Dane BNY pokazują, że przepływy klientów na amerykańskie akcje pozostają ustawione pod ryzyko inflacyjne, nawet jeśli alokacje do sektorów stanowiących najbardziej bezpośrednią „tarczę” przed inflacją ostygły. Wskaźnik iFlow equity inflation style banku szacuje korelację między stopami zwrotu grup branżowych a zmianami dwuletniej stopy breakeven inflacji, a następnie zestawia to z szybszymi napływami do tych samych sektorów, aby ocenić wrażliwość pozycjonowania na inflację.
Rozbieżność ujawniła się w maju, gdy breakeven inflacji spadła wraz z osłabieniem cen energii, tymczasem grupy branżowe o wysokiej korelacji z inflacją nie odnotowały odpowiadających temu odpływów. Luka między przepływami akcyjnymi powiązanymi z inflacją a breakevenami jest obecnie najszersza od 18 miesięcy, co sugeruje, że dezinflacja napędzana energią nie przełożyła się na szerszą redukcję ekspozycji na inflację w poszczególnych sektorach. Przepływy pozostają defensywne, odzwierciedlając utrzymujące się skupienie na dynamice rynku pracy oraz presji cenowej związanej z inwestycjami napędzanymi przez technologie, podczas gdy łagodniejsze warunki finansowe są postrzegane jako wsparcie — o ile niższa inflacja wynika z normalizacji po stronie podaży, a nie ze słabnącego popytu.
Utrzymujące się obawy inflacyjne mimo niższych breakevenów
Obecnie obserwujemy na rynku istotną rozbieżność. Choć oczekiwania inflacyjne spadły dzięki tańszej energii, przepływy na rynku akcji wciąż są ustawione pod utrzymującą się presję cenową. Ta luka między pozycjonowaniem inwestorów a inflacją wycenianą przez rynek jest najszersza od początku 2025 r.
To sugeruje, że rynek obawia się inflacji z innych źródeł niż energia — takich jak rynek pracy i inwestycje technologiczne. Potwierdza to opublikowany w ubiegłym tygodniu czerwcowy raport z rynku pracy: średnie wynagrodzenie godzinowe nadal rośnie uparto o 4,1% r/r. Inflacja bazowa również pozostaje „lepka”, wynosząc 3,6% w najnowszym odczycie, co pokazuje, że presja cenowa w tle nie słabnie tak szybko, jak wskazywałyby nagłówkowe dane.
Strategie derywatowe w niepewnym otoczeniu makro
Dla traderów instrumentów pochodnych to napięcie sugeruje, że zmienność implikowana pozostanie podwyższona, szczególnie w sektorach wrażliwych na stopy procentowe. Widzimy okazję w sprzedaży krótkoterminowych, out-of-the-money putów na szerokich indeksach, takich jak S&P 500. Strategia ta pozwala inkasować premię wynikającą z podwyższonego strachu, opierając się na tezie, że łagodniejsze warunki finansowe powinny na razie ograniczać ryzyko głębokiej przeceny.
Uważamy też, że warto wykorzystywać opcje do wyrażania poglądu na konkretne sektory o wysokiej becie na inflację, takie jak przemysł i materiały. Zakup spreadów call na sektorowych ETF-ach, takich jak XLI, może być efektywnym kosztowo sposobem na uzyskanie ekspozycji na wzrosty. Jest to spójne z obserwowanymi defensywnymi przepływami oraz utrzymującą się niechęcią inwestorów do redukcji pozycji pełniących rolę zabezpieczenia przed inflacją.
Sytuacja przypomina poszarpane rynki z końcówki 2022 r., gdy inwestorzy mieli trudność z wyceną ścieżki Rezerwy Federalnej po pierwszym szoku inflacyjnym. Tamten okres charakteryzował się przedłużonym handlem w konsolidacji, co sprzyjało strategiom sprzedaży zmienności. Przy obecnej niepewności uważamy, że w najbliższych tygodniach dobrze mogą wypaść strategie takie jak iron condory na indeksach.
Aby zabezpieczyć się przed ryzykiem, że uporczywa inflacja maskuje gwałtowny spadek popytu, przyglądamy się dłuższym putom na spółki z segmentu dóbr konsumpcyjnych wyższego rzędu (consumer discretionary). Zapewnia to relatywnie taną ochronę portfela na wypadek, gdy narracja przesunie się z „lepkiej” inflacji w stronę rzeczywistego spowolnienia gospodarczego. To kluczowe zabezpieczenie przed możliwością, że obecna dezinflacja nie jest tak łagodna, jak się wydaje.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
