Departament Skarbu USA cofnął ogólną licencję zezwalającą na sprzedaż irańskiej ropy, odwracając decyzję o zwolnieniu zaledwie 19 dni po jej wydaniu i zaledwie kilka godzin po tym, jak trzy tankowce zostały uderzone w Cieśninie Ormuz. Licencję przyznano w czerwcu w ramach 14‑punktowego memorandum of understanding, które ponownie otworzyło cieśninę i początkowo dopuszczało sprzedaż do 21 sierpnia; teraz Skarb Państwa nakazał wycofanie (unwind) transakcji do 17 lipca. Szacuje się, że Iran w czerwcu wysłał ok. 50 mln baryłek za pośrednictwem „cieniowej floty”, a rozmowy zostały odłożone co najmniej do 18 lipca.
Ceny ropy szybko zdyskontowały tę zmianę. Brent wzrósł o 5,22% i zamknął się na 75,86, a West Texas Intermediate zyskała 5,00% do 72,05, przy czym większość ruchu nastąpiła krótko po 18:30 GMT; wtorkowe maksima wyniosły 76,22 i 72,33, natomiast minima sesyjne wypadły na 72,14 i 68,63. Inwestorzy obserwują też 200‑dniowe wykładnicze średnie kroczące (EMA) na poziomach 81,79 dla Brent i 77,42 dla WTI, z bliższym wsparciem na 74,00 i 70,50, a także dzienny wskaźnik Stochastic RSI, który na obu benchmarkach zawraca w górę ze strefy wyprzedania.
Ryzyko geopolityczne i perspektywy rynku
Cofnięcie zwolnienia dla irańskiej ropy całkowicie resetuje naszą krótkoterminową ocenę sytuacji. Jesteśmy teraz zmuszeni traktować 14‑punktowe ramy zawieszenia broni jako kruche, z wysokim prawdopodobieństwem załamania. Wczorajszy, 5‑procentowy skok rynku pokazuje, że premia za ryzyko geopolityczne wróciła — i spodziewamy się jej dalszego wzrostu.
Nadchodzące tygodnie postrzegamy jako okres narastających napięć, co sprzyja pozycjom „long” na zmienność. Indeks zmienności ropy CBOE (OVX) prawdopodobnie wyraźnie wzrósł wczoraj, a oczekujemy, że pozostanie podwyższony, gdy rynek zacznie wyceniać ryzyko blokady morskiej. Historycznie podobne eskalacje w Cieśninie Ormuz — przez którą przechodzi ok. 21% globalnej konsumpcji ropy — prowadziły do utrzymującej się podwyższonej zmienności.
Strategia transakcyjna i kluczowe zmienne
Nasza strategia zakłada pozycjonowanie się pod asymetryczne ryzyko wzrostowe przed terminem 17 lipca, kiedy należy „odwinąć” transakcje. Kupujemy opcje call poza pieniądzem na WTI i Brent z wygaśnięciem w sierpniu, celując w strike’i powyżej 200‑dniowych średnich w okolicach odpowiednio 77 i 82 USD. To odzwierciedla reakcję rynku po atakach na saudyjską infrastrukturę naftową w 2019 r., które wywołały niemal 15‑procentowy skok Brent w trakcie jednej sesji.
Kluczową zmienną pozostaje egzekwowanie restrykcji — i nie czekamy na jasne sygnały z Waszyngtonu. „Cieniowa flota” Iranu eksportowała w ubiegłym miesiącu ponad 1,6 mln baryłek dziennie, a blokada, która zatrzymałaby te przepływy, istotnie zacieśniłaby globalną podaż. Każdy nagłówek sugerujący wzmocnienie obecności marynarki USA będzie dla nas sygnałem do zwiększania byczych pozycji.
Na razie za granicę, której nie chcemy oddać, uznajemy półkę konsolidacyjną w rejonie 70,50 USD na WTI. Dopóki cena utrzymuje się powyżej tego poziomu, nasza bycza teza pozostaje mocna. Dyplomatyczny przełom przed 18 lipca to jedyny wyraźny katalizator, który skłoniłby nas do zamknięcia tych transakcji.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
