Bank Japonii podniósł 18 września stopę procentową z 1,00% do 1,25% — najwyżej od 31 lat — jednak jen osłabił się o ok. 0,5% do ok. 156,75 za dolara. Rynki w dużej mierze zdyskontowały ten ruch, a przekaz uznano za ostrożny: decyzja przeszła stosunkiem 7–2, a komunikat nie dał wyraźnego sygnału rychłej kontynuacji podwyżek. BoJ stwierdził, że inflacja bazowa zmierza w kierunku celu 2% i że presja cenowa rozlewa się na ceny konsumenckie, lecz brak twardszej ścieżki polityki skłonił do odwrócenia wcześniejszego pozycjonowania. Japoński Nikkei wzrósł o ok. 0,8%, wspierany przez słabszego jena (korzystnego dla eksporterów) oraz krótkotrwały spadek cen ropy.
Ruch na walutach wzmocniły globalne różnice stóp. Rezerwa Federalna podniosła 16 września docelowy przedział stopy o 25 pb do 3,75%–4,00% — pierwsza podwyżka od trzech lat — a projekcje wskazały 4,00%–4,25% na koniec 2026 r.; rentowność 10-letnich obligacji USA, po przekroczeniu 5% po raz pierwszy od 2007 r., spadła do ok. 4,94%. EBC wcześniej podniósł stopę depozytową do 2,50%, podczas gdy Bank Anglii utrzymał 3,75%, przy trzech z dziewięciu głosujących za 4,00%. Utrzymywanie się ropy powyżej 100 USD za baryłkę zwiększa presję na importozależną Japonię, utrzymując w centrum uwagi różnicę rentowności USA–Japonia oraz przewagę „carry” po stronie dolara.
Koncentracja na różnicy rentowności i strategiach na instrumentach pochodnych
Musimy przestać handlować jenem w oparciu o bezwzględne zmiany polityki pieniężnej i zamiast tego skupić się na utrwalonej różnicy rentowności między Japonią a głównymi gospodarkami. Mimo podwyżki BoJ do 1,25%, cel Fed sięgający nawet 4,25% do końca 2026 r. utrzymuje wyraźną przewagę „carry” po stronie dolara. W nadchodzących tygodniach powinniśmy celować w strategie na instrumentach pochodnych, które wykorzystują tę relatywną różnicę stóp procentowych, zamiast zakładać szybkie umocnienie jena.
Przy USD/JPY w pobliżu 156,75 powinniśmy uważnie obserwować rynek opcji, by zabezpieczyć się przed potencjalną interwencją japońskich władz. Historycznie, gdy jen zbliża się do poziomu 160 — jak podczas masowych interwencji państwa w 2024 r. — zmienność rośnie gwałtownie. Możemy wykorzystać krótkoterminowe risk reversale lub opcje barierowe, aby chronić długie ekspozycje na dolara, jednocześnie pozycjonując się na nagłe, interwencyjne korekty.
Hedging makro i ryzyka związane z pozycjonowaniem rynku
Trwający konflikt na Bliskim Wschodzie utrzymuje ceny ropy uporczywie powyżej 100 USD za baryłkę, silnie pogarszając bilans handlowy uzależnionej od importu Japonii. Ponieważ wyższy rachunek za energię naturalnie osłabia japońską walutę, powinniśmy łączyć transakcje FX z długimi pozycjami w kontraktach terminowych na ropę lub z opcjami call. Taka ekspozycja na surowiec działa jako skuteczny hedging makro: rosnące koszty energii jednocześnie ciągną jena w dół i podbijają wyceny instrumentów pochodnych powiązanych z ropą.
Musimy analizować dane o pozycjonowaniu rynkowym, takie jak raporty CFTC dotyczące pozycji niekomercyjnych na kontraktach terminowych, aby upewnić się, że nie wchodzimy w nadmiernie zatłoczone transakcje. W przeszłości gwałtowne domykanie transakcji „carry” na jenie wywoływało duże wyprzedaże na globalnych rynkach, podobnie jak historyczny skok zmienności w sierpniu 2024 r. Jeśli dane makro będą sugerować wyższe prawdopodobieństwo podwyżki stóp przez BoJ w grudniu, powinniśmy szybko ograniczyć krótkie pozycje na jenie, zanim dojdzie do gwałtownego „squeeze’u” na rynku.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
