Analiza stawia taktyczne pytanie w ujęciu teorii fal Elliotta: po zakończonym spadku czy kolejna fala wyprzedaży rozwinie się w falę 3 impulsu, czy w falę C w ramach korekty. ES opisano jako instrument, który zakończył spadkowy ruch pięciofalowy, przy czym fala 4 nachodziła na falę 1 — co jest spójne z klinem początkowym (leading diagonal) — a uwaga przesuwa się teraz na trzyfalowe odbicie fali 2. Podejście zakłada: domknięcie krótkiej pozycji, zajęcie kontrariańskiej długiej pozycji na falę 2, a następnie ponowną sprzedaż; charakter kolejnego spadku ma posłużyć do rozróżnienia obu scenariuszy.
Dla fali 3 oczekiwana jest silna dynamika: duże świece, płytkie cofnięcia, rosnący wolumen, zdecydowane wybicie poniżej końca fali 1 oraz czasem wydłużenie powyżej 1,618 długości fali 1, z potencjałem powrotu w rejon 7 320. Dla fali C akcja cenowa ma być poszarpana i nakładająca się, często z dywergencją MACD w kierunku zakończenia, i może dojść do równości z falą A lub 1,618 w głębszych korektach, jednocześnie „męcząc się” w pobliżu stref płynności. Długi trade na fali 2 wiązany jest z lekkim wolumenem na otwarciu, powrotem w stronę punktu kontroli (Point of Control) z profilu wolumenu, luką płynności oraz układem dywergencji na 5-minutowym MACD, który następnie celuje w VWAP.
Taktyczna reakcja po zakończonym pięciofalowym spadku
W tej chwili wychodzimy z naszych początkowych krótkich pozycji, po tym jak kontrakty terminowe zaznaczyły pełny, pięciofalowy spadek od niedawnych szczytów. Ponieważ wyprzedaży na otwarciu nie towarzyszył wysoki wolumen, a na wykresie pozostała wyraźna luka płynności, przygotowujemy się na taktyczne, kontrtrendowe odbicie w ramach fali 2. Historyczne dane sezonowe pokazują, że sesje prowadzące do końcówki listopada często charakteryzują się przejściowymi „dołkami” płynności i krótkoterminowym powrotem do średniej, co daje nam sprzyjające okno do rozegrania ruchu w kierunku średniej ważonej wolumenem (VWAP), gdy tylko pojawi się nowe minimum przy jednoczesnej dywergencji impetu.
Dla traderów instrumentów pochodnych wchodzących w to odbicie fali 2 kluczowe jest zdyscyplinowane zarządzanie ryzykiem, ponieważ gramy przeciwko większej fali spadkowej. Powinniśmy poczekać na czytelną dywergencję MACD na wykresie 5-minutowym, potwierdzającą wyczerpywanie się presji podaży, zanim zagramy krótkoterminowe pozycje długie z celem w okolicy Point of Control. Wykorzystanie instrumentów o z góry zdefiniowanym ryzyku, takich jak krótkoterminowe spready call, lub mniejsze zaangażowanie w kontraktach futures pozwala skorzystać z tej luki płynności, jednocześnie chroniąc kapitał na wypadek nieoczekiwanej kontynuacji spadków.
Zarządzanie ryzykiem i ponowne zajęcie pozycji po korekcyjnym odbiciu
Gdy to korekcyjne odbicie wyczerpie się w pobliżu oporu znajdującego się wyżej, będziemy szukać ponownego wejścia w krótkie pozycje na kontraktach na indeksy oraz poprzez opcje put. Historycznie trzecie fale w teorii cykli generują najbardziej dynamiczne ruchy, nierzadko wydłużając się powyżej 1,618-krotności początkowego spadku przy rosnącym udziale kapitału instytucjonalnego. Jednocześnie musimy pozostać czujni na ryzyko „pułapki na niedźwiedzie”, ponieważ korekcyjne fale C często maskują się jako ruch impulsowy, zanim gwałtownie odwrócą w kluczowych strefach wsparcia.
Jeśli rynek wyjdzie ze struktury fali 2 spadkiem z szerokimi świecami, płytkimi cofnięciami i rosnącym wolumenem, będziemy agresywnie utrzymywać krótkie pozycje w instrumentach pochodnych. Jeżeli jednak spadek będzie wyglądał na poszarpany, nakładający się i będzie mu towarzyszyć słabnięcie wskaźników momentum, musimy szybko domknąć krótkie pozycje i przygotować się do kupna kolejnej fali wzrostowej. W nadchodzących tygodniach będziemy handlować „fala po fali”, pozwalając, by bieżące reakcje profilu wolumenu i sygnały momentum dyktowały korekty naszego podejścia.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.