Gospodarka Tajlandii wchodzi w 2Q26 w lepszej kondycji, niż obawiano się wcześniej. Impuls wzrostowy płynie z eksportu oraz inwestycji powiązanych z technologiami, podczas gdy popyt krajowy pozostaje słaby. Komitet Polityki Pieniężnej Banku Tajlandii (MPC) jednogłośnie utrzymał w czerwcu stopę procentową na poziomie 1,00%, a bank centralny zrewidował prognozę wzrostu PKB na 2026 r. do 2,3% oraz projekcję na 2027 r. do 1,8%. Ścieżka stóp ma pozostać niezmieniona na poziomie 1,00% w latach 2026–27, co odzwierciedla ocenę nierównomiernego wzrostu oraz inflacji napędzanej presją po stronie podaży.
Odczyty z kwietnia i maja obniżyły ryzyko recesji i zwiększyły prawdopodobieństwo, że wzrost w 2026 r. okaże się wyższy od wcześniejszej linii bazowej, jednak ekspansja nadal opiera się na popycie zewnętrznym, inwestycjach związanych z technologią oraz wsparciu polityki gospodarczej, a nie na szerokiej poprawie kondycji gospodarstw domowych. Inflacja jest opisywana jako „podażowa”: wyższe ceny ropy, frachtu, transportu oraz koszty nakładów ograniczają realną siłę nabywczą i marże, jednocześnie podbijając inflację CPI; inflacja bazowa pozostaje – według opisu – pod kontrolą. Oczekiwany profil to mocniejszy wzrost w 2026 r., bardziej ostrożny 2027 r. wraz z wygaśnięciem efektu „front-loadingu” i stymulacji oraz dłuższy okres stabilnych stóp zamiast powrotu do obniżek.
Perspektywy stóp procentowych, inflacji i waluty
W świetle obecnych perspektyw zakładamy, że Bank Tajlandii utrzyma stopę referencyjną na poziomie 1,00% do końca 2026 r., co sugeruje niską zmienność krótkoterminowych stóp procentowych. Taka stabilność sprzyja strategiom typu „sprzedaż zmienności” na tajskich swapach stopy procentowej w najbliższych tygodniach. Obecne wyceny OIS implikują jedynie minimalne prawdopodobieństwo podwyżki stóp do końca roku, co jest spójne z naszym scenariuszem długotrwałego „hold”.
Dane inflacyjne wspierają utrzymanie stabilnej polityki, ponieważ presja cenowa wynika z czynników podażowych, a nie z przegrzania popytu krajowego. Przykładowo, najnowsze dane za czerwiec 2026 r. pokazały inflację CPI na poziomie 2,1% w związku z wyższymi kosztami transportu, natomiast inflacja bazowa pozostała stłumiona – zaledwie 0,8%. Daje to bankowi centralnemu przestrzeń do „przeczekania” skoku inflacji nagłówkowej i utrzymania akomodacyjnych warunków monetarnych, aby wspierać nierównomierne ożywienie.
W przypadku tajskiego bahta sprzeczne sygnały sugerują, że kurs wobec dolara USA będzie najpewniej poruszał się w wąskim przedziale. Wsparciem dla THB są lepsze od oczekiwań wyniki eksportu, który w maju wzrósł o 6,8% dzięki popytowi na elektronikę. Jednak niewielka różnica stóp procentowych względem USA ograniczy potencjał wyraźniejszego umocnienia, co sprawia, że sensownym podejściem pozostają strategie na krótkoterminowych opcjach korzystające z niskiej zmienności.
Derywaty na rynku akcji i perspektywy wzrostu
Na rynku derywatów akcyjnych rozbieżność między silnym sektorem zewnętrznym a słabym popytem krajowym tworzy czytelne możliwości. Preferowalibyśmy pozycje korzystające z relatywnej przewagi spółek eksportowych, przy jednoczesnej ostrożności wobec sektorów skoncentrowanych na rynku wewnętrznym, takich jak handel detaliczny i banki. Szeroki indeks SET50 może nie mieć wyraźnego kierunku, dlatego sprzedaż zmienności na indeksie może być dochodową strategią.
Ostrożność w ocenie perspektyw na 2027 r. sugeruje, że obecna siła eksportu i inwestycji ma charakter przejściowy. Wzmacnia to nasz pogląd, że pozycje w instrumentach pochodnych należy konstruować pod kątem powrotu do wolniejszego wzrostu, a nie pod nowy, samonapędzający się cykl. Historycznie, gdy tajskie działania stymulacyjne wygasały, tempo wzrostu wracało do niższego trendu w ciągu dwóch–trzech kwartałów.
Zacznij handlować teraz — kliknij tutaj, aby założyć swoje prawdziwe konto VT Markets.
