Bank of United States w Nowym Jorku upadł po runie depozytowym i został zamknięty przez władze stanu Nowy Jork 11 grudnia 1930 r., dotykając ponad 400 tys. deponentów; pod względem wielkości depozytów była to do tego momentu największa upadłość banku w USA. Wydarzenie to unaoczniło mechanikę bankowości opartej na rezerwie cząstkowej, w której instytucje utrzymują jedynie część depozytów jako rezerwy, a resztę pożyczają i inwestują — konstrukcja ta może się załamać, jeśli zbyt wielu deponentów jednocześnie zażąda gotówki.
Dostrzeżono analogię do rynku kontraktów terminowych na srebro, gdzie papierowe roszczenia mogą przewyższać ilość metalu możliwego do dostarczenia. Choć krążą niemierzalne szacunki w rodzaju 100:1 czy 250:1, mierzalny „kadr” z połowy września wskazywał, że zarejestrowane srebro w COMEX odpowiadało nieco ponad pięciu „papierowym” uncjom na jedną uncję fizyczną, czyli ok. 5:1. Dane CME pokazywały 6 168 zawiadomień o dostawie na wrzesień do 18 września, obejmujących 30,84 mln uncji, podczas gdy ok. 7,1 mln uncji (ok. 223 tony metryczne) fizycznie opuściło skarbce COMEX między 10 a 17 września, czyli ok. 2,1% całkowitych zapasów. W tym oknie czasowym zapasy kategorii registered wzrosły o 1,4 mln uncji do 97,3 mln, eligible spadły o 8,6 mln do 232,8 mln, a łączne zapasy obniżyły się z 337,2 mln do 330,1 mln; odpływ 7,1 mln uncji był o ok. 25% większy niż spadek o 5,75 mln uncji w dniach 3–9 października 2025 r. oraz stanowił ok. połowę spadku o 13,96 mln uncji w okresie 9–16 października. W tle były m.in. dwa „squeezes” z ostatnich 12 miesięcy, które wyniosły srebro powyżej 50 USD, a następnie do 120 USD w styczniu przed korektą, prognozowany szósty z rzędu roczny deficyt podaży oraz skumulowany niedobór zbliżający się do 800 mln uncji; zapasy nadziemne wzrosły o 243 mln uncji w latach 2010–2020, podczas gdy ostatnie 15 lat bywa przytaczane jako netto spadek o 473 mln uncji. W części dotyczącej stóp procentowych użyto przykładów: rentowność 10-latek blisko 5% przy CPI 3,5% implikuje 1,5% stopy realnej, wobec 3% przy CPI 5% implikującego -2%; wątek historyczny obejmował złoto w górę o niemal 2 329% w latach 70., przy bonach skarbowych w 1974 r. na poziomie 7,4% i CPI 12% (ok. -4,6% realnie), oraz wzrost ponad siedmiokrotny od sierpnia 1976 r. do stycznia 1980 r., gdy stopy zmierzały w stronę niemal 20%. W dyskusji odwołano się też do wzrostu podaży pieniądza rzędu 5% rocznie oraz arytmetyki celu inflacyjnego 2% CPI, utożsamianej z ok. 10% erozją siły nabywczej w pięć lat i 20% w 10 lat przed uwzględnieniem procentu składanego.
Rozwój sytuacji na fizycznym rynku srebra i ryzyko systemowe
Zalecamy traderom instrumentów pochodnych uważne monitorowanie fizycznego rynku srebra w miarę zbliżania się października. Najnowsze dane pokazują, że w połowie września ze skarbców COMEX wypłynęło ponad 7 mln uncji fizycznego srebra, co oznacza znaczący, 2,1-proc. spadek łącznych zapasów w ciągu zaledwie jednego tygodnia. Ten szybki odpływ przypomina wczesną fazę październikowego „silver squeeze” z 2025 r., który finalnie wywindował ceny powyżej 50 USD za uncję.
Musimy podkreślić, że relacja „papier–fizyk” na rynku srebra pozostaje silnie lewarowana i obecnie wynosi w przybliżeniu pięć papierowych roszczeń na każdą jedną uncję zarejestrowanego metalu fizycznego. Jeśli nawet niewielka część posiadaczy kontraktów zażąda w nadchodzących tygodniach dostawy fizycznej, system może stanąć przed poważną presją rozliczeniową. Taka „rezerwa cząstkowa” na rynku futures oznacza, że krótkie pozycje są narażone na nagłe, gwałtowne ryzyko squeeze’u.
Aby zrozumieć wagę tej ciasnoty podażowej, warto spojrzeć na szersze dane o podaży. Najnowsze raporty Silver Institute potwierdzają, że globalny popyt na srebro zmierza ku szóstemu z rzędu rocznemu deficytowi, a skumulowany niedobór zbliża się do 800 mln uncji. Ta ogromna luka odpowiada niemal całorocznej globalnej produkcji kopalnianej, zmuszając odbiorców przemysłowych do agresywnego uszczuplania zapasów nadziemnych.
Stopy procentowe, inflacja i pozycjonowanie strategiczne
Wielu traderów błędnie gra na spadki metali szlachetnych, ponieważ rentowność 10-letnich obligacji skarbowych USA utrzymuje się w pobliżu 5%. Zwracamy jednak uwagę, że to realne stopy procentowe — czyli rentowności nominalne skorygowane o inflację — są miarą faktycznie determinującą przepływy. Historycznie, w wysokoinflacyjnych latach 70., złoto i srebro rosły o tysiące procent, mimo że nominalne stopy procentowe wspinały się powyżej 10%, ponieważ realne rentowności pozostawały głęboko ujemne.
Rekomendujemy, aby traderzy instrumentów pochodnych pozycjonowali się pod wzrostową zmienność w nadchodzących tygodniach, wykorzystując długie opcje call lub strategie bull call spread, by ograniczać ryzyko przy jednoczesnym przechwytywaniu potencjalnych skoków cen. Połączenie strukturalnych deficytów i szybkich spadków zapasów w COMEX sprawia, że „gołe” shortowanie kontraktów terminowych jest obecnie skrajnie niebezpieczne. Wchodząc w historycznie zmienny sezon jesienny, utrzymywanie długiej ekspozycji na instrumenty pochodne zabezpieczone fizycznym metalem pozostaje najrozsądniejszą strategią.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
