WTI w poniedziałek handlowano w okolicach 85,00 USD, +2,5% po otwarciu w rejonie 84,00 USD i krótkim podejściu do poziomu nieco poniżej 86,00 USD, pozostając jednak w sierpniowym przedziale wahań. Siły USA uderzyły w dwie irańskie wyrzutnie rakiet na wyspie Larak, a Iran odpowiedział atakami rakietowymi i dronami na dwie bazy lotnicze w Jordanii; nie odnotowano jednak strat w produkcji ani nie potwierdzono „zaginionej baryłki”. Uwaga przesunęła się na ryzyko tranzytowe: liczba widocznych statków z ładunkami surowcowymi przepływających przez Cieśninę Ormuz spadła w weekend do ok. pięciu dziennie, po tym jak w poprzednim tygodniu US Central Command oczyściło międzynarodowe szlaki żeglugowe z min morskich. Brytyjskie służby morskie podały z kolei, że w sobotę tankowiec został trafiony pociskiem podczas rejsu w kierunku cieśniny. Przed wybuchem wojny pod koniec lutego przez cieśninę przechodziło ok. 1/5 światowego handlu ropą naftową.
Doniesienia o zniszczeniach na wyspie Kharg nie miały niezależnego potwierdzenia, podczas gdy szacunki banków wskazywały na eksport z Zatoki Perskiej rzędu 15–16 mln baryłek dziennie — powyżej dołka 5–6 mln w marcu, ale poniżej poziomów sprzed wojny 22–24 mln. Departament Skarbu USA objął w poniedziałek sankcjami niemal 60 podmiotów, osób i jednostek pływających, a urzędnicy zasygnalizowali kolejne pakiety wtórne mniej więcej co tydzień. Ruchy cen napędzała też makroekonomia: prawdopodobieństwo podwyżki stóp Fed we wrześniu wzrosło do niemal 60% z ok. 35%; oczekiwany odczyt ISM dla przemysłu w komponencie „prices paid” to 72 wobec 71,1 poprzednio, a dla usług ostatnio 70,3. Sierpniowe payrolls mają wynieść 58 tys. po spadku o 23 tys.; dynamika płac ma przyspieszyć do 0,3% m/m z 0,1%, a prywatne payrolls są prognozowane na 47 tys. W analizie technicznej wskazywano opór tuż poniżej 86,00 USD, następnie 86,50 USD i 87,00 USD, a wsparcie w pobliżu 83,50 USD, 50-dniową EMA przy ok. 82,00 USD, 200-dniową EMA przy ok. 78,50 USD i bazę w pobliżu 74,00 USD; Stoch RSI był w okolicach 75, a unieważnienie scenariusza zakładano przy dziennym zamknięciu poniżej 82,00 USD.
Wzrost ceny WTI napędzany ryzykiem tranzytowym, a nie szokiem podażowym
Należy zauważyć, że ostatni skok notowań ropy WTI w okolice 85,00 USD jest reakcją na ryzyka żeglugowe, a nie na faktyczną utratę produkcji. Choć amerykańskie uderzenia w irańskie wyrzutnie na wyspie Larak oraz późniejsze działania odwetowe w Jordanii zdominowały nagłówki, nie utracono ani jednej baryłki fizycznej podaży. Kluczowe jest zagrożenie tranzytowe w Cieśninie Ormuz, gdzie dobowa liczba przepraw statków spadła w weekend do zaledwie pięciu.
Cieśnina Ormuz historycznie obsługuje ponad 20 mln baryłek dziennie, co odpowiada ok. 20% globalnego zużycia płynnych paliw. Obecnie eksport z Zatoki Perskiej utrzymuje się na poziomie 15–16 mln baryłek dziennie, co pokazuje, że fizyczne dostawy wciąż płyną mimo narastającego geopolitycznego szumu. Obecną zwyżkę o 2,5% należy traktować raczej jako przejściową premię za ryzyko niż trwały szok podażowy.
Sankcje, dane makro i pozycjonowanie taktyczne
Większą uwagę należy zwrócić na zacieśniającą się sieć sankcji Departamentu Skarbu USA niż na potyczki militarne, które przyciągają uwagę mediów. USA dopisały niedawno do czarnej listy niemal 60 podmiotów, a w kolejnych tygodniach oczekiwane są wtórne sankcje w cyklu mniej więcej cotygodniowym. Te działania administracyjne będą stopniowo ograniczać realną podaż w nadchodzących miesiącach, tworząc opóźniony efekt, który rynek będzie dyskontował wraz z „przetrawieniem” decyzji formalnych.
W tym tygodniu trzeba przygotować się na istotną pętlę sprzężenia zwrotnego w gospodarce wraz z publikacjami ISM dla przemysłu i usług. Wyższe ceny energii podnoszą oczekiwania dla przemysłowego komponentu „prices paid” do 72, co zwiększa prawdopodobieństwo wrześniowej podwyżki stóp Fed do 60% po wystąpieniu w Jackson Hole. Twardsze oczekiwania co do stóp wzmacniają dolara, co historycznie ogranicza potencjał wzrostu cen ropy i utrudnia WTI utrzymanie niekontrolowanej fali wzrostowej.
Warto utrzymać taktyczne, bycze nastawienie, o ile WTI broni strefy wsparcia 83,50 USD. Jeśli ten poziom zostanie utrzymany, krótkoterminowe cele wzrostowe to 86,00 USD i 86,50 USD, tuż poniżej uporczywego sierpniowego pułapu 87,00 USD. Jednocześnie konieczne są ciasne zlecenia obronne, ponieważ dzienne zamknięcie poniżej 50-dniowej średniej kroczącej (EMA) w okolicach 82,00 USD unieważni ten byczy układ.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
