USD/JPY utrzymywał się w czwartek tuż poniżej 159,50, rosnąc o 0,05% w przedziale 42 pipsów i wydłużając piątą z rzędu sesję umiarkowanych wzrostów. Para pozostaje poniżej spadającej 50‑dniowej EMA, przebiegającej na 160,00, podczas gdy rosnąca 200‑dniowa EMA znajduje się tuż poniżej 158,00; dzienny Stoch RSI był w okolicach 69 i rósł.
Pod koniec lipca kurs podszedł do nieco poniżej 164,00, po czym wspólna operacja Tokio i Waszyngtonu — pierwsza od 1998 r. — sprowadziła go w rejon 155,00 w ciągu dwóch sesji. W jednej sesji użyto rekordowych 8,45 bln jenów, a następnie około 5,3 bln; cztery tygodnie później kurs spot znajduje się mniej więcej kilkanaście pipsów od połowy tamtego ruchu. Stopa polityczna Japonii wynosi 1,00% wobec docelowego przedziału w USA 3,50%–3,75%, czyli różnica to ok. 2,5 pkt proc., a nawet 1,25% we wrześniu wciąż zostawiałoby ponad 2 pkt. Bazowa inflacja CPI w Tokio (z wyłączeniem świeżej żywności) wzrosła w lipcu do 1,9% z 1,6% i była powyżej prognozy 1,7%, podczas gdy bazowa krajowa wyniosła 1,8% wobec celu 2%; konsensus zakłada teraz 1,7% dla bazowej CPI w Tokio. Rynkowe wyceny prawdopodobieństwa ruchu we wrześniu przesunęły się z ok. 65% 7 sierpnia do nieco poniżej 80%; dane z Tokio są zaplanowane na 23:30 GMT, przy czym wcześniej wskaźnik ogólny oraz miara z wyłączeniem żywności i energii wynosiły po 2%, a miara bazowa 1,9%; lipcowa stopa bezrobocia ma pozostać bez zmian na 2,5%. Rok bazowy CPI zmieniono z 2020 na 2025. W USA w kalendarzu m.in. wystąpienie szefa Fed w Jackson Hole o 14:00 GMT w piątek, a także coroczna rewizja benchmarkowa; Chicago PMI o 13:45 GMT ma wynieść 57 wobec 57,6. W niedzielę o 23:50 GMT napłyną dane o sprzedaży detalicznej w Japonii (poprzednio 0,5% r/r i -4,1% m/m). W przyszłym tygodniu: indeks dla przemysłu w USA we wtorek o 14:00 GMT (prognoza 55,3 wobec 55,6), wakaty JOLTS 7,359 mln, prywatne payrolls w środę o 12:15 GMT (poprzednio 44 tys.), usługi (prognoza 54,1) oraz w piątek payrolls o 12:30 GMT po -23 tys., przy bezrobociu 4,1%, przed posiedzeniem Banku Japonii 17–18 września.
Perspektywa techniczna i ostatnie interwencje
Obserwujemy USD/JPY oscylujące tuż poniżej 159,50, gdy para ma za sobą piątą z rzędu sesję powolnego marszu w górę bez wyraźnego momentum wybicia. Kurs handlowany jest obecnie poniżej spadającej 50‑dniowej wykładniczej średniej kroczącej (EMA) na 160,00, podczas gdy rosnąca 200‑dniowa EMA znajduje się wyraźnie niżej, w pobliżu 158,00. Przy dziennym Stochastic RSI rosnącym w okolice 69 zakładamy jeszcze jedno krótkoterminowe podejście pod poziom 160,00, zanim pojawi się odwrócenie.
Ten ruch korekcyjny następuje po masywnych, skoordynowanych interwencjach Tokio i Waszyngtonu, przywodzących na myśl historyczną akcję ratunkową rynku o wartości 9,8 bln jenów w 2024 r. Mimo wydania najpierw 8,45 bln jenów, a następnie kolejnych 5,3 bln jenów, aby zepchnąć parę w okolice 155,00, rynek zdążył już odrobić połowę tamtych spadków. Odczytujemy to jako dowód, że nawet bardzo duże interwencje walutowe dają jedynie krótkotrwałą ulgę, jeśli fundamentalne czynniki makroekonomiczne pozostają niezmienione.
Różnice rentowności, presja fiskalna i scenariusze transakcyjne
Głównym czynnikiem pozostaje szeroka różnica rentowności: stopa polityczna Japonii na poziomie 1,00% wypada blado na tle docelowego przedziału w USA 3,50%–3,75%. Nawet jeśli Bank Japonii podniesie stopę do 1,25% we wrześniu, utrzymująca się około dwupunktowa różnica nadal czyni strategię carry trade bardzo opłacalną. Tymczasem rosnący deficyt fiskalny Japonii, pogłębiany przez cięcia podatków i bodźce rządowe, nadal ciąży na długoterminowej wycenie jena.
Narasta też presja polityczna, co podbiło oczekiwania na wrześniową podwyżkę stóp do niemal 80% z 65% wcześniej w tym miesiącu, mimo że bazowa CPI w Tokio utrzymuje się poniżej celu 2%, na poziomie 1,9%. Ponieważ obecna inflacja jest w dużej mierze „importowana” poprzez słaby kurs walutowy, bank centralny wykorzystuje podwyżki stóp bardziej jako narzędzie obrony waluty niż jako remedium na inflację. Oczekujemy podwyższonej zmienności w miarę zbliżania się publikacji danych z amerykańskiego rynku pracy oraz posiedzenia Banku Japonii 17–18 września.
Zalecamy, aby gracze na instrumentach pochodnych utrzymywali nastawienie spadkowe wobec pary tak długo, jak utrzymuje się opór na 160,00. Sprzedaż wzrostów w pobliżu tej spadającej 50‑dniowej EMA daje atrakcyjny układ relacji zysku do ryzyka, z celami na strefach wsparcia 159,00 i 158,00. Każde dzienne zamknięcie powyżej 160,00 unieważni ten scenariusz spadkowy, przesuwając uwagę na wyższe cele: 160,50 i 161,50.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
