjnych strategii typu curve steepener, aby skapitalizować napięcie między zakupami Skarbu a ekspansją fiskalną. Pozwala to zarabiać, jeśli długoterminowe rentowności ostatecznie wyrwą się spod ograniczających je działań rządowych.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
